Ομορφιές της Μακεδονίας

Την ιδέα μας έδωσε το blog Taxalia που δημοσίευσε πρώτο το βίντεο

Η συρρίκνωσης του Ουράνιου Τόξου Αρχή αναγέννησης του Μακεδονικού Κινήματος

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας αποτιμώντας το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών για το κόμμα του, που δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των οπαδών του, δήλωσε μεταξύ άλλων:

«Είναι η στιγμή, με ανοιχτή συζήτηση και με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο, να δούμε πώς θα υπερβούμε τις αδυναμίες αυτές.

Είναι η στιγμή να αποτιμήσουμε τις ευθύνες του καθενός και της καθεμιάς από εμάς και να πάρουμε αποφάσεις για να συνεχίσουμε προς τα εμπρός.

Δεν χάνουμε την ελπίδα μας.»

Αυτή η δήλωση ισχύει για το Ουράνιο Τόξο σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, καθώς το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πολύ χειρότερο. Ισχύει, βέβαια, και για όλους τους Μακεδόνες που δεν είναι μέλη του Ο.Τ. και το ψήφισαν, αν και δεν τους εκφράζει, για όσους προτίμησαν να ψηφίσουν άλλο φιλομακεδονικό κόμμα, αλλά και όσους προτίμησαν την αποχή.

Θα δούμε κατάματα την εκλογική αποτυχία και τις αιτίες που την προκάλεσαν,
και μετά θα τραβήξουμε μπροστά. Ο στρουθοκαμηλισμός δεν βοηθάει σε τίποτα.
Για τα αίτια που αφορούν τους αντιπάλους μας έχουμε μιλήσει πολλές φορές. Τώρα πρέπει να μιλήσουμε για τα αίτια που αφορούν εμάς τους ίδιους. Δεν φταίει μόνο το κακό ελληνικό κράτος. Φταίμε κι εμείς.

Θα κάνουμε το διάλογο δημόσια μέσω ιντερνετ και αυτό γιατί,
Α. Κάποιοι ποτέ δεν επέτρεψαν το διάλογο μέσα στα πλαίσια του Ουράνιου Τόξου
Β. Γιατί πρέπει να ξέρουν και ευρύτερα οι Μακεδόνες, αλλά και οι δημοκράτες που ψήφισαν Ο.Τ. και απορούν γιατί αυτό δεν ψηφίζεται από τους ίδιους τους Μακεδόνες.

Καταθέτουμε κατ΄αρχήν τα εκλογικά αποτελέσματα στους νομούς της Μακεδονίας από το 1994 μέχρι σήμερα. Το κάνουμε αφενός για λόγους ενημέρωσης, αλλά κυρίως διότι νομίζουμε ότι θα βοηθήσουν στην εξαγωγή συμπερασμάτων.

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 1994 – 1999 – 2004 - 2009
ΔΡΑΜΑΣ .........44 – 47 – 42 - 45
ΚΑΒΑΛΑΣ .......79 – 33 – 57 - 32
Α’ ΘΕΣ/ΚΗΣ ...198 – 139 – 231 - 126
Β’ ΘΕΣ/ΚΗΣ ...175 – 165 – 139 - 87
ΣΕΡΡΩΝ .........136 – 82 – 97 - 93
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ....56 – 2 – 48 - 48
ΚΙΛΚΙΣ ..........181 – 131 – 136 - 123
ΠΕΛΛΑΣ .......1.347 – 656 – 404 - 375
ΗΜΑΘΙΑΣ .......375 – 154 – 219 - 131
ΠΙΕΡΙΑΣ ........ 59 – 31 – 57 - 31
ΦΛΩΡΙΝΑΣ.... 2.250 – 1.427 – 1.203 – 1.195
ΚΟΖΑΝΗΣ ......269 – 264 – 199 - 160
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ... 301 – 119 – 101 - 143
ΓΡΕΒΕΝΩΝ ......18 – 14 – 12 – 15
ΣΥΝΟΛΟ ....5.488 – 3.264 – 2.945 – 2.594

Όπως παρατηρούμε, η πτώση δεν ήρθε απότομα, αλλά ήταν σταδιακή και συνεχής.
Τα όργανα οποιουδήποτε κόμματος με τέτοια πτωτική πορεία, το πρώτο που θα έπρεπε να συζητήσουν, είναι τα αίτια που οδηγούσαν σταδιακά και σταθερά στη συρρίκνωση και η αναμόρφωση της πολιτικής του κόμματος.

Για να γίνει ουσιαστικός διάλογος, πρέπει οι μετέχοντες να ενημερωθούν για κάποια σημαντικά γεγονότα. Η σωστή γνώμη προϋποθέτει σωστή γνώση.

Το 2008 ήταν έτος κατά το οποίο το Ουράνιο Τόξο είχε ανέλπιστα μεγάλη προβολή από τα ελληνικά ΜΜΕ και κυρίως από την τηλεόραση.
Βιβλία κυκλοφόρησαν και θετικά ρεπορτάζ και άρθρα γράφηκαν σε μεγάλες εφημερίδες για τους υπαρκτούς «ανύπαρκτους».
Ο αριθμός των ενημερωμένων πολιτών αυξήθηκε.
Οι ρατσιστικές επιθέσεις που δέχθηκαν κάποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις και κυρίως το πανηγύρι της Μελίτης, ευαισθητοποίησαν περισσότερο του Μακεδόνες και τους δημοκρατικούς πολίτες, με αποτέλεσμα να αυξηθούν αισθητά οι συμμετέχοντες σε αυτές.
Έχει αυξηθεί ο αριθμός των συνειδητοποιημένων Μακεδόνων
Πολύ μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων έδειχνε τάσεις αποστασιοποίησης από τα παραδοσιακά κόμματα, κάτι που ευνοούσε τα μικρά.

Το Ουράνιο Τόξο δεν είχε παρά να αξιοποιήσει αυτή την ευνοϊκή συγκυρία.
Αντί γι΄αυτό, όμως, η οργάνωση του κόμματος έδειχνε εικόνα παραλυσίας, σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορούσε να συνεδριάσει το Κ.Σ. λόγω έλλειψης απαρτίας.
Ήταν ολοφάνερο ότι έπρεπε να γίνει κατεπειγόντως ανασυγκρότηση του κόμματος.

Ευκαιρία για την ανασυγκρότηση ήταν το τακτικό Συνέδριο που έπρεπε να γίνει κανονικά το Μάϊο του 2008. Η Γραμματεία, όμως, δεν το προετοίμασε και το ανέβαλε για το Φθινόπωρο, χωρίς να συγκαλέσει το Κεντρικό Συμβούλιο.
Κάποια μέλη πρότειναν να αρχίσει ουσιαστικός διάλογος και στα πλαίσια της ανασυγκρότησης να καλεστούν στο Συνέδριο και όλα τα παλαιά μέλη.
Υπόψη ότι από τα ιδρυτικά μέλη περισσότερα από τα μισά είχαν απομακρυνθεί.
Από τα παραβρισκόμενα μέλη, οι Βοσκόπουλος, Βασιλειάδης και Τασσόπουλος απέρριψαν την πρόταση χωρίς να την θέσουν προς έγκριση στο Κ.Σ. Για να καλυφθεί το κενό κάλεσαν φίλους και συγγενείς, δίνοντάς τους ασυμπλήρωτες προσκλήσεις και εξουσιοδοτώντας τους «να φέρουν και τις γυναίκες τους και τους φίλους τους». Φυσικά σε ένα τέτοιο «συνέδριο» φιέστα δεν ήταν δυνατόν να γίνει κανενός είδους σοβαρή συζήτηση, ούτε και έγινε.

Εξάλλου δεν υπήρχε ούτε απολογισμός, ούτε εισήγηση ή κάποιες επεξεργασμένες προτάσεις του απερχόμενου Κ.Σ. και δεν έγινε απολύτως καμία συζήτηση για την κατάσταση στο κίνημα. Πρόταση που έκανε μέλος της Π.Γ. να θεωρηθεί η εκδήλωση ως προσυνεδριακή για να προετοιμάσει ένα ουσιαστικό συνέδριο μέσα στο επόμενο τρίμηνο, απορρίφθκε από τη διαμορφωμένη πλειοψηφία των κομπάρσων.
Στην παρατήρηση, ότι «έτσι όπως πάμε, θα μείνουμε εμείς κι εμείς», ο Λιθοξόου απάντησε:

«Και πέντε να μείνουμε, έτσι θα συνεχίσουμε»

Αυτή ήταν η μοναδική πολιτική απόφαση και αντικατοπτρίζει το μέγεθος της ανευθυνότητας που χαρακτηρίζει τα αφεντικά του κόμματος.

Η εκδήλωση ήταν μια φιέστα για τα μάτια του κόσμου, και μάλιστα συγκεκριμένου κόσμου. Στην εκδήλωση καλέστηκαν και παραβρέθηκαν δύο τηλεοπτικά συνεργεία από τη Δημ. Μακεδονίας και κανένα από την Ελλάδα. Έτσι η φιέστα προβλήθηκε μόνο στη Δ.Μακεδονίας και κατόπιν μέσω ιντερνετ στη μακεδονική διασπορά. Αυτός ήταν και ο λόγος που την ανακοίνωση για την διενέργεια του Συνεδρίου την ανάρτησαν στο σάιτ του κόμματος μόλις το απόγευμα της προηγουμένης ημέρας.

Η δημοσιότητα που έδωσαν τα ελληνικά ΜΜΕ στα επεισόδια που προκάλεσαν ακροδεξιοί έξω από την αίθουσα όπου διεξάγονταν το 1ο Συνέδριο, τον Μάϊο του 2004 στη Θεσσαλονίκη, είχαν προκαλέσει τα δημοκρατικά ανακλαστικά των πολιτών και είχαν αποφέρει σημαντική αύξηση των ψήφων σε πανελλαδικό επίπεδο στις ευρωεκλογές του 2004.
Οι διοργανωτές του 2ου Συνεδρίου γιατί απέφυγαν τη δημοσιότητα μέσω των ελληνικών ΜΜΕ, κάτι που επιδιώκουν όλα τα κόμματα;

Αποφάσεις του «συνεδρίου» δεν ανακοινώθηκαν ποτέ, γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν.
Σε ανακοίνωση μισής σελίδας έγραψαν, ότι το Συνέδριο αποφάσισε α) να συνεχίσει την ενημέρωση των διεθνών οργανισμών και β) να προχωρήσει στην μαζικοποίηση του κόμματος με τη δημιουργία πυρήνων σε πόλεις και χωριά. Αυτά τα ζητήματα είναι αυτονόητα και δεν χρειάζεται απόφαση κάποιου συνεδρίου.

Στην πράξη επακολούθησε πλήρης αδράνεια. Όχι μόνο δεν δημιούργησαν κανένα νέο πυρήνα, αλλά ούτε καν έκαναν κάποιες επισκέψεις σε πόλεις και χωριά, ούτε παρήγαγαν ή διακίνησαν κάποιο πολιτικό υλικό. Η τελευταία έκδοση της εφημερίδας Ινφο Ζόρα ήταν εκείνη του Δεκεμβρίου 2008. Για το πρώτο εξάμηνο του 2009, που ήταν και προεκλογικό, δεν έκαναν ούτε καν ηλεκτρονική έκδοση της Ινφο Ζόρα.

Το Μάρτιο του 2009 εξαπολύθηκε κυρίως μέσω ίντερνετ και μηχανισμών λασπολογίας οξεία ρατσιστική επίθεση κατά νεοδημιουργηθέντος μακεδονικού σωματείου με έδρα την Έδεσσα. Το υπερασπίστηκαν με κοινή αντεπίθεση τρία μακεδονικά μπλογκ και είχαν θετικά αποτελέσματα. Η ηγεσία του Ο.Τ. ήταν και πάλι πλήρως απούσα. Δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση συμπαράστασης.

Ενώ όλα τα κόμματα είχαν αρχίσει προεκλογικό αγώνα τουλάχιστον δυο με τρεις μήνες πριν τις εκλογές, το Ο.Τ. δεν έδειχνε καν σημεία ζωής. Άρχισαν να φτάνουν στο μπλογκ απορίες φίλων, στις οποίες δεν ξέραμε τι να απαντήσουμε. Τελικά αναγκαστήκαμε δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές (πρωί 22 Μαϊου 09) να κάνουμε ανάρτηση για το Ο.Τ. και να παραπέμπουμε τους αναγνώστες μας στην ιστοσελίδα του Ο.Τ.
Έτσι το απόγευμα της ίδιας μέρας έκαναν επιτέλους ανακοίνωση συμμετοχής στις εκλογές στα αγγλικά!!!

Είχαν και έξι παραπομπές (συνδέσμους) με μικροσκοπικά γράμματα, η πέμπτη από τις οποίες ήταν η ανακοίνωση για τις εκλογές. Προηγούνταν η διακήρυξη της EFA στα αγγλικά και ελληνικά (13 σελίδες η καθεμιά) και ένα μανιφέστο του Ο.Τ. του 1997, επίσης στα αγγλικά και μετά στα ελληνικά.

Ο επισκέπτης δηλαδή έπρεπε να ψάξει με το μικροσκόπιο, να διαβάσει ή να παρακάμψει δεκάδες σελίδες, για να βρει την ανακοίνωση.
Όμως πόσοι ψηφοφόροι το κάνουν αυτό;

Γιατί τα άλλα κόμματα που ανήκουν σε ευρωπαϊκές συμμαχίες δεν κάνουν τις ανακοινώσεις και διακηρύξεις τους πρώτα στα αγγλικά;

Γιατί δεν ανάρτησαν την διακήρυξη της EFA για τις εκλογές που έγινε τον Μάρτιο, περίοδο που έγινα οι διακηρύξεις των περισσοτέρων κομμάτων;

Τα άλλα κόμματα φροντίζουν ώστε οι ανακοινώσεις τους να είναι άμεσα προσβάσιμες, σύντομες και περιεκτικές, το Ο.Τ. γιατί όχι;

Η 7η παραπομπή αφορούσε άρθρο του Δ. Λιθοξόου, η οποία ήταν επίσης πρώτα στα αγγλικά, αν και το άρθρο ήταν στα ελληνικά.
Those who remained standing (Όσοι έμειναν όρθιοι), by D. Lithoxoou

Γιατί δεν εκφράζει τους Μακεδόνες η πολιτική του Ουράνιου Τόξου;

Ο D. Lithoxoou μέχρι το 1993 αρθρογραφούσε σε ελληνικά έντυπα, κάτι που βοηθούσε τον αγώνα μας. Αυτός ήταν και ο λόγος που τον δεχθήκαμε στο κόμμα μας. Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί μόνο στην ιστοσελίδα του Ο.Τ. και δίνει συνεντεύξεις μόνο σε έντυπα της Δημ. Μακεδονίας, όπου έχουν εκδοθεί και τα τρία βιβλία του. Έχει δημιουργήσει φήμη εθνικού ευεργέτη, φήμη την οποία για προφανείς λόγους προσπαθεί να συντηρεί. Το γεγονός ότι δεν αρθρογραφεί από το 1993 σε ελληνικά έντυπα, κάτι που θα βοηθούσε τον αγώνα μας, δείχνει τον λόγο που ο τίτλος του άρθρου του είναι στα αγγλικά.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι εν λόγω αναρτήσεις είναι στα αγγλικά. Εξυπηρετούν το σκοπό της αυτοπροβολής κάποιων προσώπων στη μακεδονική ομογένεια

Ο Λιθοξόου, ο Βοσκόπουλος, ο Βασιλειάδης και ο Τασόπουλος είναι αυτοί που το 1996 οδήγησαν το Ο.Τ. στην εκλογική συνεργασία με την ΟΑΚΚΕ.
Η ΟΑΚΚΕ, για όσους δεν την ξέρουν, είναι ακροαριστερό κόμμα, το οποίο στις εκλογές του 1993 είχε πάρει πανελλαδικά 703 (επτακόσιους τρεις) ψήφους. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές πήρε 2.807 ψήφους.

Η εν λόγω παρέα, περίπου τέσσερις μήνες πριν τις εκλογές, έκανε επαφές και συμφωνία με την ΟΑΚΚΕ, χωρίς να έχει κανενός είδους εξουσιοδότηση από τα αρμόδια όργανα του κόμματος, τα οποία δεν ενημέρωσε ούτε εκ των υστέρων.
Τα υπόλοιπα μέλη του Κ.Σ. ενημερώθηκαν μόλις την τελευταία και προτελευταία μέρα πριν τη συνεδρίαση του Κ.Σ. Χωρίς το στοιχείο του αιφνιδιασμού, η πρόταση της συνεργασίας δεν είχε απολύτως καμία πιθανότητα έγκρισης από το Κ.Σ.

Το Κ.Σ. αιφνιδιάστηκε και στη συνέχεια εκβιάστηκε. «Αν δεν δεχθούμε την εκλογική συνεργασία θα μας κατηγορήσουν ως εθνικιστές που δεν θέλουν συνεργασία με ελληνικά κόμματα».
Έτσι η απόφαση πέρασε με οριακή πλειοψηφία. Την επόμενη μέρα κάποιοι από εκείνους που ψήφισαν υπέρ της συνεργασίας, συνειδητοποίησαν το τι είχαν διαπράξει, άλλαξαν άποψη, αλλά ήταν πλέον αργά για να ανακληθεί εκείνη η απόφαση.
Τη συνεργασία εκείνη δεν την ενέκρινε ούτε ένας στους εκατό Μακεδόνες.
Η συμμαχία ΟΑΚΚΕ – Ουράνιο Τόξο πήρε πανελλαδικά 3.500 ψήφους.

Εκείνο το αποτέλεσμα έδωσε δικαίωμα στον τότε Υπ. Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο να πει στον ομόλογό του της Δημ. Μακεδονίας:
«Για ποια μειονότητα μιλάτε; Το Ουράνιο Τόξο κατέβηκε στις εκλογές μαζί με τους σταλινικούς και τους ομοφυλόφιλους και πήρε 3.5 χιλιάδες ψήφους πανελλαδικά».
Αυτό το γεγονός φανέρωσε το μέγεθος της ζημιάς που είχε προκληθεί.

Στοιχειώδη υπευθυνότητα και τσίπα αν είχαν οι υπεύθυνοι εκείνου του εκλογικού και πολιτικού διασυρμού του Ο.Τ., θα αναλάμβαναν τις ευθύνες τους και θα ζητούσαν δημοσίως συγγνώμη.

Αντί γι΄αυτό, η εν λόγω κλίκα επέδειξε πλήρη αναλγησία και ανευθυνότητα.
Κατά τη συνεδρίαση του Κ.Σ. με την την τακτική της συνεχούς επιθετικότητας δεν επέτρεψε να γίνει κανενός είδους συζήτηση για το αποτέλεσμα των εκλογών, για τον τρόπο που οδηγηθήκαμε στην καταστροφική εκείνη συνεργασία και για προγραμματισμό δράσης που θα μείωνε τις αρνητικότατες επιπτώσεις του.
Δεν επέτρεψαν ούτε να αναγνωστεί επιστολή του Τ. Τίλιου, μέλους του Κ.Σ. και φίλου μέχρι τότε του Λιθοξόου, με την οποία αποκάλυπτε την σκευωρία που είχε στηθεί προ τετραμήνου με σκοπό την συνεργασία με την ΟΑΚΚΕ, εν αγνοία του Κ.Σ.

Στα πλαίσια της επιθετικότητάς τους πρότειναν την απομάκρυνση του εκδότη της εφημερίδας Ζόρα, Τρ. Πασόη. Η πρότασή τους υπερψηφίστηκε μόνο από τρία άτομα (Λιθοξόου, Βοσκόπουλος, Βασιλειάδης) σε σύνολο 17 μελών του Κ.Σ.
Οι τρεις δήλωσαν ότι παραιτούνται και ζητούν αλλαγή του Κ.Σ. χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά το όπλο του εκβιασμού.
«Ή αλλάζει το Κ.Σ. ή φεύγουμε»
Ήταν άλλη μία από τις πολλές φορές που έδειξαν πόσο δημοκράτες είναι, αυτοί που συχνά κατηγορούν την Ελλάδα για «δημοκρατικό έλλειμμα».
Το Κ.Σ. υπέκυψε στον εκβιασμό, ελπίζοντας ότι με την ικανοποίηση του αιτήματος των τριών θα εκτονωθεί η κρίση.

Οι τρεις βέβαια εκ των υστέρων συνειδητοποίησαν ότι και με αλλαγή του Κ.Σ. δεν επρόκειτο να ικανοποιηθεί ο βασικός σκοπός τους, που ήταν ο έλεγχος της εφημερίδας και των κεντρικών γραφείων
Επινόησαν τότε ένα άλλο εξωκαταστατικό τέχνασμα. Κατέθεσαν προς συζήτηση και έγκριση στη Γενική Συνέλευση ένα μανιφέστο αρχών και θέσεων, που περιείχε ιδεολογικοπολιτικά θέματα όπως τα βλέπει η ακροαριστερά στην οποία ανήκει ο Λιθοξόου.

Τέτοιο μανιφέστο είχε δικαίωμα να καταθέσει μόνο το Κ.Σ. μετά από επεξεργασία.
Και το πέρασαν δημιουργώντας μια απολίτικη τεχνητή πλειοψηφία «συγγενών και φίλων».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συμμετοχή της οικογένειας Σ. Αναστασιάδη. Εκτός από τη γυναίκα του, τον πατέρα του, την κόρη του και τον ανεψιό του (15 ετών) είχε και τα τρία αδέρφια του με τις γυναίκες τους και δύο εργαζόμενους στην επιχείρησή του. Όταν σήκωνε το χέρι να ψηφίσει, σηκώνονταν άλλη μια ντουζίνα χέρια, που δεν είχαν καν ιδέα τι ψήφιζαν, και μηδένιζαν τις ψήφους μιας ντουζίνας συνετών και με πολιτικό υπόβαθρο μελών.

Με την εξευτελιστική αυτή διαδικασία επικύρωσαν τις θέσεις ενός ασυνείδητου πολιτικού τσαρλατάνου, σε θέματα για τα οποία τα σοβαρά κόμματα αφιερώνουν διαδικασία μηνών. Με αυτό τον τρόπο, εκείνο που πραξικοπηματικά ξεκίνησαν με την ΟΑΚΚΕ, το έκαναν πάγια πολιτική του Ουράνιου Τόξου.

Αυτό βέβαια ήταν το πολιτικό περιτύλιγμα.
Στην πράξη το κόμμα μετατράπηκε σε λέσχη όπου διαφόρων ειδών ψώνια και φιγουρατζήδες πουλάνε πνεύμα και επαναστατικότητα, κάτι που αντανακλάται και στην ιστοσελίδα του κόμματος.

Εκδότη της εφημερίδας όρισαν τον Σ. Αναστασιάδη, που δεν ξέρει να συμπληρώσει ούτε μια αίτηση. Υπεύθυνη και έμμισθη του γραφείου όρισαν τη σύζυγο του Τασσόπουλου, που στα δώδεκα χρόνια δεν έχει συντάξει ούτε μια απάντηση σε κάποια εφημερίδα, ούτε ένα δελτίο τύπου. Ήταν φυσικό επακόλουθο να σταματήσει η έκδοση της εφημερίδας μετά από τρεις εκδόσεις (1997).

Με αυτό τον τρόπο, οι παραπάνω δικτατορίσκοι έβγαλαν από τη μέση εκείνους που με αγώνες και θυσίες δημιούργησαν τη ΜΑΚΙΒΕ, το Ουράνιο Τόξο και τη Ζόρα. Εκείνους που όχι μόνο άντεξαν τις λυσσαλαίες επιθέσεις των αντιπάλων αλλά και οδηγούσαν το κίνημα με προσεγμένα βήματα σε διαδοχικές επιτυχίες.

Το ΛΑΘΟΣ τους ήταν ότι μαχόμενοι στην πρώτη γραμμή, δεν πρόσεξαν όσο έπρεπε τα νώτα τους και δέχθηκαν το θανάσιμο χτύπημα από τους ημετέρους. Υποτίμησαν τα σημάδια της προετοιμασίας του μεγάλου χτυπήματος και της μεθοδικής δημιουργίας αυτού του καρκινώματος.

Σωστά λοιπόν κάποιοι έγραψαν σε σχόλιο μακεδονικού μπλογκ, ότι «το κίνημα χτυπήθηκε από μέσα», αλλά έδειξαν λάθος ανθρώπους και πρέπει να το προσέξουν πολύ σοβαρά αυτό.
Κάποιο έστρεψαν τα βέλη τους κατά του blog belomorska Macedonia, το οποίο δημόσια πήρε θέση υπέρ άλλου κόμματος και στράφηκε κατά του Ουράνιου Τόξου. Αυτοί οι σύντροφοι κάνουν πως δεν βλέπουν τον μεγάλο αριθμό Μακεδόνων που όχι μόνο δεν ψήφισαν Ο.Τ. αλλά λένε κατ΄ιδίαν πολύ χειρότερα κατά της ηγεσίας του Ο.Τ.

Υπάρχουν και αρκετοί πολιτικοποιημένοι σύντροφοι που υποστήριζαν πως μόνο με την ολοκληρωτική αποσύνθεση του Ο.Τ. θα δοθεί η δυνατότητα δημιουργίας κάτι πιο σωστού, Η σαπίλα και η στάχτη, λένε, θα γίνει λίπασμα για να ξεπεταχθούν νέα φυντάνια με πιο ισχυρά αντισώματα.

Ή μήπως δεν είναι απάτη να δημιουργείς στη μακεδονική ομογένεια την ψευδή εντύπωση ότι κάνεις αγώνα, ενώ στην πραγματικότητα έχεις κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο κίνημα ακόμη και από τους φανερούς εχθρούς του;

Η άγαρμπη πολιτική εκμετάλλευση του νεοεκδοθέντος ελληνομακεδονικού λεξικού του Βάσκο Καρατζά του επικολλάει την ετικέτα «αντικειμένου προς πολιτική εκμετάλλευση».
Αυτό είναι προβοκάτσια εις βάρος του ή δεν είναι;

Κατάλληλος φορέας για την έκδοση τέτοιου λεξικού είναι κάποιος πολιτιστικός σύλλογος, όπως η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού, ή κάποια Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία. όπως η Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας κλπ.
Καθήκον του κόμματος είναι να αγωνίζεται για τη διαμόρφωση πολιτικού περιβάλλοντος που θα επιτρέπει στους συλλόγους να κάνουν εκδόσεις μορφωτικού περιεχομένου και όχι να κάνει τις εκδόσεις το ίδιο και να τις χρησιμοποιεί ως μέσον αυτοπροβολής.

Γιατί δεν κάνουν εκδόσεις εφημερίδων, φυλλαδίων κλπ πολιτικού περιεχομένου, όπως κάνουν όλα τα κόμματα;


Τα περισσότερα από τα μέλη που απομακρύνθηκαν, δραστηριοποιούνται είτε κατά ομάδες είτε μεμονωμένα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, που τον αγώνα μέσω ιντερνετ τον κάνουν ακτιβιστές, που δεν είναι μέλη του σημερινού Ουράνιου Τόξου.
Ας μην χαίρονται, λοιπόν, καθόλου οι ρατσιστές αντίπαλοί μας. Χτύπησαν ένα σκιάχτρο και όχι το ίδιο το μακεδονικό κίνημα.

Γιατί στις Ευρωεκλογές Ουράνιο Τόξο;

Βασική αρχή της δημοκρατίας είναι το δικαίωμα έκφρασης της γνώμης.
Στην Ελλάδα αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα δεν ισχύει για τις μειοψηφούσες εθνικές κοινότητες, όπως η μακεδονική, η βλάχικη, η τούρκικη κλπ.
Το να εκφράσουν τα μέλη αυτών των κοινοτήτων τη γνώμη τους για την ταυτότητά τους και την ιστορία τους, θεωρείται βαρύτατο παράπτωμα. Ακόμα και το να εκφράσουν τα συναισθήματά τους μέσα από το τραγούδι στη γλώσσα τους, θεωρείται παράπτωμα.

Κατά το παρελθόν η χρήση αυτού του δικαιώματος τιμωρούνταν με εξορίες, πρόστιμα, ξυλοδαρμούς, ρετσινόλαδα. Σήμερα, λόγω διεθνών Συνθηκών, η ποινή έχει μετατραπεί σε συκοφαντία, λασπολογία, πολιτική τρομοκρατία, στέρηση του δικαιώματος επαναπατρισμού σε οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες.
Φορείς αυτής της φασιστικής ιδεολογίας και συμπεριφοράς είναι κόμματα, σωματεία και πολίτες που αυτάρεσκα αυτοπροβάλλονται ως κάτοικοι της χώρας όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, και μάλιστα εμφανίζονται και ως απόγονοι εκείνων που έβαλαν τις βάσεις της δημοκρατίας.
Η ίδια η πραγματικότητα αναδεικνύει την Ελλάδα ως το πλέον αντιδημοκρατικό κράτος της Ευρώπης.

Το Ουράνιο Τόξο είναι κόμμα που δημιούργησαν Μακεδόνες ακτιβιστές, με σκοπό να βοηθήσει στην αποκατάσταση της δημοκρατίας για το λαό τους και για τις άλλες καταπιεσμένες εθνότητες της Ελλάδας.

Οι εκλογές είναι κορυφαία πράξη δημοκρατικής έκφρασης.

Η ψήφος στο κόμμα Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο δίνει τη δυνατότητα στο δημοκρατικό πολίτη:

- Να καταδικάσει τη στέρηση του δικαιώματος κάθε μορφής έκφρασης γνώμης στις μειοψηφούσες εθνικές κοινότητες της Ελλάδας

- Να ενισχύσει τον αγώνα κατά του ρατσισμού και της καταπάτησης Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

- Να καταδικάσει τη ρατσιστική πολιτική του επίσημου κράτους και των μεγάλων κομμάτων, που καθιστούν την Ελλάδα μοναδική χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να παραβιάζει τις Διεθνείς Συνθήκες προστασίας των δικαιωμάτων των εθνικών, γλωσσικών, θρησκευτικών κλπ. ομάδων της επικράτειάς της.

- Να στείλει μήνυμα με την ψήφο του στους Μακεδόνες πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες, στους οποίους έχει αφαιρεθεί η ελληνική υπηκοότητα , ο επαναπατρισμός ή ακόμα και η απλή επίσκεψη στην πατρίδα τους, ότι οι Μακεδόνες και οι δημοκρατικοί πολίτες της Ελλάδας δεν τους ξεχνούν και συμπαραστέκονται ενεργά στον αγώνα τους.

- Να καταδικάσει όλες εκείνες τις αισχρές ενέργειες συκοφαντίας, λασπολογίας, παραπληροφόρησης που δημιουργούν κλίμα ανελευθερίας στις κάθε είδους πολιτιστικές εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μακεδονικό, βλάχικο, τούρκικο, αρβανίτικο τραγούδι.
Στις δημοκρατικές χώρες, οι λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες διδάσκονται ως δεύτερες γλώσσες στη δημόσια εκπαίδευση, ενώ σε πολλές από αυτές είναι υποχρεωτική η γνώση τους για την πρόσληψη σε δημόσια θέση.

- Ειδικά οι Μακεδόνες με την ψήφο τους στο Ουράνιο Τόξο αποτίουν φόρο τιμής στους προγόνους τους, θύματα αυτής της ρατσιστικής πολιτικής.
Στέλνουν το μήνυμα προς τους διώκτες τους, ότι δεν θα αναγνωρίσουν ποτέ τα αποτελέσματα της ρατσιστικής πολιτικής σε βάρος τους, και ότι απαιτούν την άμεση έναρξη διαλόγου με την πολιτεία, ώστε να αποκατασταθούν οι αδικίες, τα δικαιώματά, η αξιοπρέπειά και οι εθνικές τους ελευθερίες.

Η ψήφος στο Ουράνιο Τόξο είναι η ουσιαστικότερη και βαρύτερη για τις επικείμενες ευρωεκλογές.

Είναι ψήφος συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους για ουσιαστική δημοκρατία και εθνική ισοτιμία Μακεδόνες.

Το πεντάλεπτο μήνυμα του Ουράνιου Τόξου

Επέτειος της πτώσης της Κωνσταντινούπολης

Στις 29 Μαϊου 1453, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και έβαλαν τέλος στην μακραίωνη ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που σήμερα είναι γνωστή ως Βυζάντιο.

Η μετονομασία της σε Βυζάντιο είναι μια από τις μεγαλύτερες παραχαράξεις της ιστορίας. Η αυτοκρατορία ονομαζόταν καθ¨όλη τη διάρκεια του βίου της Ρωμαϊκή και οι υπήκοοί της Ρωμιοί.

Το Βυζάντιο ως όρος εισάγεται για πρώτη φορά το 1562 απο τον Wolf,με την έκδοση των Βυζαντινών ιστορικών στη σειρά Corpus Byzantinae Historiae.Ο όρος επικρατεί οριστικά στον ευρωπαϊκό χώρο το 1680, με την έκδοση της Historia Byzantina του Du Cange, και απο εκεί καθιερώνεται και στην ελληνική ιστοριογραφία.

Τα αίτια αυτής της ιστορικής παραχάραξης είναι πολιτικά. Οι λατινο- γερμανοί θεωρούσαν ότι αυτοί είναι συνεχιστές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τις αρχές του 9ου αιώνα είχαν δημιουργήσει την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και χρησιμοποιούσαν αυτόν τον τίτλο για πολλούς αιώνες.

Οι Νεοέλληνες ευχαρίστως εγκατέλειψαν τον τίτλο του Ρωμαίου, γιατί παρέπεμπε στην Ρώμη, η οποία και δημιούργησε την αυτοκρατορία. Αυτό έκανε ευάλωτους τους υπηκόους στη πολιτική της Ρώμης και δεν εξυπηρετούσε την προπαγάνδα περί καταγωγής από τους αρχαίους Έλληνες. Σταδιακά ο όρος Ρωμιοσύνη αντικαταστάθηκε από τον όρο Ελληνισμός.

Μια άλλη ιστορική παραχάραξη είναι η ταυτότητα του Βυζαντίου, που οι θιασώτες του ελληνισμού το παρουσιάζουν ως ελληνικό με την έννοια της καταγωγής.
Η αυτοκρατορία ήταν πολυεθνική και μάλιστα καμία από τις εθνότητες που την αποτελούσαν, δεν ονομαζόταν ελληνική. Ελληνική ήταν μόνο ως προς την επίσημη γλώσσα.

Την υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης, κατά την πολιορκία από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, είχε μισθοφορικός στρατός υπό την ηγεσία Γενουάτη αρχιστρατήγου και Βενετού ναυάρχου. Καμία από τις εθνότητες που απάρτιζαν παλαιότερα την αυτοκρατορία δεν βοήθησε στην υπεράσπισή της, γιατί απλούστατα δεν την ένιωθε δική της. Απεναντίας, ο Μωάμεθ ηγείτο ενός πολυεθνικού στρατού, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου ήταν πρώην Ρωμαίοι υπήκοοι.

Ίδια ήταν προηγουμένως και η στάση της Βυζαντινής εξουσίας προς τους πρώην υπηκόους της. Κατά την εισβολή των Οθωμανών στα Βαλκάνια, το Βυζάντιο είχε συνθήκη ειρήνης μαζί τους και δεν συμμετείχε στην αντίσταση.

Στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία και τη Δυτική Θράκη τους Οθωμανούς αντιμετωπίζουν άλλοι Βαλκάνιοι ηγεμόνες. Οι περιοχές αυτές είχαν περιέλθει στο βασίλειο του Σέρβου ηγεμόνα Στέφανου Δουσάν με τη συμφωνία των Σκοπίων το 1342.
Οι Σέρβοι ηγεμόνες, λοιπόν, ηγούμενοι ενός βαλκανικού πολυεθνικού στρατού, αντιστάθηκαν στην εισβολή των Οθωμανών, αλλά ηττήθηκαν το 1371 στη μάχη του Μαρίτσα (Έβρου), όπου είναι τα σημερινά ελλαδικά σύνορα με την Τουρκία. Το 1389 ηττήθηκαν και στη μάχη του Κοσόβου.

Την Θεσσαλονίκη οι Οθωμανοί την πήραν από τους Βενετούς το 1430.
Όπως γράφει ο χρονικογράφος Φραντζής, ο ι Βυζαντινοί την είχαν πουλήσει στους Βενετούς το 1423 έναντι 50.000 δουκάτων.
Τα παραμύθια περί 2.300 χρόνων ελληνικότητας της Θεσσαλονίκης είναι ιδεολογήματα για να φουσκώνουν τα μυαλά των υπηκόων του νεοελληνικού κράτους.
Τις περιοχές νοτίως της Θεσσαλίας και τα νησιά, οι Οθωμανοί τα πήραν από τους Καταλανούς, τους Φράγκους, τους Βενετούς, τους Γενουάτες.

Την Κωνσταντινούπολη δεν την υπερασπίστηκαν σύσσωμοι ούτε οι κάτοικοί της.
Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος, προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Δυτικών, είχε προσφέρει στον πάπα της Ρώμης την ένωση της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με την Καθολική. Αυτό είχε εξοργίσει το ιερατείο της Κωνσταντινούπολης, που δεν μπορούσε να ανεχθεί την υποταγή στον πάπα της Ρώμης , και στράφηκε κατά της αυτοκρατορικής εξουσίας.
Καλλιεργούσε την ηττοπάθεια διαδίδοντας, ότι «είναι θέλημα θεού να πέσει η Πόλη».
Η φράση «Κρειττότερον φακιόλιον Τούρκου ή καλύπτραν Λατινική» του επιφανέστερου ανθενωτικού, Λουκά Νοταρά, έγινε σύνθημα των ανθενωτικών. Επικεφαλής των ανθενωτικών ήταν ο Γενάδιος Σχολάριος, ο οποίος μετά την άλωση αμείφθηκε από τον Μωάμεθ τον Πορθητή με τη θέση του Πατριάρχη.

Το ορθόδοξο ιερατείο, όχι μόνο δεν έχασε τα κοσμικά του προνόμια που είχε επί Βυζαντίου, αλλά αμείφθηκε για την υποβοήθηση της άλλωσης της Πόλης με την παραχώρηση και άλλων προνομίων.

Σήμερα εκείνοι που υποβοήθησαν στην πτώση της Πόλης, θρηνούν με κροκοδείλια δάκρυα για την πτώση της.
Προπαγανδίζουν και καπηλεύονται το Βυζάντιο, γιατί εκείνο με την εξουσία του επέβαλε τον χριστιανισμό στους υπηκόους του και παραχώρησε στο ιερατείο πολιτικά και κοσμικά προνόμια. Στο Βυζάντιο η εκκλησία ήταν κράτος εν κράτει.

Δικαιολογημένα λοιπόν στις μητροπόλεις και τους ναούς αναρτούν την κρατική σημαία του Βυζαντίου με το δικέφαλο αετό και το βασιλικό στέμμα με τον σταυρό. Νιώθουν ακόμα ως παρακλάδι του κράτους, και φυσικά στην Ελλάδα είναι.

Αυθεντικό Βλάχικο τραγούδι

Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες

Έτσι χαρακτήριζαν πολλές τουρκικές εφημερίδες του περασμένου σαββατοκύριακου τα όσα είπε προχθές ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στο τοπικό συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Ντούζτζε.

Είπε, μεταξύ άλλων:

«Επί χρόνια, στη χώρα αυτή έγιναν κάποια πράγματα. Εκδιώχθηκαν όσοι είχαν διαφορετική εθνική ταυτότητα. Μήπως βγήκαμε κερδισμένοι; Θα πρέπει να το σκεφτούμε. Αλλά κανείς δεν κάθισε να σκεφτεί με ψυχραιμία. Αυτό, στην πραγματικότητα ήταν αποτέλεσμα φασιστοειδούς αντίληψης. Στο λάθος αυτό, ορισμένες φορές υποπέσαμε και εμείς, αλλά όταν σκέφτεται κανείς με ψυχραιμία, αντιλαμβάνεται και λέει, τι λάθη κάναμε».

«Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» χαρακτήρισαν τα λόγια του Ερντογάν και οι εφημερίδες «Χουριέτ» και «Ραντικάλ», ενώ η «Βατάν» είχε και ένα δημοσίευμα για τους διωγμούς που έχουν υποστεί οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Σ΄αυτό, αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι η κρατική τηλεόραση της Τουρκίας, από τις αρχές του έτους, μεταδίδει προγράμματα και στην κουρδική γλώσσα και ότι αναγνωρίζει την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, θα διαπιστώσουμε μια μεγάλη αλλαγή στην επίσημη στάση της Τουρκίας απέναντι στις μειονότητες.

Στην Ελλάδα αυτή η «ιστορική αυτοκριτική», όχι μόνο δεν γίνεται, αλλά συνεχίζεται η «φασιστοειδής αντίληψη» και συμπεριφορά απέναντι στις εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές κλπ. ομάδες. Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι αυτές οι «φασιστοειδής αντιλήψεις» χαρακτηρίζουν την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και των υπηκόων.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, και έχει τις περισσότερες καταδίκες. Σαφώς πιο πίσω από την Τουρκία.

Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων

Είδαμε στις τηλεοπτικές ειδήσεις του Σαββατοκύριακου ρεπορτάζ σχετικά με το Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων, που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 22-24 Μαϊου στο Αργυροπούλι Τυρνάβου και τη Λάρισα.
Μας έδειξαν, μαζί με το εντυπωσιακό θέαμα των βλάχικων χορών, κάποιους Βλάχους που δήλωναν, ότι «με τις εκδηλώσεις αυτές κρατάμε ζωντανές τις παραδόσεις μας, τις ρίζες μας και την ταυτότητά μας».
Τώρα πως γίνεται να λες ότι κρατάς τις ρίζες σου και την ταυτότητά σου, όταν σ’ αυτές τις εκδηλώσεις δεν γεμίζεις εκείνο το φανταστικό περιβάλλον και με βλάχικα τραγούδια (και όχι ελληνοποιημένα) και με τη χρήση της βλάχικης γλώσσας;
Τα βλάχικα τραγούδια και η γλώσσα δεν είναι μέρος της βλάχικης παράδοσης; Η γλώσσα είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό της ταυτότητας ενός λαού.

Οι ρεπόρτερ δήλωναν ότι «οι Βλάχοι με αυτές τις εκδηλώσεις διατρανώνουν την ελληνικότητα των Βλάχων».

Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Οι Βλάχοι στην Ελλάδα δεν είναι ελεύθεροι να καλλιεργήσουν την πραγματική τους ταυτότητα. Αντιπροσωπεύουν το λατινόφωνο τμήμα του νεοελληνικού κράτους.
Ο νεολογισμός «ελληνικότητα των Βλάχων», δηλαδή των λατινόγλωσσων της Ελλάδας, αντιπροσωπεύει ότι θα σήμαινε η έννοια «τουρκικότητα των Ελλήνων» για τους εκ Τουρκίας πρόσφυγες. Και μην ψάχνετε επουσιώδεις διαφορές. Στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την «λατινικότητα των Ελλήνων».

Το ίδιο διάστημα συνέβη ένα γεγονός που φαίνεται να έχει σχέση με αυτές τις εκδηλώσεις. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ),

«Στις 2 Μαϊου 2009, στην Κρυσταλλοπηγή Φλώρινας, στα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας, απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα στον 86άχρονο Γάλλο υπήκοο Jean (Iancu) Perifan. Του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, χορηγώντας του ένα σημείωμα γραμμένο στα ελληνικά και τα αλβανικά (τις οποίες γλώσσες δεν γνωρίζει), το οποίο εξηγούσε ότι ο λόγος για τον οποίο του απαγορεύτηκε η είσοδος ήταν επειδή ήταν ένα «άτομο επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια».

Ο Iancu Periffan έχει γεννηθεί στη Ρουμανία και είναι ο πρόεδρος της Ένωσης των Γάλλων Αρουμάνων (Βλάχων) (http://www.armanami.org/sutsati.php#F). Έχει γράψει και έχει συνηγορήσει υπέρ των δικαιωμάτων των Βλάχων στην Ελλάδα και στις Βαλκανικές χώρες, χωρίς ποτέ να προωθεί τη βία, και έχει επισκεφτεί την Ελλάδα στο παρελθόν για να συμμετάσχει σε σεμινάρια για τους Έλληνες Βλάχους. Ο Perifan έχει συνηγορήσει μέσω δημοσίων δηλώσεων, άρθρων, και πιέσεων (lobbying) στο Στρασβούργο, και μέσω της δουλειάς αρκετών ΜΚΟ για τους Βλάχους, συμπεριλαμβανομένης και της ένωσης της οποίας είναι πρόεδρος»

Απαγορεύτηκε (προσωρινά βέβαια) η είσοδος του προέδρου της Ένωσης των Βλάχων της Γαλλίας, για να μη μολύνει τους Βλάχους της Ελλάδας με τον ιό του αυτοσεβασμού και της ελευθερίας.
Η Ομοσπονδία των Βλάχων της Ελλάδας είναι η μόνη που δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Βλάχων και δεν μετέχει στις εκδηλώσεις της. Αυτή την ελευθερία την έχουν μόνο οι εκτός Ελλάδας Βλάχοι.

Η Ελλάδα προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τις καταπιεσμένες εθνότητες που ζουν στην επικράτειά της μέσα σε ένα γκέτο ανελευθερίας και παραπληροφόρησης.
Οι συνθήκες βέβαια δεν ευνοούν τη συνέχιση αυτής της ρατσιστικής πολιτικής και είναι θέμα χρόνου που ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα αναγκαστεί, κατά το πρότυπο του Τούρκου πρωθυπουργού, να κάνει την «ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» και να καταγγείλει τις «φασιστοειδείς αντιλήψεις».

Οι καταπιεσμένες εθνότητες βέβαια της Ελλάδας δεν πρέπει να τα περιμένουν όλα έτοιμα απ΄έξω, αλλά πρέπει να αγωνιστούν για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους.
Τίποτα δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται.

Οι ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου είναι μια καλή ευκαιρία να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και τα αιτήματά τους, ψηφίζοντας το κόμμα του Ουράνιου Τόξου, που εκφράζει σε κομματικό επίπεδο αυτόν τον αγώνα.

Η ψήφος στο Ουράνιο Τόξο είναι και για τον κάθε πολίτη μια μορφή «ιστορικής αυτοκριτικής» και καταδίκης των «φασιστοειδών αντιλήψεων» που καταδυναστεύουν τις μειοψηφούσες εθνότητες της Ελλάδας. Είναι ψήφος συμπαράστασης στους καταπιεσμένους.