Τρίτη 21 Απριλίου 2009

25 Μαρτίου 1821: Η Ελληνική Επανάσταση των Αλβανοσλάβων


Τους Λατίνους (Βλάχους) που συμμετείχαν στην επανάσταση, όπως και τους Βουλγάρους, Σέρβους κλπ., δεν τους συπεριέλαβα στον όρο του τίτλου για λόγους οικονομίας, αλλά και πολιτικούς. Αυτοί που κυρίως αμφισβητούν την «ελληνικότητα» της επανάστασης είναι οι Αλβανοί και οι Μακεδόνες.
Οι Μακεδόνες άρχισαν να την αμφισβητούν –με τη σημερινή της έννοια- από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, από τότε δηλαδή που η Ελλάδα άρχισε να αμφισβητεί το δικαίωμά τους να αυτοαποκαλούνται έτσι.

Η επανάσταση του 1821 ήταν πράγματι ελληνική, έτσι όπως το εννοούσαν οι οπαδοί του Ρήγα Βελεστινλή και της Φιλικής Εταιρείας. Απελευθέρωση των Βαλκανικών λαών και δημιουργία ενός Βαλκανικού ομόσπονδου κράτους, όπου επίσημη γλώσσα θα ήταν η ελληνική (Κοινή), αλλά οι λαοί θα είχαν και τη δική τους εθνική γλώσσα.

Ο Κολοκοτρώνης με τον Αλβανό φίλο του Αλή Φαρμάκη από το Λάλα Ηλείας το 1809 σχεδίαζαν κοινή ελληνοαλβανική εξέγερση και τη δημιουργία δίγλωσσου και δίθρησκου κράτους, στο οποίο επίσημες γλώσσες θα ήταν τα Ελληνικά και τα Αλβανικά και θρησκείες ο Χριστιανισμός και ο Μωαμεθανισμός. Στο τέλος όμως του 1809 στα Επτάνησα, όπου κατέφευγαν οι επαναστάτες, επικράτησαν οι Άγγλοι και το σχέδιο εγκαταλήφθηκε.

Αρβανίτες (παραφθορά του Αλβανίτες) ήταν οι Καραϊσκάκης, Μπότσαρης, Ανδρούτσος, Τζαβέλας, Μιαούλης, Μπουμπουλίνα κ.α. Ο αδελφός μάλιστα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, Κωνσταντίνος, διετέλεσε υποδιοικητής του αλβανικού συντάγματος που είχαν δημιουργήσει οι Άγγλοι στα Επτάνησα.
Οι Αρβανίτες αυτοί μετά την επιβολή της Ελληνικής γλώσσας, ως επισήμου, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γλώσσα τους και να ελληνοφωνήσουν. Τα αλβανικά τοπωνύμια αντικαταστάθηκαν με ελληνικά. Πρόσφατα άλλαξαν οι πινακίδες προς το διεθνές αεροδρόμιο των Αθηνών. Το Σπάτα (ο Σπάτα ήταν Αλβανός φίλαρχος) έγινε Ελευθέριος Βενιζέλος. Προ δεκαετίας άλλαξε το όνομα του Δήμου Λιοσίων (ο Λιόσα ήταν επίσης Αλβανός φίλαρχος) σε Ίλιον. Το όνομα της Πλάκας, που επίσης είναι αλβανικό, δεν έχει αλλάξει ακόμη.
Η Αθήνα το 1821 ήταν μια κωμόπολη οκτώ χιλιάδων κατοίκων περίπου, όπου πλειοψηφούσε το Αρβανίτικο στοιχείο, όπως και σε όλη την Αττική και τη Βοιωτία.

Το ότι εγκαταστάθηκαν Σλάβοι στην Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα κατά τον 6ο αιώνα είναι γνωστό. Δημιούργησαν μάλιστα και αυτόνομη ηγεμονία που επέζησε για 218 χρόνια (584-802 μ.Χ.). Η Πελοπόννησος πήρε το σλάβικο όνομα Μορέας (Μοριάς, μόρε=θάλασσα).

Η πρώτη ανταρσία έγινε στη Τσίμοβα Λακωνίας (17-3-1821), από όπου καταγόταν και ο πρώτος πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης των επαναστατημένων Ελλήνων Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Το σλαβικό όνομα της Τσίμοβα άλλαξε αργότερα σε Αρεόπολη. Το όνομα του βουνού, που και σήμερα λέγεται Σάγγια, είναι σλάβικο. Η πρώτη συνέλευση της Γερουσίας έγινε στη Βέρβενα και η δεύτερη στη Ζαράκοβα, που είναι επίσης σλάβικες ονομασίες.

Η πατρίδα του Α. Σαμαρά, που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2003, γιατί ήταν ενδοτικός στο θέμα του ονόματος της Δημ. Μακεδονίας, έχει το σλάβικο όνομα Στεμνιτσα (Σκοτεινιασμένη). Το επώνυμο του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου, που κατάγεται από τον Πύργο Ηλείας, είναι Ρούσας (ρούσα=ξανθή) και είναι σλάβικο.

Το μύθο περί «ελληνικής συνέχειας» τον ενίσχυσαν κυρίως οι Άγγλοι, που εκείνη την εποχή κατείχαν τα Επτάνησα. Την πρώτη ελληνική Ακαδημία (Ιόνιος Ακαδημία) την ίδρυσε το 1824 ο Άγγλος αρμοστής των Ιονίων νήσων, ο Μαίτλαντ. Ήθελαν το νέο έθνος να είναι «ανάδελφο» στα Βαλκάνια και να νιώθει ξένο προς τους άλλους «βάρβαρους» βαλκάνιους. Έτσι αποδυναμώνονταν η επιρροή της Ρωσίας, η οποία ήταν μεγάλη λόγω γλωσσικής και θρησκευτικής (Ορθόδοξης) συγγένειας και λόγω του ότι είχε αναγνωριστεί ως προστάτης όλων των χριστιανών των Βαλκανίων. Με αυτό τον τρόπο διαιρούσε (και βασίλευε) τους βαλκανικούς λαούς. Τελικά κατάφερε να κάνει το νέο κράτος όργανο της αγγλικής πολιτικής στα Βαλκάνια.

Αυτοί οι απόγονοι των εξελληνισμένων Σλάβων, λοιπόν, είναι και οι σκηροί πολέμιοι στο θέμα του ονόματος των Μακεδόνων. Η Πελοπόννησος είχε το σλάβικο όνομα Μοριάς και αμέτρητα σλάβικα τοπωνύμια τα οποία άλλαξαν μετά την απελευθέρωση. Η Μακεδονία είχε ανά τους αιώνες το ίδιο όνομα. Είναι τελείως παράλογο κάποιοι να ζητούν την αλλαγή του. Και αυτό που φαίνεται ως παραλογισμός για του ίδιους τους Μακεδόνες αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα, για τους κατοίκους της Ελλάδας φαίνεται ως κάτι λογικό.
Το κύριο χαρακτηριστικό του αρχαίου ελληνικού πνεύματος ήταν ο ορθολογισμός, κάτι που δεν χαρακτηρίζει τους σημερινούς Έλληνες.

Εμείς ως Μακεδόνες δεν θα είχαμε καμία αντίρρηση να αυτοαοποκαλούνται κάποιοι Έλληνες και να πιστεύουν ότι έχουν και καταγωγή από τους αρχαίους Έλληνες. Δεν μπορούμε όμως να τους αναγνωρίσουμε το δικαίωμα να ιδιοποιούνται ότιδήποτε έχει σχέση με την διεθνή (Κοινή) ελληνική γλώσσα και την ιστορία.

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν αναγνωρίζουμε στους Ιταλούς να ιδιοποιούνται την Λατινική (διεθνή) γλώσσα. Σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να τους αναγνωρίσουμε το δικαίωμα να ιδιοποιούνται τους λατινόφωνους της Ελλάδας (Βλάχους), τη ρωμαίικη συνείδηση που είχαν παλαιότερα οι Έλληνες και τα αμέτρητα λατινικά (ρωμαϊκά, Βενετικά, Γενουάτικα κλπ) μνημεία.
Στη Θεσσαλονίκη ο Λευκός Πύργος, η Καμάρα, η Ροτόντα κλπ. είναι φτιαγμένα από αυτούς και είναι «αδιάσειστα στοιχεία» της λατινικότητας ... συγνώμη, ελληνικότητας της πόλης.

13 σχόλια:

Karatasho είπε...

akritas

Δεν δημοσίευσα το σχόλιό σου, όπως και τα σχόλια άλλων bloger, παρόλο που το θεώρησα κατάλληλο προς ανάρτηση.
Έχεις blog, στο οποίο δεν δημοσιεύες μέχρι τώρα τις απόψεις της άλλης πλευράς. Τώρα που άρχισαν να δημιουργούνται blogs με τις απαγορευμένες απόψεις, θέλεις να δημοσιεύουν καί αυτά τις δικές σου. Αυτό δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε δεοντολογικό.
Μπορείς να αναφερθείς στο δημοσίευμα του δικού μας blog και να απαντήσεις μέσα από το δικό σου, κάτι που γίνεται συχνά στις εφημερίδες.
Το σκεπτικό σας, ότι δεν πρέπει να επισκέπτεστε ή να απαντάτε στα "φιλοσκοπιανά μπλογκ", για να μην αυξάνεται η επισκεψιμότητά τους, δεν ευσταθεί πλέον, γιατί αυτά ήδη έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα, η οποία μάλιστα αυξάνεται ραγδαία.
Το μονοπώλειό σας στην ενημέρωση ήδη έχει τελειώσει. Αν νομίζετε ότι αντέχετε στην ισότιμη αντιπαράθεση, δεν έχετε παρά να αντιπαρατεθείτε. Εκτός αν ξέρετε να κερδίζετε μόνο όταν παίζετε χωρίς αντίπαλο.

Δωροθέα Π. είπε...

Καρατάσο και λοιποί

Πολύς κόσμος θέλει να ακούσει τις απόψεις σας.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια ξέραμε ότι είστε δημιούργημα του Τίτο. Μετά μάθαμε ότι η ελληνική αριστερά τουλάχιστον 20 χρόνια νωρίτερα σας υπερασπιζόταν ως Μακεδόνες. Μετά μάθαμε ότι ακόμα νωρίτερα η ελληνική πολιτεία έλεγε εσάς Μακεδόνες και τη γλώσσα σας Μακεδονική. Ξέραμε ότι στην εθνική αντίσταση συμμετείχαν πολλοί δικοί σας, αλλά και πολλοί καλοδέχτηκαν τα βουλγαρικά στρατεύματα ως απελευθερωτές.
Μακεδόνες ασφαλώς έχετε δικαίωμα να λέγεστε. Όμως δημιουργείτε η εντύπωση ότι δεν αναγνωρίζετε αυτό το δικαίωμα και σε εμές τους άλλους. Οι ελληνόφωνοι ντόπιοι της Μακεδονίας δεν έχουν το δικαίωμα να λέγονται Μακεδόνες?
Ο τρόπος, όμως, που προβέλετε τα στοιχεία και τις απόψεις σας, και κυρίως το μέσον δια του οποίου τις προβάλετε, δεν είναι ο καλύτερος δυνατός. Τα ερασιτεχνικά σας μπλοκ δεν προσφέρουν ικανοποιητικό βήμα διαλόγου. Ίσως πρέπει να ξοδέψετε λίγα χρήματα και να φτιάξετε ένα πιό άρτιο μπλοκ, τουλάχιστον του επιπέδου αυτού που έχει ο Ακρίτας και οι άλλοι που σας ανεβοκατεβάζουν ως Βουλγάρους ή Έλληνες.
Η καλύτερη λύση βέβαια είναι να δημιουργηθεί κάποιο μπλοκ από κάποιους αντικειμενικούς διανοούμενους ή φοιτητές, όπου θα εκτίθενται οι σοβαρές θέσεις των δύο πλευρών.
Η πρότασή μου είναι να το επιδιώξετε.

akritas είπε...

Karatasho ποιο σχόλιο μου δεν δημοσίευσες αλλά και το κυριότερο ποιο από την πλευρά σου ΕΓΩ δεν άφησα ή κάτι παρεμφερές να δημοσιεύσω?
Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράματα.

Karatasho είπε...

akritas
Ήρθε σχόλιο, και μάλιστα μόλις δύο ώρες μετά την τελευταία ανάρτηση, το οποίο είχε ως όνομα υποβολής το Akritas.
Καθόλου απίθανο να ήταν προβοκατόρικο. Δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος επαλήθευσης.
Αν είναι έτσι, έχεις δίκιο να διαμαρτύρεσαι.

Ανώνυμος είπε...

Την περιοδο της ελληνικης επαναστασης υπαρχει μονο το εθνος των Ρωμιων/Ελληνων αντιθετικα προς τους Οθωμανους μουσουλμανους που αναδυεται μεσα απο την αναπτυξη μιας ελληνικης αστικης ταξης (ελληνοφωνης και μη)και το καμινι του εθνικοαπελευθερωτικου αγωνα 1821.
Οι Μακεδονες που συμμετειχαν στην επανασταση στη Ναουσα και κατεβηκαν μετα στη Νοτια Ελλαδα πολεμωντας απο το 1822-1829 εγιναν Ελληνες οπως και ολοι οι αλλοι ελληνοφωνοι, βλαχοφωνοι, αρβανιτοφωνοι Ρωμιοι επαναστατες της Νοτιας Ελλαδας.
Η ταυτοτητα τους σφραγιστηκε για παντα απο την επανασταση υπο την ηγεμονια της ιδεολογιας του φιλελευθερου εθνικου αστικου κρατους και ο Ρωμιος εγινε Ελληνας ανεξαρτητα απο τις οποιες υπαρκτες δυτικες επιρροες.

Αντιθετα την περιοδο του Ιλιντεν το Ρωμιος υπαρχει αντιθετικα με το Βουλγαρος, Ρουμανος, Σερβος που εχουν αναδυθει επισης ως εθνη και εθνικες επιλογες για τους Μακεδονες.Η ταυτοτητα του Μακεδονα αντιθετα διατηρει ενα προκαπιταλιστικο προσημο και αναφορα (δεν εχει αναδυθει ακομα ως εθνικη ταυτοτητα κατι που συνεβη με μαζικους ορους μετα το 1945 στη Μακεδονια του Βαρδαρη). Στη διαδικασια μετασχηματισμου των προκαπιταλιστικων ταυτοτητων σε εθνικες ταυτοτητες οι τελευταιες αποτελουν επιλογες παραταξης πριν παγιωθουν ως οριστικες εθνικες "φυσικες" επιλογες.
Γι αυτο και γειτονικα χωρια,οικογενειες,αδελφια επιλεγουν διαφορετικα εθνη,χωριζονται με βιαιο τροπο.
Γραικομανοι,Βουγκαρομανοι,Σερβομανοι υπηρχαν πολυ πριν το 1913 και φυσικα δεν ηταν το μηχανιστικο αποτελεσμα ξενης προπαγανδας πανω στους ανυποψιαστους και αθωους Μακεδονες.Ηταν το αποτελεσμα του τροπου με τον οποιο η Μακεδονια περασε απο τον ασιατικο τροπο παραγωγης και την Οθωμανικη αυτοκρατορια στον καπιταλισμο και στα εθνικα κρατη.

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 8,57

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι η χειραφέτηση των εθνών συντελέστηκε στα πλαίσια της διαδικασίας του κοινωνικοπολιτικού μετασχηματισμού των των φεουδαρχικών θεσμών σε αστικοδημοκρατικού τύπου καθεστώτα. Αυτό βέβαια στα Βαλκάνια ήρθε σαν αντανάκλαση της δυτικοευρωπαϊκής διαδικασίας.
Είναι ένα από τα ζητήματα που θα ασχοληθεί το μπλογκ. Όμως νομίζω πριν φτάσουμε σε αυτή τη συζήτηση, οι συμμετέχοντες, μεταξύ των οποίων και οι αναγνώστες, πρέπει να γνωρίζουν αρκετά βασικά πράγματα σχετικά με το Μακεδονικό και το Ρωμαίϊκο Ζήτημα, τα οποία σήμερα στην πλειοψηφία τους αγνοούν.
Αλλιώς θα οδηγηθούμε στο φαινόμενο, όπου ομάδες με περιορισμένες γνώσεις οδηγούνται στην παρακολούθηση διαλέξεων που απευθύνονται σε ακαδημαϊκούς.
Για το λόγο αυτό, στο μπλογκ, όπως και στα άλλα μακεδονικά μπλογκ, θα μπούνε και άρθρα με στοιχεία τα οποία σε αρκετούς είναι γνωστά.. Μην αγνοούμε όμως, ότι στο ιντερνετ προκύπτει ένα νέο αναγνωστικό κοινό, το οποίο δεν έχει διαβάσει Κωστόπουλο, Λιθοξόου, Πετσίβα, Νακρατζά, Ζόρα κλπ.
Έτσι, ως προς το σχόλιό σου, έχω να παρατηρήσω, ότι αγνοείς το γεγονός ότι μέρος της εθνικής ταυτότητας είναι και η πολιτιστική ταυτότητα και αυτό είναι μια διαρκής διαδικασία, και φυσικά όχι μόνο των τελευταίων αιώνων.
Αν κάποιοι δεν προσέξουν καλά το σχόλιό σου, θα σχηματίσουν την εντύπωση, ότι έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν τη δημιουργία του Μακεδονικού έθνους «μετά το 1945» από τον Τίτο.

Ανώνυμος είπε...

Μήπως και εσείς λόγω των ανθελληνικών αισθημάτων σας τα ισοπεδώνετε όλα?
Οι σλάβοι εγκατασταθηκαν όντως στην Πελοπόνησο σαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι, αλλά στις μεγάλες πόλεις όπως η Κόρινθος και η Πάτρα δεν φαίνεται να κυριάρχησαν. Οι αρχαίοι Έλληνες τι έγιναν? Εξατμίστηκαν?

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 16,43
Το άθρο περι Αλβανοσλάβων, που κυρίως έκαναν την επανάσταση, δεν το έκανα για να ικανοποιήσω κάποια "ανθελληνικά" αισθήματα, αλλά για να βοηθήσω να καταλάβει ο κόσμος, ότι οι Νεοέλληνες δεν είναι διαφορετικό κράμα από τους βόρειους γείτονές τους.
Ειδικά σε όσους αναφέρουν τους κατοίκους της Δημ.Μακεδονίας, ως "Σλαβο-Αλβανικό συνοθύλευμα" το οποίο δεν μπορεί να αποκαλείται Μακεδόνες και η Χώρα Μακεδονία.
Οι αρχαίοι Έλληνες ασφαλώς δεν εξατμήστηκαν, αλλά διασκρπίστηκαν και ενσωματώθηκαν με άλλους πληθυσμούς. Στην Πελοπόνησο έχει καταγραφεί και εγκατάσταση Ρωμαίων, Φράγκων, Βενετών κ.α.
Οι κατακτητές κατα κανόνα εγκαθίστανται σε αστικά κέντρα. Η Κόρινθος καταστράφηκε, εκτός από σεισμούς, και από τους Ρωμαίους ή τους Γότθους. Και βέβαια οι κατακτητές που την ξανάκτισαν, δεν το έκαναν για να την παραδώσουν στους παλαιούς της κατοίκους.
Η Πάτρα είναι καθαρά δημιούργημα των Δυτικών. Ήταν η πύλη εισόδου στην Ελλάδα. Στο άρθρο μου δεν τους ανέφερα όλους, γιατί τα κίνητρά μου είναι περισσότερο πολιτικά παρά ακαδημαϊκά.

akritas είπε...

Βάστα λίγο Karatasho. Όταν χρησιμοποιείς πολιτικά κίνητρα σε ιστορικό άρθρο τότε χάνεις την ουσία αυτού που θέλεις να δείξεις. Ο Οστρογκόρσκυ παλιότερα αλλά και ο Κούρτα στην σημερινή μας εποχή έχουν αποδείξει ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ και ΙΣΤΟΡΙΚΑ ότι η Πελοπόννησος αλλά και γενικά η Κεντρική και Νότια Ελλάδα στα 200 αυτά χρόνια υπήρχε Ελληνική παρουσία. Για αυτό π.χ έχουμε την επισκοπή της Νέας Πάτρας ή την πόλη της Υπάτης (Λαμία) και πολλά άλλλα. Και μάλιστα όλοι συγκλίνουν ότι οι Αβαρό-σκλαβηνών δεν μπήκαν από τον Ισθμό αλλά μεταξύ Ιτέας και Ναυπάκτου. Περιττό να σου πω ότι τα ίδια αρχαιολογικά ευρήματα βρέθηκαν και στην Αθήνα η οποία ερημώθηκε επί Τουρκοκρατίας.

Σε ότι αφορά το πολτικό σου στόχο το πρόβλημα του ονόματος είναι ότι θέλετε να επιβάλετε σε 2,5 εκ Μακεδόνες να αλλάξουν ή και να ξεχάσουν αυταρχικά την Μακεδονική πολιτιστική τους ταυτότητα. Και μην μου αρχίσεις τα παραμύθια περί προσφύγων διότι όταν ήρθαν οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία ήδη υπήρχαν στην Μακεδονία 600.000 Έλληνες όπως και εσείς κατά το παρελθόν η πλειοψηφία σας Βουλγαρο-σερβο-φέρνανε.

Και να στο ξαναπώ. Το να "χτυπάτε" την ελληνική ταυτότητα για να σβήσετε το δικό σας παρελθόν θα σας φέρει από εκεί που ξεκινήσατε. Η μοντέρνα Ελληνική ταυτότητα σαφέστατα είναι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων που αμαγαλμοποιήθηκε μέσω της γλώσσας, των παραδόσεων και της θρησκείας. Εσείς γιατί κρύβεται το βουλγαρικό και σερβικό εθνοτικό παρελθόν σας ?

Karatasho είπε...

Akritas
Όταν λέω 'οτι τα κίνητρά μου είναι πολιτικά, δεν σημαίνει ότι αλλοιώνω ιστορικά στοιχεία αλλά επιλέγω από αυτά, εκείνα που μου χρειάζονται για να τεκμηριώσω την θέση μου για κάποιο ζήτημα.

Για το ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού μας ως Μακεδόνες σε σχέση με το δικαίωμα των υπολοίπων κατοίκων της Μακεδονίας να αποκαλούνται Μακεδόνες, δεν θέλω να απαντήσω μέσω ενός Σχολίου αλλά μέσω μιας νέας ανάρτησης τις επόμενες μέρες. Το ίδιο και με το θέμα του "βουλγαρικού", "σερβικού", "ελληνικού" παρελθόντος, που έθεσε και η

Δωροθέα Π.
και άλλοι, καθώς είναι μεγάλο ζήτημα.

Δεν "χτυπάμε" την ελληνική ταυτότητα. Η μακεδονική ταυτότητα, η οποία και βέβαια έχει και ελληνικά στοιχεία, είναι εκείνη που χτυπιέται από εσάς. Ή μήπως η Κυριλλική γραφή και η γλώσσα των Ντόπιων δεν είναι μέρος της μακεδονικής ταυτότητας?

Τα Κυριλικά έχουν και ελληνικά και λατινικά στοιχεία. Χαρακτηρίζονται σλαβικά, επειδή τα χρησημοποίησαν σλαβόφωνοι λαοί.
Το όνομα Σόλουν της Θεσσαλονίκης που χρησμοποιούν οι ντόπιοι, δε νομίζω ότι είναι σλαβικό, αλλά λατινικό.
Σολ, στα μακεδονικά είναι το αλάτι και εκεί αποδίδουν την ονομασία Σόλουν. Αυτό όμως δεν ευσταθεί, γιατί αν υποθέσουμε ότι το επέβαλαν οι σλάβοι, επειδή προμηθεύονταν από εκεί αλάτι, θα το έλεγαν Σόλιτσα, Σόλιστα ή Σόλεβο. Η πόλη ήταν Ρωμαϊκό αστικό κέντρο και ουδέποτε κυριεύτηκε από "σλάβους", αλλά και το αλάτι ήταν εμπόρευμα που υπήρχε σε όλες τις μικρες και μεγάλες πόλεις.

Sol στα λατινικά είναι ο ήλιος και ως επίθετο είναι ο επιφανής, ο έξοχος. Luna είναι το φεγγάρι.
΄Οταν ήρθαν οι Ρωμαίοι στη Σαλονίκη, αυτή ήταν μικρή πόλη, επίνειο της Πέλλας, που ήταν πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας, όπου ήταν εγκατεστημένη η Ρωμαϊκή διοίκηση.
Η Θεσσαλονίκη βρισκόταν ακριβώς στο σημείο από όπου έβγαινε ο ήλιος και το sol (έξοχο) φεγγάρι.
Οι Ρωμαίοι είχαν λόγους να αλλάξουν το όνομα της Θεσσαλονίκης. Θύμιζε την κόρη του Φιλίππου και αδελφή του Μεγαλέξανδρου, άρα τη μακεδονική βασιλική δυναστεία, κάτι που οι Ρωμαίοι ήθελαν να σβήσουν από τη μνήμη των Μακεδόνων.
Πιθανόν να θύμιζε και τη νίκη επί των Θεσσαλών, που κατά την εισβολή των Ρωμαίων στη Μακεδονία ήταν σύμμαχοι των Ρωμαίων. Άρα το όνομα Θεσσαλονίκη ήταν δυσάρεστο γι΄αυτούς τους συμμάχους. Έτσι επέβαλαν ένα άλλο όνομα άχρωμο πολιτικά, όπως επέβαλαν σε εμάς το "Ντόπιοι", που είναι πολιτικά άχρωμο και ακίνδυνο.
Αν υπαρχουν άλλες εκδοχές, καλό είναι να τις ακούσουμε.

Ανώνυμος είπε...

Κατα τη Ρωμαϊκή εποχή η πόλη συνέχιζε να αποκαλείται Θεσσαλονίκη, όπως για παράδειγμα στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Θεσσαλονικείς.
Αν είναι έτσι, γιατί την αποκαλούν Σόλουν και οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι κ.α.?

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 09:23

Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε εκπαιδευτικό σύστημα,ούτε ΜΜΕ, ούτε κρατικός προπαγανδιστικός μηχανισμός ανάλογος με τους σημερινούς, για να φτάσουν οι αποφάσεις σε όλη την αυτοκρατορία. Εξ άλλου με την πάροδο του χρόνου εξέλειπε ο κίνδυνος αναβίωσης της μακεδονικής αυτοκρατορίας και μαζί και η επικινδυνότητα της ονομασίας.
Οι ντόπιοι πάντως της Μακεδονίας την αποκαλούσαν ανέκαθεν Σόλουν. Παρόμοιο είναι και το όνομα της Ιαπωνίας, η οποία αποκαλείται και Χώρα του Ανατέλοντος Ηλίου.
Οι άλλοι λαοί των Βαλκανίων υποθέτω ότι υιοθέτησαν το όνομα, μεσω της υιοθέτησης της Κυριλικής γραφής και του Χριστιανισμού τον οποίο διδάχθηκαν μέσω της μακεδονικής γλώσσας εκείνης της εποχής. Υπ'όψη ότι οι πρώτες μεταφράσεις των Ευαγγελίων έγιναν από τους Θεσσαλονικείς Κύριλλο και Μεθόδιο στη διάλεκτο της περιοχής Σοχού Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.

Akritas 01:23

Όσοι από τους κατοίκους των Σκοπίων και της υπόλοιπης Δημοκρατίας της Μακεδονίας υποστηρίζουν την καταγωγή τους από τους αρχαίους Μακεδόνες, έχουν το δικαίωμα να το κάνουν στον ίδιο ακριβώς βαθμό που το κάνουν όσοι στην Ελλάδα υποστηρίζουν την καταγωγή τους από τους αρχαίους Έλληνες.

Ανώνυμος είπε...

Markos Mpotsaris = Marko Botssfaro
katagogi apo periferia Voden/Edessa

Ψευδείς ειδήσεις = ψευδής συν-είδηση


«Οι σλαβόφωνοι της Μακεδονίας είχαν ελληνική συνείδηση»!!!
Αυτή την άποψη επαναλαμβάνουν κατά κόρον οι θιασώτες της «ελληνικότητας» της Μακεδονίας, ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα που η ελλαδική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε έκπληκτη ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός που δεν έχει ως μητρική γλώσσα την ελληνική αλλά τη μακεδονική

Ο όρος «συνείδηση», που στην Ελλάδα χρησιμοποιείται για τον ορισμό του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, είναι σύνθετη λέξη αποτελούμενη από το επίρρημα «συν» και το ουσιαστικό «είδηση». Η συνείδηση, ετυμολογικά, είναι το σύνολο των «ειδήσεων». Ως προς την «εθνική συνείδηση» είναι το σύνολο των πληροφοριών που έχει για την καταγωγή του, την ιστορία του, τον πολιτισμό του, τον τόπο όπου ζει. Οι «ειδήσεις» αυτές μπορεί να είναι αληθινές, μπορεί και όχι.

Στη δική μας περίπτωση οι «ειδήσεις» αυτές αφορούν κυρίως την έννοια «ελληνικότητα».
Ο λαός των Ελλήνων της αρχαιότητας, μετά την κατάλυση της πολιτικής του αυτονομίας, διασκορπίστηκε, συγχωνεύτηκε με άλλους λαούς και έπαψε να υπάρχει ως ξεχωριστός λαός. Οι όροι «Έλληνας» και «ελληνικό» από την εποχή του Χριστού και εντεύθεν είχαν μόνο πολιτιστικό χαρακτήρα. Έλληνες αποκαλούνταν από τους Χριστιανούς οι οπαδοί των αρχαίων θρησκειών. Η ελληνική γλώσσα έγινε διεθνής γλώσσα και επίσημη της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, των κρατών που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια στην Ανατολική Μεσόγειο και τέλος στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο). Ως διεθνής γλώσσα (Κοινή) έγινε η γλώσσα του Χριστιανισμού, ο οποίος έγινε και φορέας διατήρησης και διάδοσής της. Τα Ευαγγέλια, οι Επιστολές των Αποστόλων κλπ. γράφηκαν από Εβραίους στην Κοινή (ελληνική). Οι Εβραίοι εκείνοι δηλαδή ήταν πολιτισμικά (γλωσσικά) Έλληνες. Όσοι μιλούσαν δηλαδή Ελληνικά, δεν σημαίνει ότι ήταν Έλληνες στην καταγωγή. Οι Αμερικάνοι, για παράδειγμα, ή οι Αυστραλοί δεν είναι αγγλικής καταγωγής, παρόλο που σχεδόν όλοι έχουν ως μητρική γλώσσα τα Αγγλικά.

Η ιδέα περί καταγωγής των ελληνόφωνων Ρωμιών από τους αρχαίους Έλληνες άρχισε να καλλιεργείται, κυρίως από τη δυτικοευρωπαϊκή διανόηση, κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Ειδικά μετά τα Ορλωφικά, οπότε Ρώσοι αξιωματικοί ξεσήκωσαν σε εξέγερση τους Ρωμιούς της Πελοποννήσου, που εκείνη την εποχή είχε το σλάβικο όνομα Μορέας και πάμπολλα σλαβικά τοπωνύμια. Δεν ήθελαν ούτε το όνομα Ρωμιός, γιατί παρέπεμπε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, κάτι που θα έκαμνε τους Ρωμιούς ευάλωτους στο σύγχρονο κράτος της Ρώμης. Εκείνη την εποχή άρχισε η αντικατάσταση του όρου «Ρωμιοσύνη» με τον όρο «Ελληνισμός».

Το ιδεολόγημα εκείνο το υιοθέτησε η διανόηση των υπόδουλων Ρωμιών, η οποία φυσικά ήταν ελληνόφωνη. Επί Βυζαντίου το ρόλο του Υπουργείου Παιδείας τον έπαιζε το Πατριαρχείο, το οποίο είχε ως επίσημη γλώσσα την ελληνική. Όποιος υπήκοος ήθελε να μορφωθεί, ασχέτως εθνικής καταγωγής, φοιτούσε σε ελληνικό (Πατριαρχικό) σχολείο. Τα Λατινικά και τα Κυριλλικά ήταν εξωστρακισμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ρήγας Βελεστινλής, ο οποίος αν και ήταν βλάχικης καταγωγής και καταγράφει τους Βλάχους σαν ξεχωριστό έθνος, φοίτησε αναγκαστικά σε ελληνικό σχολείο και ήταν από τους πρώτους υποστηρικτές του ιδεολογήματος περί καταγωγής από τους αρχαίους Έλληνες. Μερικές δεκαετίες αργότερα, στα πλαίσια του εξελληνισμού της Ελλάδας, θα αλλάξουν το όνομα της γενέτειράς του από Βελεστίνο (σλάβικο) σε Φεραί και το επώνυμό του σε Φεραίος.

Με αυτή την ψευδή «είδηση» βομβαρδίζουν τους υπηκόους της Ελλάδας ασταμάτητα μέχρι σήμερα και σφυρηλατούν «ελληνικές συν-ειδήσεις». Μπορεί να είναι ψευδής η «είδηση», αλλά είναι εξόχως ευχάριστη και βολική.

Η μισή Μακεδονία περιήλθε στο Βασίλειο της Ελλάδας κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913. Οι μη ελληνόφωνοι Μακεδόνες ήταν περίπου διπλάσιοι από τους ελληνόφωνους (τετραπλάσιοι στο σύνολο της Μακεδονίας). Τη γλώσσα τους την έλεγαν Μακεδονική όχι μόνο οι ίδιοι, αλλά και το επίσημο κράτος (βλέπε απογραφή 1920, συμβολαιογραφικές πράξεις, συγγραφείς, όπως ο Τσιούλκας, «μακεδονομάχοι», όπως ο Μελάς, ο Μαζαράκης κ.α.).

Επειδή η γλώσσα είναι βασικό στοιχείο προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας, για τον προσδιορισμό των Μακεδόνων αποφεύγεται ο όρος «ελληνική εθνική καταγωγή» και προτιμάται ο όρος «ελληνική συνείδηση».

Μέχρι το 1913 οι Μακεδόνες είχαν πληροφόρηση (ειδήσεις) άμεση. Ήξεραν ότι οι αγώνες τους και οι θυσίες τους αποσκοπούσαν στη δημιουργία αυτόνομου μακεδονικού κράτους. Ακόμα και όσοι από αυτούς ήταν Γκρεκομάνοι, Βουλγαρομάνοι ή Σερβομάνοι για αυτό το σκοπό αγωνίστηκαν κατά την επανάσταση του 1903. Καμία παράταξη δεν αποκαλούσε τη Μακεδονία Βόρεια Ελλάδα, Νότια Σερβία ή Δυτική Βουλγαρία. Το ίδιο συνέβαινε και με τους ελληνόφωνους, οι οποίοι ούτε κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ούτε νωρίτερα είχαν συγκροτήσει κάποιο πολιτικό κίνημα ένωσης με την Ελλάδα. Αποκαλούσαν τον τόπο τους Μακεδονία και ουδέποτε Βόρεια Ελλάδα. Εξάλλου οι σχέσεις τους με τις άλλες χριστιανικές κοινότητες που δεν ήταν ελληνόφωνες ήταν άριστες. Αυτό δείχνει μια μορφή μακεδονικής εθνικής συνείδησης, ανάλογης με αυτή που έχουν οι Αμερικάνοι. Έχουν συνείδηση ότι ανήκουν στο Αμερικάνικο έθνος, αν και ξέρουν οι περισσότεροι ότι έχουν διαφορετική εθνική καταγωγή. Οι Βλάχοι που συμμετείχαν στην επανάσταση του Ήλιντεν το 1903, αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τη δημιουργία Μακεδονικού κράτους. Αυτό δείχνει ότι είχαν μακεδονική συνείδηση.

Οι τέσσερις αξιωματικοί (Παύλος Μελάς, Αλ. Κοντούλης, Αν. Παπούλας, Γ. Κολοκοτρώνης) που έστειλε το ελλαδικό κράτος το 1904 για να διερευνήσουν την κατάσταση στη Μακεδονία, στην έκθεσή τους μιλάνε για Μακεδόνες και Μακεδονική συνείδηση. Γράφουν συγκεκριμένα για τον Γιάγκοβ, βοεβόδα από τη Ζαγορίτσανι (Βασιλειάδα) Καστοριάς: «Κατά τας ομιλίας του ταύτας εφρόντιζε δια τρόπου καταλλήλου να εμφυτεύσει εις τους Έλληνας (εννοιεί Πατριαρχικούς) Μακεδόνας Μακεδονικήν συνείδησιν ανεξέρτητον πάσης άλλης φυλής, τόσον δε διπλωματικώς διεξήγαγε το έργον αυτού ο Γιάγκωφ, ώστε ηδυνήθη μετά τέχνης να χαράξη εις τους Μακεδόνας τας γενικάς περί αυτονομίας ιδέας…» (Η έκθεση περιλαμβάνεται ως 57ο Παράρτημα στο βιβλίο: Ίωνος Δραγούμη, Τα Τετράδια του Ίλιντεν, Αθήνα 2000, εκδόσεις Πετσίβα).

Μετά το 1913 απαγορεύεται στους Μακεδόνες να διακινούν αυθεντικές «ειδήσεις» σχετικές με την ταυτότητά τους, την ιστορία τους, τον τόπο τους. Εξαπολύεται εκστρατεία βίαιης αλλοίωσης της μακεδονικής ταυτότητας. Καταδιώκεται η μακεδονική γλώσσα, αλλάζουν τα τοπωνύμια, απαγορεύεται η διακίνηση ιστορικών ειδήσεων. Οι όροι Μακεδόνες και Μακεδονική γλώσσα αντικαθίστανται από τους άχρωμους και ακίνδυνους όρους Ντόπιοι και Ντόπια διάλεκτος ή ιδίωμα.

Έγινε δηλαδή κάτι ανάλογο με αυτό που κάνουμε στα κομπιούτερ. Τα σβήνουμε όλα, καθαρίζουμε τον δίσκο, και αρχίζουμε να τον φορτώνουμε από την αρχή με νέα δεδομένα. Σ’ αυτό τον δίσκο (ξεπλυμένο εγκέφαλο) οι πληροφορίες (ειδήσεις) έπρεπε να είναι συμβατές με την «ελληνικότητα».
Οι Μακεδόνες λίγα περιθώρια άρνησης και αντίστασης είχαν. Στον εγκέφαλό τους εγκατέστησαν κάποια προγράμματα που αυτομάτως πληροφορούσαν το σύστημα: «Κίνδυνος! Δεδομένα μη συμβατά με την ελληνικότατα. Όσοι τα εισήγαγαν εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, δάρθηκαν, ποτίστηκαν ρετσινόλαδο, πλήρωσαν πρόστιμα, δεν μπορούν να πάρουν δουλειά του δημοσίου, είχαν προβλήματα με τις κρατικές υπηρεσίες κλπ.». Αυτό έγινε μέρος της «συν-είδησής» τους.
Αυτά είναι γνωστά πράγματα και δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει κανείς. Η «συν-είδηση», λοιπόν που επιβλήθηκε στους Μακεδόνες, αφενός είναι πλαστή, αφετέρου δε τους επιβλήθηκε δια του καταναγκασμού.

Σήμερα, λόγω των διεθνών Συνθηκών που έχει υπογράψει και η Ελλάδα, δεν μπορεί να συνεχίσει την ίδια συμπεριφορά απέναντι στους Μακεδόνες. Για να συντηρήσει, όμως, την ψευδή «συν-είδηση» τους βομβαρδίζει με ψευδείς ειδήσεις. Σ’ αυτές προσθέτει και την είδηση, ότι όσοι Μακεδόνες απεγκλωβίστηκαν από το πλέγμα της ψευδούς αντιμακεδονικής προπαγάνδας, είναι αυτομάτως πράκτορες ξένων δυνάμεων, πληρωμένοι ανθέλληνες, εγκάθετοι των Σκοπίων κλπ.

Την αντιμακεδονική συν-είδηση της κοινής γνώμης την ενισχύει με την είδηση ότι η αναγνώριση Μακεδονικής ταυτότητας και η αποκατάσταση των αδικιών εγκυμονεί κινδύνους για την ακεραιότητα της χώρας. Η αλήθεια είναι πως οι διεθνείς συνθήκες για τα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα δημιουργήθηκαν για να τα προστατεύσουν, χωρίς να διαταραχθεί η σταθερότητα και ακεραιότητα των χωρών.

17 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Προσωπικά δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για την ονομασία της Μακεδονίας και των πολιτών της, στο βαθμό που οι ίδιοι θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες. Πρέπει βέβαια να επισημάνω ότι οι Σλάβοι που προσπαθούν να αναγάγουν σε πρόγονό τους τον Μεγαλέξανδρο καταδεικνύουν επαρχιώτικο κομπλεξ, μπροστά στο οποίο η πεποίθηση των Ελλήνων για ανάλογη συγγενική σχέση φαίνεται ως ο ορισμός του ορθολογισμού. Το όλο ζήτημα είναι εξ ορισμού γελοίο. Από την άλλη πλευρά βέβαια τα φληναφήματά σου, περί φυλετικής εξαφάνισης των Ελλήνων και επιβίωσής τους μόνο γλωσσικά, όζουν απαίδευτου ρατσισμού. Τελικά, πρέπει να αποφασίσεις πώς ορίζεται η έννοια του έθνους. Ανεξάρτητα από φυλετική καταγωγή, η οποία στην τελική ενδιαφέρει μόνο τους οπαδούς του ναζιστικού ή όποιου άλλου φυλετισμού, είναι πρόδηλη η πολιτισμική σχέση των νυν κατοίκων της νότιας βαλκανικής με τους Αρχαίους Έλληνες. Αντίθετα η γλωσσική και εν γένει πολιτισμική σχέση των Σλάβων της Βόρειας Μακεδονίας με τους Μακεδόνες της αρχαιότητας είναι από αμφίβολη έως προδήλως ανύπαρκτη.
Στο διαταύτα: Δεν έχω τίποτα με τους Βόρειους γείτονες, είναι όμως εμφανές ότι ζουν κάτω από τον αστερισμό ενός σαφώς πιο μαζικού και πρωτόγονου εθνικισμού, ακόμη και σε σχέση με τους Ελληναράδες. Ως εκ τούτου συνιστούν σίγουρα κίνδυνο για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Η αντιμετώπισή του όμως δεν πρέπει να συνδέεται με ζουράρειες κορώνες περί ονομάτων και άλλων φαιδροτήτων.

Zanglos είπε...

Alla den mas eipes afta ta legomena Makedonika den einai Voulgarika? Kai pote katevikan oi Slavoi stin Makedonia? Afta ta peri diniourgias Makedonikou kratous einai mpourdes.

Emeis oi Makedones eimastai Ellines, eseis oi Voulgaroi pou katikisate stin Makedonia an thelete na legeste Makedones, arhiste me to na milate Ellinika prota.

Γ.Κ. είπε...

Καρατάσο
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που διαβάζουμε στο μπλογκ.
Αλλά δεν ξέρεις ότι εμείς οι Μακεδόνες προσβαλόμαστε όταν μας αποκαλούν Βουλγάρους; Γιατί βάζεις τέτοια προσβλητικά σχόλια;

Karatasho είπε...

Γ.Κ.
Ηταν λάθος μου που δημοσίευσα το σχόλιο του Zanglos. Ας γίνει γνωστό σε όλους, ότι αντίθετες τεκμηριωμένες η σοβαρές γνώμες θα δημοσιεύονται, αλλά όχι προσβλητικές.

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 3:22
Ενοχλήθηκες που αμφισβητείται η καταγωγή των σημερινών Ελλήνων από τους αρχαίους Έλληνες. Σε ενοχλεί όμως η αποψη των σύγχρονων Μακεδόνων της Δημ.Μακεδονίας περί καταγωγής από τους αρχαίους Μακεδόνες.
Εδώ υπάρχον δύο μέτρα και δύο σταθμά. Επειδή είμαι Μακεδόνας από αυτούς που εσείς αποκαλείται Σλάβους, έχω να σου πω τα εξείς.
Οι πρόγονοί μας αγνούσαν τον όρο Σλάβοι, όπως και τον όρο σλαβόφωνοι. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς άμεσα, κάνωντας μια επιτόπια έρευνα στις περιοχές όπου ομιλείται η μακεδονική. Οι πρόγονοί μας βέβαια αυταποκαλούνταν Μακεδόνες (Μακεντόντσι), χωρίς να νιώσουν την ανάγκη να το συνδέσουν με τους αρχαίους Μακεδόνες. Αυτό το ζήταμα μας τέθηκε με την αναζωπύρωση του Μακεδονικού τα τελευταία χρόνια.
Οι κάτοικοι της Σοσιαλισικής Δημ. της Μακεδονίας για 50 περίπου χρόνια διδάσκονταν ότι είναι νότιοι Σλάβοι. Ο όρος αυτός, όμως, παρά τη συνεχή προπαγάνδα δεν πέρασε στη κουλτούρα τους. Δεν μπήκε, για παράδειγμα, στα λαϊκά τους τραγούδια. Έτσι εύκολα εγκαταλήφθηκε. Επειδή όμως τους αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ελλάδας το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, απάντησαν με το ίδιο νόμισμα.
Αν ο όρος Σλάβος σήμαινε σλάβικη καταγωγή, τότε θα έπρεπε οι Σλάβοι Σέρβοι να τους υποστηρίζουν. Οι Σέρβοι όμως συντάσονται περισσότερο με την Ελλάδα παρά με αυτούς.
Με την ίδια λογική τους τουρκόφωνους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μετά το '22 πρέπει να τους λέμε Τούρκους, τους Αρβανίτες Αλβανούς, τους Βλάχους Λατίνους.

Αν η Κοινή ελληνική δεν γινόταν επίσημη γλώσσα της Ανατ. Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκλησίας, ελληνικά θα μιλούσαν στην περιοχή όσοι μιλάνε ελληνικά στη Μασσαλία, τη Νάπολι, τη Σικελία κλπ. Νη ξεχνάμε ότι η Νότια Ιταλά αποκαλούνταν Μεγάλη Ελλάδα λόγω της πληθώρας ελληνικών αποικών.
Στην Ιταλία εγκαταστάθηκαν και Γότθοι, Βάνδαλοι, Νορμανδοί, Λομβαρδοί κ.α. Αυτοί εκλατινήστηκαν και αποτελούν τη σημερινή Ιταλία. Δεν θεωρούνται όμως Λατίνοι στην καταγωγή, ούτε έχουν Λατινική συνείδηση, ούτε διεκδικούν ως δικό τους ότι είναι Λατινικό.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους όρους Ελληνας και ελληνικό. Μόνο που εδώ έμαθαν τους ελληνόφωνους να διεκδικούν ότι είναι ελληνικό, και από εδώ ξεκινάει το πρόβλημα.

Manuel είπε...

@ Karatasho

Προφανώς παρανόησες όσα είπα. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την αμφισβήτηση της φυλετικής συγγένειας Νέων και αρχαίων Ελλήνων, αφού ορίζω τη σχέση αυτή πολιτισμικά κι όχι φυλετικά. Κατά συνέπεια πιστεύω ότι εξ ορισμού ποντάρατε σε λάθος άλογο υιοθετώντας τη μακεδονική ταυτότητα. Προφανώς η υιοθέτηση της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής εθνικής "μυθολογίας" συνέβαλε στην ενσωμάτωση των διαφόρων εθνοτήτων που αναφέρεις στον ελληνικό πολιτικό κορμό. Η εξέλιξη αυτή δεν βγήκε και τόσο άσχημα για όσους την "υπέστησαν". Προφανώς η μοίρα τους στην Ελλάδα ήταν πολύ καλύτερη σε σχέση με τα υπόλοιπα βαλκανικά κράτη.
Όσο για την υπόθεση εργασίας που κάνεις, σχετικά με το τι θα είχε γίνει αν δεν είχε κυριαρχήσει η ελληνιστική κοινη, μου θυμίζει ανάλογη υπόθεση εργασίας: ανα η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν, θα ήτανε πατίνι.
Φιλικά

Ανώνυμος είπε...

Ο ορος Ελληνες πραγματι καποτε χρησιμοποιουνταν για να δηλωσει τον εθνικο, δηλαδη το μη χριστιανο. Οι ελληνες χριστιανοι χρησιμοποιουσαν τον ορο Ρωμαιοι ή Ρωμιοι, η μη Ελληνες που ηταν μερος της Βυζαντινης αυτοκρατοριας καλουνταν απο τους Ρωμιους ως "Ξενοι" ή "Εξωτικοι" . Μετα τους βιαιους εκχριστιανισμους βλεπουμε οτι ο ορος Ελληνας αποκτα κ παλι την αρχικη του σημασια (11ος αι.). Παραδειγμα η Αννα Κομνηνη οταν γραφει στους συγχρονους της καυχιεται "για τις πολυ υψηλες ελληνικες γνωσεις". Ο ιστορικος Νικητας Χωνιατης (1155-1215) γραφει για τη "μαχη της Πελοππονησου των Λατινων εναντιον των Ελληνων". Ο αυτοκρατορας Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης 1222-1254 σε γραμμα που γραφει στον Πάπα Γρηγοριο τον Δ'γραφει για τη σοφια "που φωτιζει το ελληνικο εθνος" Ο Γεμιστος Πληθων 1355-1452 γραφει οτι "Κωνσταντινος ειναι αρχηγος των Ελληνων". Ο φιλοσοφος Ιωαννης Αργυροπουλος σε γραμμα του στον Ιωαννη Παλαιολογο (προτελευταιο αυτοκρατορα) τον καλει Βασιλεα της Ελλαδος κ επιχειρηματολογει οτι ο επομενος αυτοκρατορας πρεπει να παρει τον τιτλο "Βασιλευς των Ελληνων" Υπαρχουν κ αλλα απειρα παραδειγματα.

Ελληνικη συνειδηση υπηρξε κ μετα τη Βυζαντινη αυτοκρατορια. Παραδειγμα ο Δομηνικος Θεοτοκοπουλος 1541-1614 ευρυτατα γνωστος σαν El Greco ειχε ελληνικη συνειδηση. Ο Ιωαννης Κωττουνιος ιδρυτης του "Κωττουνιου Ελληνομουσείου" (στο οποιο μονο παιδια ελληνων μπορουσαν να φοιτησουν κ το οποιο λειτουργησε μεχρι τα χρονια του Ναπολεοντα) στη Βενετια ειχε επισης ελληνικη συνειδηση, το ιδιο και ο μαθηματικος Γεωργιος Κορεσσιος. Δηλαδη μεσα απο καποια προσωπα καπως πιο γνωστα βλεπουμε οτι τη μεταβυζαντινη εποχη υπηρχε ελληνικη συνειδηση απο το 1500 ως το 1700. Μετα το 1700 ειναι γνωστο αν υπαρχει ή οχι ελληνικη συνειδηση.Επισης υπαρχει πληθωρα γραπτων που δειχνει οτι την επι οθωμανικης αυτοκρατοριας εποχη υπηρχαν ανθρωποι που αυτοπροσδιοριζοταν ως Ελληνες.

Karatasho είπε...

Manuel
Ηταν πράγματι θετική εξέληξη η υιοθέτηση της ελληνικής γλώσσας ως επίσημης, αλλά και της ελληνικής μυθολογίας ως εργαλείου που έκανε τους λαούς, γοητευμένους από τη δόξα των αρχαίων Ελλήνων, να γοητεύονται και από τον ελληνικό τρόπο σκέψης. Αυτό βοηθούσε στην απαγκίστρωση των πληθυσμών από το αναχρονιστικό, θεοκρατικό πνεύμα των Βυζαντινών. Ηταν αρνητικό όμως το γεγονός, ότι οι θιασώτες του ελληνικού μύθου, αντί να καλλιεργήσουν τον ορθολογισμό, την αμφισβήτηση και την κριτική σκέψη, που ήταν χαρακτηριστικά του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, μετέτρεψαν τον μύθο σε εργαλείο χειραγώγησης των λαών για την εξυπηρέτηση σοβινιστικών σκοπών. Στην Ελλάδα έφτασε μέσω Ευρώπης, περισσότερο ο "μύθος" παρά το ελληνικό πνεύμα.
Η Ελλάδα μετατράπηκε σε προτεκτοράτο των Δυτικών στα Βαλκάνια και επειδή ήταν το μοναδικό τους, ήταν και το χαϊδεμένο τους. Οι υπήκοοί του όντως ευνοήθηκαν σε σχέση με τους άλλους λαούς των Βαλκανίων. Τώρα που σε καποιο βαθμό προτεκτοράτο των Δυτικών έγιναν και τα άλλα βαλκανικά κράτη, η εύνοια έπαψε να υπάρχει και νά που η δική μας γενιά βρέθηκε αντιμέτωπη με τις συνέπειες της στρεβλής επιβολής της αρχαιοελληνικής κουλτούρας.
Την ορθή επαναφορά του ελληνικού πνεύματος, αλλά και του μύθου, νομίζω επεδίωξαν να επαναφέρουν κάποιοι από αυτούς που αναφέρει ο

Ανώνυμος 11.49

Τέτοιοι ήταν πράγματι ο Πλήθων ο Γεμιστός και ο Ιωάννης Αργυρόπουλος. Αυτοί έβλεπαν την οπισθοδρόμιση, την παρακμή και την αποσύνθεση στην οποία είχε οδηγήσει τη Βυζαντινή κοινωνία το θεοκρατικό κατεστημένο και έβλεπαν ως επιτακτική ανάγκη την υιοθέτηση της αρχαιοελληνικής κουλτούρας ως μέσου ανάκαμψης.
Τις διδασκαλίες και τα συγγράμματα του Πλήθωνα το Πατριαρχείο τα αφόρισε ως αιρετικά και τα καταδίωξε. Η σχολή του Πλήθωνα έκλεισε και ο πιό επιφανής μαθητής του, ο Βησαρίων, αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ιταλία.
Όταν ο φιλόσοφος Ιωάννης Αργυρόπουλος προσπάθησε να πείσει το αυτοκράτορα Ι. Παλαιολόγο να κάνει αυτή την αλλαγή, δεν βρήκε καμία ανταπόκριση, καθότι ήταν πλέον πολύ αργά.

Τα κίνητρα αυτών, όπως και μερικών άλλων διανοουμένων, φαίνεται να ήταν ακαδημαϊκά και πολιτικά. Δεν υπάρχουν πληροφορίες που να λένε ότι είχαν κάποια απήχηση στο λαό.

Οι έννοιες Λατίνος και Έλληνας μετά τον 11ο αιώνα, νομίζω ότι είχαν χαρακτήρα γλωσσικοθρησκευτικό και χρισιμοποιούνταν ακόμη και από τους παράγοντες του Πατριαρχείου. Ο κίνδυνος των Ελλήνων θρησκευτικά και πολιτιστικά είχε εκλείψει για την Ορθοδοξία, καθώς αυτή είχε νικήσει κατά κρατος ότι σήμαινε η έννοια Έλλην. Έτσι τον χρησιμοποιούσε ώς αντίπαλο ενοποιητικό χαρακτηριστικό κατά των Λατίνων.
Οι Λατίνοι αποκαλούσαν Γκρεκούς όλους τους κατοίκους του νοτίου άκρου της Βαλκανικής χερσονήσου. Έτσι το Ελ Γκρέκο, που αποδίδεται στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, δεν σημαίνει και καταγωγή από τους αρχαίους Έλληνες. Πρέπει να έχουμε υπ΄όψη ότι η Κρήτη ήταν Βενετική αποικία από το 1210 έως το 1669, ότι το Δομήνικος είναι λατινικό όνομα και ότι η κατάληξη -πουλος στα επώνυμα είναι επίσης Λατινική.
Εκτός από τους Λατίνους κατήχαν την Κρήτη για εκατόν πενήντα χρόνια περίπου και οι Άραβες. Αυτοί είναι ιδρυτές της σημερινής πόλης του Ηρακλείου, που μέχρι τις αρχές του 19ου είχε το αραβικό όνομα Χάνδαξ.
Είναι καλό πράγμα η διάδοση μιας γλώσσας και μάλιστα μιας γλώσσας με τον πλούτο που έχει η Ελληνική. Είναι κακό πράγμα όμως η επιβολή της δια της βίας και η χρησιμοποίησή της για πολιτικούς σκοπούς.

Ανώνυμος είπε...

Καλά τους κούφανες

Ανώνυμος είπε...

Επειδή η γλώσσα είναι βασικό στοιχείο προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας, για τον προσδιορισμό των Μακεδόνων αποφεύγεται ο όρος «ελληνική εθνική καταγωγή» και προτιμάται ο όρος «ελληνική συνείδηση».

Τη (εθνοτική) γερμανική άποψη περί έθνους Karatasho να την πουλάς στους ... Γερμανούς. Δόξα σοι ο Θεός όσων μας οι πρόγονοι μιλούσαν Αρβανίτικα, Βλάχικα, Νοτιοσλάβικα ή Τούρκικα επέλεξαν με ποια πλευρά να συνταχθούν. Μας περίσσεψαν μόνο κάτι απολειφάδια κομιτατζήδων σαν κι εσάς να προσπαθούν να μας πείσουν πως στη πραγματικότητα είμαστε Αλβανοί, Ρουμανόβλαχοι, "Μακεδόνες" ή Τούρκοι...

Manuel είπε...

Μην υπεραπλουστεύεις τα πράγματα. Ο ελληνικός μύθος δεν καλλιεργείται ως ανάταξη του κλασσικού πνεύματος, αλλά ως αντανάκλασή του που διαθλάται μέσα από το πρίσμα της κάθε εποχής. Ως εκ τούτου η διάσταση που προσέλαβε στη σύγχρονη Ελλάδα δεν προσδιορίστηκε από την επιλογή αυτών που τον δημιούργησαν και τον αναπαρήγαγαν, αλλά από την ιστορική αναγκαιότητα.
Οσο αφορά το "προβλημα" ποιος λέγεται κι αν θα έπρεπε να λέγεται Ελληνας ή Μακεδόνας ή οτιδήποτε άλλο είναι ένα ωραίο παιχνιδάκι, πλην όμως καθίσταται επικίνδυνο, αν το πάρουμε στα σοβαρά. Επικίνδυνο λέω, εννοώντας ότι λειτουργεί αποπροσανατολιστικά, διατηρώντας ταυτόχρονα αναμμένη τη φωτιά των βαλκανικών εθνικισμών, σε μια εποχή που η επέλαση της παγκοσμιοποίησης είναι δεδομένη. Είδαμε άλλωστε στην πρώην Γιουγκοσλαβία πώς αξιοποιήθηκε ο σέρβικος κι ο αλβανικός εθνικισμός για να ενσωματωθεί η περιοχή στο μετασοβιετικό ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας.
ΥΓ. Αν μπορείς, γράφε πιο μικρά κείμενα με ηλεκτρονικές παραπομπές για όσους ενδιαφέρονται για την τεκμηρίωση.

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 8.46
Δημοσίσευσα τον έπαινό σου, ενώ δεν δημοσίευσα άλλους, για να ανακοινώσω, ότι καλοδεχούμενοι είναι οι έπαινοι, αλλά δεν είναι σωστό για λόγους πρακτικούς να δημοσιεύονται όλοι οι έπαινο.

Όσοι θέλουν μπορούν να μας στέλνουν μηνύματα, παρατηρήσεις και κάθε είδους επιστολές μέσω "Σχολίου" σε οποιαδήποτε ανάρτηση, με την υποσημείωση "ΝΑ ΜΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ"

Karatasho είπε...

Ανώνυμε 6.28
Αν διαβάσεις προσεκτικά όλα τα γραπτά μου θα διαπιστώσεις ότι οι απόψεις μου περί έθνους είναι παραπλήσιες με αυτές του Ρήγα Βελεστηνλή και της Φιλικής Εταιρίας.
Η αρχική άποψη για το Νεοελληνικό έθνος καταγράφεται στα πρώτα Συντάγματα της Ελλάδας (άρθρο β'). "Όσοιαυτόχθονες κάτοικοι της επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν εισί Έλληνες..."
Δεν διαλέξαμε πλευρά, αλλά διάλεξαν άλλοι για εμάς. Δημιούργησαν πλευρές στα Βαλκάνια τις οποίες εμείς πρέπει να καταργήσουμε.
Τους Κομιτατζήδες που αναφέρεις, εμείς τους λέμε Κομίτες και έτσι αναφέρονται στα παραδοσιακά μας τραγούδια. Ήταν οι αγωνιστές του απλευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων κατακτητών. Η λέξη προέρχεται από το ευρωπαϊκό "κομιτετ" που σημαίνει επιτροπή. Ήτα οι άνθρωποι της Επιτροπής.

Karatasho είπε...

Manuel
Η κρίση στη Γιουγκοσλαβία δημιουργήθηκε λόγω της έλλειψης ισοτιμίας μεταξύ των εθνοτήτων και της καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυρίως από τη πλευρά των Σέρβων. Αυτή η περίπτωση πρέπει να γίνει δίδαγμα.
Για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις οι Ευρωπαϊκές χώρες καθιερώσαν κάποιους κανόνες στα πλαίσαι του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ο.Α.Σ.Ε.
- Για να αποφεύγονται προστριβές μεταξύ κρατων, τα κράτη δεσμεύονται να σεβαστούν και να προστατεύσουν τα διακαιώματα των εθνικών, γλωσσικών, θρησκευτικών κ.α. μειονοτήτων, κοινοτήτων και ομάδων που υπάρχουν εντός των συνόρων τους. -
Στη χώρα μας ούτε το κράτος, ούτε η πλειοψηφία των πολιτών σέβεται αυτές τις αρχές.
Δεν μπορεί να μη σέβεσαι αυτές τις αρχές και να μιλάς για ειρηνική συνύπαρξη.

Manuel είπε...

Σίγουρα δεν ζούμε σε ένα κράτος που είναι ο ορισμός του φιλελευθερισμού και της ανεκτικότητας, όμως τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε σχέση με τη FYROM. Ξέρεις πολύ καλά ότι οι Αλβανόφωνοι του Κουμάνοβου δεν θέλουν και πολύ να το παίξουν Κοσοβάροι ως προς τις αποσχιστικές τους τάσεις. Αυτό γιατί συμβαίνει; Μήπως οι Σλαβομακεδόνες τους βλέπουν ως πολίτες Β κατηγορίας, όπως αντίστοιχα υποστηρίζεις ότι έβλεπαν οι Σέρβοι τους υπόλοιπους Γιουκοσλάβους;

Karatasho είπε...

Manuel
Τα πράγματα στη Δημ.Μακεδονίας είναι χειρότερα μόνο στον οικονομικό τομέα.
Στον τομέα ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι σαφώς καλύτερα. Η Αλβανική γλώσσα έχει εισαχθεί σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης. Υπάρχουν εκπομπές στη δημόσια τηλεόραση όχι μόνο στα Αλβανικά, αλλά και στα Βλάχικα, τα Σέρβικα, τα Τούρκικα, τα Τσιγγάνικα. Πράγματα αδιανόητα για την Ελλάδα.
Η σύγκρουση οφειλόταν σε κάποιο βαθμό στην μη ισότιμη αντιμετώπισή τους από την κρατική εξουσία, αλλά και τη δυναμική που πήραν οι ακραίοι Αλβανοί λόγω απόσχισης του Κοσόβου.
Περισσότερα δεν μπορώ να πω, γιατί γνωρίζω το θέμα πολύ επιφανειακά.
Πάντως οι συγγενείς που έχω εκεί, έκαναν παράπονα για τη συμπεριφορά των Κοσσοβάρων. Κατά τη διάρκεια των γεγονότων στο Κόσοβο εκκατοντάδες χιλιάδες Κοσοβάροι κατέφυγαν στη Δ.Μακεδονίας και ένα πολύ μεγάλο μέρος από αυτούς φιλοξενήθηκε για μήνες σε σπίτια Μακεδόνων. Στη συνέχεια, όμως, μια μερίδα από αυτούς συμμετείχε στις επιθέσεις κατά των Μακεδόνων στην περιοχή Κουμανόβου, Τετόβου, παρακινημένη από εξωτερικούς παράγοντες και παρασυρμένη από τη δυναμική των γεγονότων του Κοσόβου. Φυσικά δεν είχαν τη στήριξη των διεθνών οργανισμών, ούτε καν του Αλβανικού κράτους και αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν.

akritas είπε...

Σε ότι αφορά την εθνότητα και εθνικότητα σου σημειώνω ότι η "εθνοτική κοινότητα" (Ο Smith έχει άλλη ορολογία της εθνοτικής κοινότητας και εθνοτικής κατηγορίας αντίστοιχα ) αφορά πληθυσμούς που μπορούν να θεωρούνται ως πολιτισμικές συνομαδώσεις, αλλά χωρίς σαφή αίσθηση αυτοσυνειδησίας και συλλογικότητα Λείπει ο μύθος της κοινής καταγωγής, οι κοινές ιστορικές μνήμες, η αίσθηση της αλληλεγγύης και η πρόσδεση σε μια σαφώς προσδιορισμένη πατρίδα. Τέτοιες ομάδες χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες μπορούν να απορροφη­θούν από άλλες, ισχυρότερες ομάδες.

Εσείς αλλάζεται ταυτότητες σαν τα πουκάμισα με μεγαλύτερο παράδειγμα τον πρώην λαοφιλή πρωθυπουργό της FYROM Γκεοργκιέφσκι.

Έθνος μακεδονικό ιδιαίτερο ούτε υπήρξε ποτέ, αφότου οι αρχαίοι Μακεδό­νες, μαζί με τις άλλες ελληνικές φυλές,ενσωματώθηκαν μέσα στον μεγάλο Ελληνι­σμό των αλεξανδρινών, ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων, ούτε σήμερα είναι δυνατό να νοηθεί. Η θέληση τής Ιστορίας ήταν να βρεθεί σήμερα το έδα­φος τής μεγάλης αρχαίας Μακεδονίας μοιρασμένο σε τρεις λαούς, τούς Έλ­ληνες, Σλαβομακεδόνες και Βουλγάρους, και προσαρτημένο με σειρά διεθνών συνθηκών στα τρία αντίστοιχα βαλκανικά κράτη. Το φαινόμενο της ταυτότητας εξετάζεται τόσο με την ευρεία έννοια της διάκρισης μιας ομάδας ανθρώπων από άλλες με βάση ορισμένα κοινά πολιτισμικά χαρακτηριστικά όσο και με τη στενότερη έννοια της «εθνοτικής» ή της «εθνικής» ταυτότητας, που έχουν σημείο αναφοράς τα σύγχρονα έθνη και κράτη. Έτσι το Σλαβομακεδονικό έθνος έγινε διότι εξισορροπούσε κυρίως το σέρβο-βουλγαρικό ανταγωνισμό αλλά και τον γιουγκοσλαβικό αλυτρωτισμό.

Karatasho από ότι βλέπω έχετε πάρει γραμμή να χτυπάτε την Ελληνική ταυτότητα αλλά όμως χρησιμοποιείται λάθος επιχειρήματα. Είστε ανάμεσα στην φονταμενταλισμό και ακραίο εθνικισμό. Θα έλεγα το πρώτο μιας και συμπατριώτες του maknews έκφράζουν καθαρά την δεύτερη θεωρία. Διαβάστε Χοτσμπάουμ και Άντερσον μπας και βελτιωθείτε διότι στραβά αρμενίζεται. Προσωπικά σαν Εθνιστής και τοπικιστής Μακεδόνας θα ήθελα να συνεχίσετε σε αυτό το μοτίβο.

Η ασυνέπεια του Κ.Κ.Ε. στο Μακεδονικό


Μνημείο για τους αντάρτες που σκοτώθηκαν στη Μάχη της Φλώρινας, αγωνίζεται να κάνει το Κ.Κ.Ε.
Αυτό πληροφορηθήκαμε πρόσφατα από τα μέσα ενημέρωσης. Οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ εμφανίστηκαν ως θερμοί υπερασπιστές της μνήμης των 800 περίπου μαχητών του Δ.Σ.Ε. που σκοτώθηκαν και ενταφιάστηκαν σε ομαδικούς τάφους, σε ένα αγρόκτημα 3,5 στρεμμάτων λίγο έξω από τη Φλώρινα. Επικαλέστηκαν το πνεύμα συμφιλίωσης και την αποκατάσταση δικαιοσύνης, καθώς έχουν στηθεί πολλά μνημεία στην περιοχή της Φλώρινας για τους νεκρούς του Εθνικού Στρατού, ενώ για τους αντίστοιχους του Δημοκρατικού Στρατού κανένα. Έχουν απόλυτο δίκαιο.

Η πρωτοβουλία πάρθηκε με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων από την τέλεση της μάχης (12 Φεβρουαρίου 1949). Το ΚΚΕ έχει χρέος να τιμά τη μνήμη των νεκρών αγωνιστών του. Έχει όμως επιλεκτική μνήμη. Δεν θυμάται, ή δεν θέλει να θυμάται, ότι οι μισοί περίπου από τους νεκρούς εκείνης της μάχης είναι μακεδονικής καταγωγής. Δεν θέλει να θυμάται την αιτία που τόσο μεγάλο ποσοστό των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού ήταν Μακεδόνες.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα (29 Ιανουαρίου 1949) είχε πραγματοποιηθεί η 5η Ολομέλεια. Σ’ αυτήν το Κ.Κ.Ε. θυμήθηκε ξανά τους Μακεδόνες. Λίγους μήνες νωρίτερα η Γιουγκοσλαβία του Τίτο διέκοψε την υποστήριξη της προς το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Επιπλέον οι παλινωδίες του ΚΚΕ στο Μακεδονικό, είχαν κάνει δύσπιστους και διστακτικούς τους Μακεδόνες.

Στο Γ’ Έκτακτο Συνέδριο (1924) το ΚΚΕ έλεγε: «Το μοίρασμα της Μακεδονίας μεταξύ Γιουγκοσλαβίας, Ελλάδας και Βουλγαρίας ενισχύει ακόμα περισσότερον τον πόθο των Μακεδόνων να συνενώσουν τα τρία τμήματα της διαμελισμένης πατρίδος των και να αποτελέσουν μια Μακεδονία ενιαία και ανεξάρτητη… Η ελληνική μπουρζουαζία κατόρθωσε με την τυχοδιωκτική της ιμπεριαλιστική πολιτική στη Μικρασία και την αισχρή ανταλλαγή πληθυσμών, να ξεριζώσει από το πάτριο έδαφος πλέον του ενός εκατομμυρίου και επιζητά τώρα να εγκαταστήσει βεβιασμένα και σπασμωδικά τους περισσότερους από τους δυστυχείς αυτούς πληθυσμούς στη Μακεδονία και Θράκη και να τους χρησιμοποιήσει για τον βίαιο εξελληνισμό της χώρας, για την στερέωση της κυριαρχίας της…». Υιοθέτησε «το δικαίωμα των λαών της Μακεδονίας και Θράκης για την αυτοδιάθεσή των μέχρι και τον αποχωρισμόν των από την Ελλάδα και τη δημιουργίας μαζί με τα υπόδουλα στην άλλη βαλκανική μπουρζουαζία τμήματα της χώρας των ενιαίου και ανεξάρτητου κράτους…»

Τη θέση για «ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία» την κρατάει μέχρι το 6ο Συνέδριο (Δεκέμβριος 1935), οπότε την αντικαθιστά με τη θέση «πλέρια ισοτιμία για τις μειονότητες … και κατά πρώτο λόγο των Μακεδόνων…». Τα επόμενα χρόνια υιοθέτησε την επιλογή του Υπουργείου Εξωτερικών να μας αποκαλεί «Σλαβομακεδόνες»

Κατά την 5η Ολομέλεια (29 Ιανουαρίου 1949), οπότε είχε χάσει την υποστήριξη της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και είναι στριμωγμένο στο πεδίο των μαχών του Εμφυλίου, ξαναθυμήθηκε τους Μακεδόνες. Για να κερδίσει την υποστήριξή τους λέει:
«Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα ΄δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δ.Σ.Ε. και της λαϊκής επανάστασης ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποκτήσει. […] Ταυτόχρονα οι Μακεδόνες κομμουνιστές πρέπει να προσέξουν τις διασπαστικές και διαλυτικές ενέργειες που ξενοκίνητα σοβινιστικά και αντιδραστικά στοιχεία αναπτύσσουν, για να διασπάσουν την ενότητα ανάμεσα στο μακεδονικό (σλαβομακεδονικό) και ελληνικό λαό…».

Η ηγεσία του ΚΚΕ μίλησε ξανά για την «πλήρη εθνική αποκατάσταση του μακεδονικού λαού», και μάλιστα «έτσι όπως τα θέλει ο ίδιος», επαναχρησιμοποίησε τον όρο «Μακεδόνες» γιατί είχε διαπιστώσει ότι το «σλαβομακεδόνες» δεν ήταν αποδεκτός από τους ίδιους τους Μακεδόνες, γιατί είχε διαπιστώσει τη δυσπιστία και απροθυμία τους να συνεχίσουν τον ένοπλο αγώνα. Αυτές οι ριζοσπαστικές θέσεις είναι και ο βασικός λόγος της μαζικής συμμετοχής του μακεδονικού λαού στις τάξεις του Δ.Σ.Ε.

Στη συνέχεια το ΚΚΕ έδειξε πλήρη ασυνέπεια προς το μακεδονικό λαό. Έδειξε στην πράξη, ότι τον εξαπάτησε και κατάφερε να τον χρησιμοποιήσει. Μόλις λίγους μήνες μετά (6η Ολομέλεια) άλλαξε θέση και την αντικατάστησε με τη «εθνική ισοτιμία των Μακεδόνων». Σήμερα κατέληξε στη θέση της εθνικής ανυπαρξίας των Μακεδόνων. Πρωτοστάτησε μάλιστα στην διαμόρφωση της θέσης της «ελληνικής αντίδρασης» στο ζήτημα της ονομασίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας περί «γεωγραφικού μόνο προσδιορισμού και όχι εθνικού».

Το ΚΚΕ αν έχει στοιχειώδη σεβασμό στις αρχές της δημοκρατίας και του πραγματικού κομμουνισμού, οφείλει να αναγνωρίσει τη λαθεμένη και εγκληματική στάση του απέναντι στο μακεδονικό λαό, να ζητήσει έμπρακτη συγνώμη από αυτόν και να συνταχθεί με τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που υπερασπίζονται τα δίκαια των Μακεδόνων και της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αλλιώς, όχι μόνο κομμουνιστικό δεν μπορεί να λέγεται αλλά ούτε καν δημοκρατικό.

Στοιχειώδης σεβασμός στη μνήμη των Μακεδόνων νεκρών της Μάχης της Φλώρινας επιβάλει τη μνημόνευση τους. Το μνημείο που πρέπει να στηθεί, πρέπει να έχει επιγραφή και στις δύο γλώσσες: την επίσημη Ελληνική και τη Μακεδονική. Να γίνει έτσι όπως τα έλεγε την εποχή εκείνη το ΚΚΕ για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του μακεδονικού λαού. Στοιχειώδεις αυτοσεβασμός του ΚΚΕ και σεβασμός των Μακεδόνων συμπολεμιστών του επιβάλει τουλάχιστον τη μνημόνευσή τους στη μητρική τους γλώσσα.

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Ο Ιουστινιανός ήταν Σκοπιανός και όχι Σλάβος

Η 7η παρατήρησή στην ανάρτηση «Ιστορία της αρχιεπισκοπής Οχρίδας», προκάλεσε άμεση αντίδραση στο αντίπαλο μπλογκ. «H απάτη για τη Σλαβική καταγωγή του Ιουστινιανού».

Ο «Ιστορικός του Ελληνικού Έθνους», λοιπόν, ένας από τους κυριότερους δημιουργούς του ελληνικού μύθου, Κ. Παπαρρηγόπουλος, δημιούργησε αυτή την απάτη και παρουσίασε τον Ιουστινιανό ως Ουπράβδα, (δηλαδή Σλάβο), εμφανίζεται ως ανακριβής.

Τα έγγραφα της Μονής του Αγίου Όρους στα οποία στηρίχθηκε η άποψη αυτή, πιθανόν να είναι ανακριβή. Πιθανόν να ονόμαζαν το Ιουστινιανό, Ουπράβδα (Δίκαιο) οι Σλάβοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, κάτι που μπέρδεψε τους συγγραφείς των εγγράφων και παραπλάνησε τον Παπαρρηγόπουλο.
Πιθανόν, όμως, και να είχε σλαβική καταγωγή. Σλάβοι εγκαταστάθηκαν στα Βαλκάνια μαζικά από τις αρχές του 6ου αιώνα, αλλά μικρή παρουσία τους αναφέρεται πολύ νωρίτερα.
Ο αυτοκράτορας Τραϊανός (98-117 μ.Χ.) αναφέρει ότι όταν κυρίευσε τη Δακία (σημερινή Ρουμανία), μεταξύ των κατοίκων της υπήρχαν και Σλάβοι. Εκείνοι οι Σλάβοι έγιναν πλέον Ρωμαίοι.

Ο χρονικογράφος Ιωάννης από την Έφεσο, Σύρος στην καταγωγή και φίλος του Ιουστινιανού, λέει ότι εκατό χιλιάδες Σλάβοι εγκαταστάθηκαν στην Πελοπόννησο. Το ίδιο αναφέρει και ο Ευάγριος ο Σχολαστικός, επίσης Σύρος στην καταγωγή.
Και οι δύο έχουν ελληνικά ονόματα και έγραφαν στα ελληνικά. Το ίδιο έκαναν και όλοι οι μορφωμένοι αλλοεθνείς του Βυζαντίου, που τελικά έγιναν Ρωμιοί και είναι οι πρόγονοι των Νεοελλήνων. Αναφορές για τέτοια μαζική εγκατάσταση Σλάβων στη Μακεδονία δεν υπάρχουν.

Εδώ και χρόνια έχει καταργηθεί ως αναξιόπιστος ιστορικός ο Γιάννης Κορδάτος και το έργο του δεν κυκλοφορεί πλέον. Παραθέτω ένα κομμάτι από το βιβλίο του ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (τόμος Γ΄, σελ.16), για να γίνει κατανοητός ο λόγος της κατάργησης αυτής, όπου γράφει:

«Έτσι κατά τον 5ο αιώνα [π.Χ.], από το ανακάτεμα αυτό [Ιλλυριούς, Φρύγες, Παίονες, Μολοσσούς κλπ] σχηματίστηκε η μακεδονική φυλή που είχε δική της γλώσσα (3) και ξεχώριζε από τους άλλους λαούς της Βαλκανικής….
Οι Έλληνες όμως αν και οι Μακεδόνες βασιλιάδες καθώς και οι αυλικοί και οι ευγενείς μιλούσαν την ελληνική γλώσσα και ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από τους Ηρακλείδες, τους χαρακτήριζαν β α ρ β α ρ ο υ ς και α λ λ ό φ υ λ ο υ ς.
Στο χαρακτηρισμό αυτόν είναι ομόφωνη η αρχαία ελληνική παράδοση. Όχι μόνο ο Δημοσθένης αλλά και ο Θουκυδίδης και όλοι σχεδόν οι Έλληνες συγγραφείς αποκαλούν τους Μακεδόνες Βαρβάρους.
(3) Η αρχαία μακεδονική γλώσσα ήταν φυσικό να πλουτιστεί με λέξεις φρυγικές, ιλλυρικές, παιονικές, θεσσαλικές και αργότερα με ελληνικές.»

Στον τόμο Β΄σελ. 172 γράφει: «Οι αρχαίοι ιστορικοί δε θεωρούσαν την Ήπειρο (4) ελληνική περιοχή, γι’ αυτό τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας από Ανατολικά έφταναν ίσαμε τον Όλυμπο και στα Δυτικά στον Αμβρακικό κόλπο.» …
«(4) Το τοπωνύμιο Ήπειρος δεν είναι ελληνικό, αλλά προελληνικό».

Ο Γιάννης Κορδάτος δεν απορρίφθηκε μόνο από τους αστούς ως κομμουνιστής, αλλά και από το ίδιο το ΚΚΕ. Ο Παπαρρηγόπουλος είχε απορριφθεί από τους κομμουνιστές και τώρα απορρίπτεται εν μέρει και από τους αστούς.

Ο Ιουστινιανός γεννήθηκε σε χωριό των Σκοπίων. Στην καταγωγή αναφέρεται ως Ιλλυριός. Μπορεί να ήταν όντως ιλλυρικής καταγωγής, αλλά το πιθανότερο είναι να χαρακτηρίστηκε Ιλλυριός, λόγω του γεγονότος ότι εκείνη την εποχή η Μακεδονία και γενικά τα Δυτικά Βαλκάνια ανήκαν στο Ιλλυρικό Θέμα.

Η Οχρίδα αναφέρεται από τους Βυζαντινούς και ως Ιουστινιανή Πρώτη (Justiniana Prima). Αυτό δείχνει ότι ή την ίδρυσε ο Ιουστινιανός ή την ανακαίνισε. Στο αντίθετο άκρο της Μακεδονίας ίδρυσε άλλη μια πόλη, την Κιουστεντίλ, η οποία έμεινε γνωστή και με το όνομα Ιουστινιανή Δευτέρα. Σήμερα βρίσκεται στη βουλγαρική επικράτεια (Μακεδονία του Πιρίν), 22 χιλιόμετρα από τα ανατολικά σύνορα της Δημ. Μακεδονίας με τη Βουλγαρία.

Το όνομα της πόλης των Σκοπίων δεν είναι σλαβικό, καθώς έτσι ονομαζόταν και κατά την αρχαιότητα (Σκούπι). Έτσι, λοιπόν, Οχρίδα, Σκόπια και Κιουστεντίλ δεν είναι σλαβικές πόλεις και υπήρχαν κατά τον 6ο αιώνα, οπότε εμφανίζεται μαζική εγκατάσταση Σλάβων σε όλη τη Βαλκανική χερσόνησο.

Ο δρυμός που αρχίζει από τη λίμνη της Οχρίδας και εκτείνεται προς βορρά κατά μήκος των Αλβανικών συνόρων, ονομάζεται και σήμερα όπως κατά την αρχαιότητα Μέλας Δρυμός (Τσ΄ρνι Ντριμ – Црни Дрим).

Ο δρυμός, η λίμνη και το Εθνικό Πάρκο μεταξύ Ντέμπαρ και Γκόστιβαρ ονομάζεται Μαύροβο (Маврово - μαύρος=μέλας), και σίγουρα δεν είναι σλαβικό. Η οροσειρά που εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Δημ.Μακεδονίας και Αλβανίας (από το ύψος του Ντέμπαρ και άνω) και Κοσόβου, ονоμάζεται Σαρ (παχύ –σ- Шар планина). Αυτό είτε είναι παραφθορά του αρχαίου ονόματος Σκάρδος ή το Σκάρδος είναι ελληνοποιημένη προφορά του αρχαίου ονόματος.
Αυτό ήταν κάτι σύνηθες κατά την αρχαιότητα. Οι Έλληνες προσάρμοζαν στη γλώσσα τους ξένα ονόματα, με αποτέλεσμα Θρακικά, Ιλλυρικά, Περσικά κλπ. ονόματα να μας φαίνονται σήμερα ελληνικά. Ο Σκάρδος αναφέρεται από τους αρχαίους ως τо βόρειο σύνορо της Μακεδονίας.

Το όνομα της χώρας παρέμεινε Μακεδονία (Μακεντόνια). Αντιθέτως τα ονόματα άλλων χωρών όπου εγκαταστάθηκαν μαζικά άλλοι πληθυσμοί, πήραν το όνομα των νέων κατοίκων. Τα ονόματα Μοισία, Δακία, Ιλλυρία, Πελοπόννησος, Ελλάς κλπ. εγκαταλήφθηκαν και τη θέση τους πήραν τα Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία, Αλβανία, Γρεκία, Μορέας, Ρούμελη κλπ.

Το γεγονός ότι στη Μακεδονία δεν επικράτησε άλλο όνομα, είναι μια ένδειξη ότι οι προ του 6ου αιώνα πληθυσμοί δεν εξαφανίστηκαν και δεν έγιναν μειοψηφία. Τα σλαβικά στοιχεία της μακεδονικής γλώσσας οφείλονται σε κοινονικοπολιτικούς παράγοντες, βασικότεροι από τους οποίους είναι η χρησιμοποίηση της κυριλλικής γραφής και γλώσσας από την Φιλοσοφική Σχολή Οχρίδας και στην συνέχεια από την αρχιεπισκοπή Οχρίδας στην επικράτεια των οποίων ανήκε η Μακεδονία για πολλούς αιώνες.

Οι απόγονοι, λοιπόν, του λαού από τον οποίο προέρχεται η δυναστεία των Ιουστινιανών, παρέμειναν στη Μακεδονία. Τα μέλη της οικογένειας του Ιουστινιανού, που κατάγονται από την περιοχή των Σκοπίων, είτε είναι σλαβικής είτε ιλλυρικής καταγωγής, με τους σημερινούς εν Ελλάδι όρους, πρέπει να αποκαλούνται Σκοπιανοί. Και μάλιστα όχι «σκοπιανοί» με την έννοια του πολίτη του κράτους της Δημ. Μακεδονίας, αλλά με την πραγματική έννοια της καταγωγής.

Άρα, όσοι λένε του «σκοπιανούς» Σλάβους, είναι σαν να υποστηρίζουν ότι ο Ιουστινιανός ήταν Σλάβος.
Όσοι λένε εμάς τους Μακεδόνες ακτιβιστές «Σκοπιανούς», παρόλο που είμαστε πολύ μακριά από την πόλη των Σκοπίων, είναι σαν να μας λένε απογόνους των Ιουστινιανών.
Διαλέγετε και παίρνετε.


Σάββατο 11 Απριλίου 2009

Ιστορία της Αρχιεπισκοπής Οχρίδας

Το πρώτο σκέλος της ανάρτησης είναι αναδημοσίευση από:
http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2009/04/1.html

Σάββατο, 11 Απρίλιος 2009
Ιστορία της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας [1]

Στις 5 Απριλίου 972 ο Τζιμισκής κατέλαβε την Βουλγαρική πρωτεύουσα Πρεσλάβ και κατέργησε το βουλγαρικό Πατριαρχείο. Έτσι μετά από περίοδο 15 χρόνων και ανακατατάξεων φτάνουμε στην εποχή του Σαμουήλ όπου έγινε ο ιδρυτής ενός ισχυρού τσαρικού κράτους, με κέντρο αρχικά την Πρέσπα και αργότερα την Αχρίδα. Σιγά - σιγά συνένωσε υπό το σκήπτρο του όλες τις περιοχές της γεωγραφικής Μακεδονίας ως τη Θεσσαλονίκη, τα παλαιά εδάφη της Βουλγαρίας από το Δούναβη ως την οροσειρά των Βαλκανίων, καθώς επίσης τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τμήμα της Αλβανίας με το Δυρράχιο και τελικά τη Ρασκία και τη Διόκλεια. Το βουλγαρικό Πατριαρχείο, που είχε καταργήσει

ο Τζιμισκής, γιόρτασε την επανίδρυσή του στο κράτος του Σαμουήλ. Μετά από πολλαπλές μετατοπίσεις τελικά εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αχρίδα, την πρωτεύουσα του Σαμουήλ, που έμελλε, ως εκκλησιαστικό κέντρο, να επιζήσει για πολλούς αιώνες μετά την πτώση του κράτους του Σαμουήλ. Το νέο κράτος, από πολιτική και εκκλησιαστική άποψη αποτελούσε συνέχεια του κράτους του Συμεών και του Πέτρου και θεωρήθηκε τόσο από το Σαμουήλ όσο και από τους Βυζαντινούς ως το βουλγαρικό κράτος γενικά. Την εποχή εκείνη εκτός από το Βυζάντιο μόνο η Βουλγαρία κατείχε τα παραδοσιακά δικαιώματα μιας βασιλικής (τσαρικής) ηγεμονίας με δικό της Πατριαρχείο. Ο Σαμουήλ ιδιοποιήθηκε τελείως τις δύο αυτές παραδόσεις. Στην πραγματικότητα όμως το κράτος του διέφερε ουσιαστικά από το παλαιό κράτος των Βουλγάρων. Κατά τη σύνθεση και το χαρακτήρα του ήταν ένα καινούργιο και ιδιόμορφο κατασκεύασμα. Το κέντρο βάρους είχε τώρα μετατεθεί τελείως στη δύση και στο νότο και η Μακεδονία, που άλλοτε ήταν στην περιφέρεια και μερικές φορές εκτός του παλαιού βουλγαρικού κράτους, αποτέλεσε τώρα τον πραγματικό πυρήνα του.

Τον Σαμουήλ ως είναι γνωστό τον νίκησε στο πεδίο της μάχης ο Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος της Μακεδονικής δυναστείας. Να σημειώσω ότι η Μακεδονική δυναστεία ονομάστηκε έτσι όχι γιατί έχει τις ρίζες της στην γεωγραφική ή ιστορική Μακεδονία αλλά επειδή κατάγεται από το Βυζαντινό Θέμα της Μακεδονίας όπου αυτό ήταν γεωγραφικά στην Θράκη.

Αν και η τακτική του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου στο πεδίο της μάχης ήταν ωμή και αμείλικτη, η πολιτική του απέναντι στην υποταγμένη χώρα ήταν μετριοπαθής και συνετή. Αναγνωρίζοντας τις συνθήκες και τις συνήθειες της χώρας, επέτρεψε στους νέους υπηκόους του, σε αντίθεση με τον πληθυσμό των οικονομικά αναπτυγμένων επαρχιών της αυτοκρατορίας, να καταβάλλουν φόρους όχι σε νόμισμα, αλλά σε είδος. Το Πατριαρχείο της Αχρίδας υποβιβάσθηκε σε αρχιεπισκοπή, αναγνωρίσθηκε όμως ως αυτοκέφαλη Εκκλησία, έλαβε εξαιρετικά προνόμια και ανέκτησε τη δικαιοδοσία σε όλες τις επισκοπές που ανήκαν άλλοτε στο κράτος του Σαμουήλ και του Πέτρου.

Στην πραγματικότητα το καθεστώς της αυτοκέφαλης αρχιεπισκοπής της Αχρίδας είχε την έννοια ότι δεν υπαγόταν στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, εξαρτιόταν όμως από τον αυτοκράτορα, γιατί ο τελευταίος διατηρούσε το δικαίωμα να διορίζει τον αρχιεπίσκοπο Αχρίδας. Ο διακανονισμός αυτός, ένα αληθινό αριστούργημα της αυτοκρατορικής πολιτικής, εξασφάλισε στο Βυζάντιο τον έλεγχο πάνω στις εκκλησίες των νοτιοσλαβικών λαών αλλά και απέφυγε όμως να επεκτείνει περισσότερο την τεράστια δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως. Παράλληλα διασφάλισε με τον πρέποντα τρόπο τα εξαιρετικά προνόμια του εκκλησιαστικού κέντρου της Αχρίδας, του οποίου οι αυτοκέφαλοι αρχιεπίσκοποι διατήρησαν πολύ ψηλή θέση μέσα στην ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία σε σύγκριση με τους άλλους εκκλησιαστικούς ηγέτες, που βρίσκονταν υπό τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.

Τα σπουδαία έγγραφα του Βασιλείου Β' του έτους 1020, τα οποία ρυθμίζουν την κατάσταση της αρχιεπισκοπής Αχρίδας, μετά την υποταγή του κράτους του Σαμουήλ, διασώθηκαν σε ένα χρυσόβουλλο του Μιχαήλ Η' του έτους 1272 όπως επισημαίνει ο Ostrogorsky.

Η Αρχιεπισκοπή Αχρίδας σταμάτησε να υπάρχει το 1767 ενώ ο προκαθήμενος έφερε τον τίτλο «Αρχιεπίσκοπος Αχρίδας και πάσης της Βουλγαρίας» αλλά και «Αρχιεπίσκοπος Justiniana Prima και πάσης της Βουλγαρίας»[2]

Σημειώσεις
[1]-Κύρια πηγή μου είναι το έργο του George Ostrogorski, «Η ιστορία τους Βυζαντινού Κράτους» εκδόσεων Βασιλόπουλος.
[2]- The Synodicon of Tsar Boril states that the Archbishops of Ohrid are subordinated to the Turnovo Patriarchate. 14th c. (М. G. Popruzhenko, Synodicon of Tsar Boril, Bulgarian Antiquity), vol. VIII, Sofia, p. 93;
Αναρτήθηκε από akritas στις 12:12 πμ 0 σχόλια
Ετικέτες Αχρίδα

Παρατηρήσεις Karatasho

1. Αν κάποια από τα ιστορικά στοιχεία του άρθρου τα παραθέταμε εμείς, θα αμφισβητούνταν από τους αντιπάλους μας ως υποκειμενικά. Γι΄αυτό κάνουμε την αναδημοσίευση.

2. Το κράτος του Σαμουήλ ήταν πολυεθνικό και όχι Βουλγαρικό. Ο ίδιος του αυτοπροσδιορίζονταν ως τσάρος των Ρωμαίων και των Βουλγάρων, οι οποίες ήταν έννοιες πολυεθνικές. Οι Ρωμαίοι, βέβαια, της Κωνσταντινούπολης παραλείπουν για ευνόητους λόγους τον τίτλο του Ρωμαίου τσάρου.

3. Ο πατέρας του Σαμουήλ είχε τον τίτλο του Ρωμαίου Κόμη και ήταν διοικητής της κομητείας Κεντροδυτικής Μακεδονίας. Τα παιδιά του αναφέρονται και ως Κομητόπουλοι. Με τους σημερινούς όρους το επώνυμο του Σαμουήλ θα ήταν Κομητόπουλος. Πριν αποσχιστούν ήταν Ρωμαίοι, δηλαδή με τους σημερινούς όρους ήταν Έλληνες. Μόλις αποσχίστηκαν, ονομάστηκαν από τους Ρωμιούς Βούλγαροι.

Έγινε κάτι ανάλογο με αυτό που έγινε με τους Μακεδόνες της εποχής του Ίλιντεν. Πριν αποσχιστούν ήταν «εκσλαβισμένοι» Μακεδόνες με καταγωγή απευθείας από τους αρχαίους Μακεδόνες. Όταν αποσχίστηκαν έγιναν Βούλγαροι.

4. Όσοι χαρακτηρίζουν το κράτος του Σαμουήλ βουλγαρικό και την αρχιεπισκοπή «-πάσης Βουλγαρίας», είναι σαν να λένε ότι η Μακεδονία, η Θεσσαλία, η Ήπειρος κλπ. ήταν «Βουλγαρία» και οι υπήκοοί του «Βούλγαροι». Αυτούς πολέμησε ο Βασίλειος και χαρακτηρίστηκε «βουλγαροκτόνους» από τους ρωμαιόπληκτους, χαρακτηρισμό που ο ίδιος ουδέποτε χρησιμοποίησε.

4. «Να σημειώσω ότι η Μακεδονική δυναστεία ονομάστηκε έτσι όχι γιατί έχει τις ρίζες της στην γεωγραφική ή ιστορική Μακεδονία αλλά επειδή κατάγεται από το Βυζαντινό Θέμα της Μακεδονίας όπου αυτό ήταν γεωγραφικά στην Θράκη.», γράφει ο Ακρίτας.
Εγώ προσθέτω. Πώς αυτή η δυναστεία ονομάστηκε Μακεδονική, αν και δεν είχε καταγωγή από την ιστορική και γεωγραφική Μακεδονία? Ακρίτα, δεν καταλαβαίνεις ότι δημιουργείς προηγούμενο και δίνεις ντοκουμέντα στους «σκοπιανούς», που όπως λές ένα τμήμα του κράτους τους δεν ανήκει στην ιστορική Μακεδονία?

5. Η αρχιεπισκοπή Οχρίδας δεν είχε καμία εξάρτηση από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και ο Αρχιεπίσκοπος διορίζονταν από τον αυτοκράτορα. Άρα , αφού ήταν αυτοκέφαλη και δεν αποσχίστηκε από το Πατριαρχείο, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σχισματική και δεν έχει καμία ανάγκη αναγνώρισης από αυτό.

6. Η μακραίωνη δραστηριότητα της αρχιεπισκοπής Οχρίδας είναι η βασική αιτία επικράτησης της κυριλλικής γραφής στη Μακεδονία και της διαμόρφωσης της σημερινής Μακεδονικής γλώσσας. Εκείνη την εποχή η διδασκαλία της γλώσσας γινόταν κυρίως από τους κληρικούς με την χρήση των θρησκευτικών συγγραμμάτων. Οι Κύριλλος και Μεθόδιος μετέφρασαν τα θρησκευτικά βιβλία στη μακεδονική διάλεκτο της πατρίδας τους της Θεσσαλονίκης.
Εκεί οφείλεται το γεγονός ότι στη Μακεδονική γλώσσα υπάρχουν πολλά σλαβικά στοιχεία, ενώ σε άλλες περιοχές, όπου επίσης εγκαταστάθηκαν σλαβόφωνοι (Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα κλ.) δεν διατηρήθηκαν γιατί το ιερετείο εκεί χρησιμοποιούσε την Ελληνική γλώσσα. Όσοι μιλάνε για εκσλαβισμό της Μακεδονίας έχουν κάποιο δίκιο, αλλά το χρησιμοποιούν καταχρηστικά.

7. Η Αρχιεπισκοπή Οχρίδας σωστά αναφέρεται και ως «Justiniana Prima» (Πρώτη Ιουστινιανή). Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν η γενέτειρα του Ιουστινιανού, ο οποίος γι΄αυτό το λόγο της παραχώρησε προνόμια και την εξωράϊσε.

Η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (Βυζαντινή Ιστορία, Α΄:324-610, [Αθήνα,1975], σελ.248) γράφει ότι «Ο Ιουστίνος Α΄(518-527) τέλος, θείος και ιδρυτής της δυναστείας του Ιουστινιανού, καταγόταν από χωριό κοντά στα Σκόπια».

Ο Κ.Παπαρηγόπουλος (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.., βιβλίο ένατο, Μεσαιωνικός Ελληνισμός, [Αθήνα: Γαλαξίας, 1969], σελ.94) γράφει: «Ο Ιουστινιανός εγεννήθη… εν Δαρδανία` και ο μεν πατήρ αυτού ωνομάζετο Ίστοκ … αυτός ούτος δε Ουπράβδα, είχον δηλαδή … ονόματα καθ΄όλας τας πιθανότητας σλαυικά, τα οποία … επί το λατινικώτερον διεμορφώθησαν, το μεν Ίστοκ εις Σαββάτιον … το δε Ουπράβδα εις Ιουστινιανόν.»

«Ουπράβδα» στα μακεδονικά και «Ιουστινιανος» στα λατινικά σημαίνει δίκαιος.
Για να φτάσουν αυτοί στο σημείο να γίνουν αυτοκράτορες από το 518 μ.Χ., σημαίνει ότι ζούσαν εκεί πολύ πριν το την αρχή του 6ου αιώνα. Άρα αυτά περί Σλάβων που ήρθαν από τον 6ο αιώνα και μετά δεν ευσταθούν.

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν μπορεί να λέγεται το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης

Η αναφορά του Αμερικανού προέδρου Μπαρακ Ομπάμα στη Μακεδονία, όχι ως ΦΥΡΟΜ, κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, και η άρνησή του να επισκεφτεί το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, ήταν δυσάρεστη εξέλιξη για την ελλαδική κοινή γνώμη.
Είχε προηγηθεί, μάλιστα, η ανακοίνωση της απόφασης του τουρκικού Ακυρωτικού Δικαστηρίου, το οποίο αποφάνθηκε ότι το Πατριαρχείο είναι θρησκευτικό ίδρυμα των χριστιανών της Τουρκίας και όχι οικουμενικό.
Αυτό έκανε την υπουργό εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη, να δηλώσει μεταξύ άλλων:

“Σε μια προσπάθεια να μειώσει το θρησκευτικό ρόλο του Ορθόδοξου Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Δικαστήριο – για πρώτη φορά από το 1923 – αποφάνθηκε σχετικά με τον εκκλησιαστικό τίτλο του Οικουμενικού Πατριάρχη, που ηγείται την Ορθόδοξης Εκκλησίας σε παγκόσμιο επίπεδο, από τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ο πνευματικός ηγέτης 300 εκατομμυρίων Ορθόδοξων Χριστιανών σε όλο τον κόσμο.”

Το Πατριαρχείο Κων/λης χαρακτηρίστηκε Οικουμενικό κατά τον 6ο αιώνα από την αυτοκρατορική εξουσία, την εποχή που αυτή έφτανε από τα παράλια της Ισπανίας μέχρι την Αίγυπτο, τον Καύκασο, τον Δούναβη και τις Άλπεις.

Κυρίως ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός (527-565 μ.Χ.)) επεδίωξε να επεκτείνει την αυτοκρατορία του σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο. Για το σκοπό αυτό αποφάσισε την επιβολή ενός θρησκευτικού δόγματος, του Ανατολικού Ορθόδοξου.
Η επιβολή αυτή έγινε με σκληρά και βίαια μέτρα. Όλοι οι λαοί και όλα τα άλλα δόγματα ήταν υποχρεωμένα να αποδεχθούν αυτή τη βίαιη επιβολή.

Οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου ονομάζονταν «δεσπόται της οικουμένης». Έτσι και το Πατριαρχείο της πρωτεύουσας το ονόμασαν «Οικουμενικό»

Η επικράτεια του οικουμενικού αυτοκράτορα ήταν και επικράτεια του «οικουμενικού» δια της βίας Πατριαρχείου. Φυσικά, όταν περιορίστηκε η επικράτεια της αυτοκρατορίας, περιορίστηκε και η επικράτεια του Οικ.Πατριαρχείου.

Όταν καταργήθηκε τελείως η γνωστή ως Βυζάντιο, Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (1453), μαζί με τους «οικουμενικούς δεσπότες» ήταν φυσικό να καταργηθούν και οι «οικουμενικοί πατριάρχες».

Οι πατριάρχες, όμως, κατάφεραν να κρατήσουν τα προνόμιά τους. Πριν την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, ήρθαν σε συνεννόηση μαζί του. Βοήθησαν στην κατάληψη της πόλης, με αντάλλαγμα την διατήρηση των προνομίων τους.
Έτσι, παρόλο που καταργήθηκε η πολιτική εξουσία που τους επέβαλε ως οικουμενικούς, η θρησκευτική τους «οικουμενική» εξουσία δεν καταργήθηκε.

Φυσικά οι λαοί δεν αποδέχθηκαν εκείνη την ανέντιμη συναλλαγή.
Όσοι ορθόδοξοι λαοί δεν έπεσαν κάτω από την οθωμανική εξουσία ή απελευθερώθηκαν αργότερα από αυτήν, δημιούργησαν δικά τους πατριαρχεία, τα οποία δεν αναγνώριζαν την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης.

Μεταξύ αυτών ήταν και η αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, την οποία το Πατριαρχείο χαρακτήρισε σχισματική. Οι σχέσεις των δύο εκκλησιών αποκαταστάθηκαν το 1850, χωρίς να καταργηθεί το αυτοκέφαλο της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Λαοί που παρέμεναν υπόδουλοι, άρχισαν να δημιουργούν δικά τους Πατριαρχεία, όπως το Αρμενικό Πατριαρχείο και η Βουλγαρική Εξαρχία, με έδρα επίσης την Κωνσταντινούπολη, στις οποίες προσχώρησαν και άλλοι πληθυσμοί.

Εμείς οι Μακεδόνες έχουμε ανεξόφλητους λογαριασμούς με αυτό το Πατριαρχείο. Φοβούμενο, ότι με την απελευθέρωση της Μακεδονίας, θα χάσει άλλο ένα μεγάλο κομμάτι του ποιμνίου του, υπονόμευσε το μακεδονικό απελευθερωτικό κίνημα. Επηρέασε τους Μακεδόνες Πατριαρχικούς να μη συμμετάσχουν με όλες τους τις δυνάμεις στον απελευθερωτικό αγώνα, και μάλιστα έστρεψε μερικούς εναντίον του.

Κατά την εξέγερση του Ίλιντεν τα όργανά του συνεργάστηκαν και βοήθησαν τους κατακτητές, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον μητροπολίτη Καστοριάς Καραβαγγέλη.

Τα όργανά του είναι εκείνα που δημιούργησαν τα πρώτα μισθοφορικά σώματα το 1904, τα οποία δολοφονώντας, καίγοντας, βιάζοντας, τρομοκρατώντας και συκοφαντώντας επιχείρησαν να επαναφέρουν στις τάξεις του μακεδονικούς πληθυσμούς που είχαν αποσχιστεί από αυτό.

Αυτό δίδαξε ο Χριστός; Την δια της βίας ένταξη συνανθρώπων τους στην εκκλησία τους; Η συκοφαντία, το ψέμα, ο εκβιασμός είναι η αγάπη προς τον πλησίον που δίδαξε ο Χριστός; Το «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν» του Χριστού το μετέτρεψαν σε «δια της βίας οπίσω μου ελθείν».

Καταδίωξε και κατασυκοφάντησε ακόμα και τη μακεδονική γλώσσα και την κυριλλική γραφή, που είναι δημιούργημα της Μακεδονίας.

Τη συγγνώμη των Καθολικών την απαίτησαν, τη δική τους έμπρακτη συγγνώμη από εμάς τους Μακεδόνες πότε θα ζητήσουν;

Το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης εάν ήθελε να είναι οικουμενικό για όλους τους Ορθοδόξους, το λιγότερο που όφειλε να κάνει, είναι να εκλέγει τον Πατριάρχη με τις ίδιες διαδικασίες που εκλέγουν οι Καθολικοί τον Πάπα. Με εκλογές αντιπροσώπων από όλες τις ομόδοξες εκκλησίες. Όπως εκλέχθηκε Πάπας γερμανικής καταγωγής, όπως εκλέχθηκε ο προηγούμενος από αυτόν, που ήταν πολωνικής.

Μόνο όταν θα μπορέσει να εκλεγεί Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης και ένας Ρώσος, Ουκρανός, Βούλγαρος, Σέρβος, Μακεδόνας, Ρουμάνος κλπ., τότε θα μπορεί να λέγεται Οικουμενικός Πατριάρχης των Ορθοδόξων.

Αυτήν, όμως, τη δημοκρατική και ενωτική διαδικασία, το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης είναι καταδικασμένο να την αποφεύγει και να την υπονομεύει. Ξέρει ότι σε μια τέτοια περίπτωση, το Πατριαρχείο θα πέσει σε άλλα χέρια, κάτι που οι προστάτες του δεν θέλουν.
Το βλέπουν ως πολιτικό οργανισμό και ως τέτοιο τον στηρίζουν. Από τη μιά θυμίζουν στην Τουρκία, ότι κάποτε εκείνα τα μέρη ανήκαν σε χριστιανούς, από την άλλη δεν επιτρέπουν την ένωση των Ορθοδόξων λαών σε μια Εκκηλησία, κάτι που θα ενίσχυε την επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή.

Η Ντ. Μπακογιάννη μιλώντας για τον Πατριάρχη, τον χαρακτήρισε «πνευματικό ηγέτη 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστανών σε όλο τον κόσμο».

Η πραγματικότητα είναι, πως αναγνωρίζεται μόνο από 15 περίπου εκ. Ορθοδόξων σε όλο τον κόσμο. Οι άλλοι Ορθόδοξοι λαοί έχουν τους δικούς τους πνευματικούς ηγέτες. Ήταν λογικό, λοιπόν, να αντιδράσουν άλλοι Ορθόδοξοι Πατριάρχες.

Πιο έντονα αντέδρασε ο Πατριάρχης Ρωσίας, ο οποίος έχει και έναν πρόσθετο λόγο. Κατηγορεί τον κ.Βαρθολομαίο, ότι υποδαύλισε τον πρόσφατο διχασμό στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ουκρανίας. Την προσφυγή στα τουρκικά δικαστήρια κατά της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου έκανε Βούλγαρος ιερέας.

Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Φασιστική Επίθεση κατά Μακεδονικού Σωματείου

Η «Εκπαιδευτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας», είναι το νέο Μακεδονικό σωματείο, που τις τελευταίες μέρες δέχεται λυσσαλέες φασιστικές επιθέσεις.

Οι επιθέσεις ξεκίνησαν, ως συνήθως, μέσω των αντιμακεδονικών μπλογκ και αναμένεται να συνεχιστούν μέσω ρατσιστικών φυλλάδων και των μηχανισμών μαύρης προπαγάνδας που ευδοκιμούν στον τόπο μας.

Το σωματείο, απ’ ότι κατάλαβα, είναι Μη Κυβερνητική Οργάνωση με εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα. Δεν περιορίζεται σε μακεδονικό πολιτισμό, αλλά επειδή οι δημιουργοί του είναι μακεδονικής καταγωγής (Εδεσσαίοι), αυτομάτως θεωρήθηκε ύποπτο. Από τη στιγμή μάλιστα που προβλήθηκε από κάποια ιστοσελίδα της μακεδονικής διασποράς, έπρεπε να εξοντωθεί.

Οι διώκτες του αμέσως είπαν ότι, «Στην Έδεσσα δημιουργήθηκε Σκοπιανός Σύλλογος με την ονομασία .....».

Ακολούθησε ένας οχετός λασπολογίας και συκοφαντίας. Αναφέρθηκαν και κάποια ονόματα πρωτεργατών, τα οποία λασπώθηκαν και κατασυκοφαντήθηκαν. Αναζήτησαν και τα ονόματα των ιδρυτικών μελών. Γιατί άραγε;
Οι πρωτεργάτες, όποιοι και να είναι, ασφαλώς δημιούργησαν το σωματείο με σκοπό να κάνουν δημόσιες εκδηλώσεις και οι δραστηριότητές τους θα απευθύνονται σε όλους τους πολίτες. Άρα δεν έχουν σκοπό να κρύβονται. Προς τι, λοιπόν, αυτή η βιασύνη να μάθουν τα ονόματα;

Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός.

Οι αντιμακεδόνες ρατσιστές ξέρουν, ότι δεν μπορούν πλέον να αποτρέψουν τη δημιουργία οποιουδήποτε συλλόγου που καλλιεργεί την οποιασδήποτε μορφής μακεδονική κουλτούρα.
Οι πρωτοπόροι ακτιβιστές της ΜΑΚΙΒΕ, του Ουράνιου Τόξου και οι μεμονωμένοι, δρουν φανερά και ανενόχλητα.. Διορίζονται στο δημόσιο, παίρνουν δημόσια έργα ή κρατικές επιχορηγήσεις και η επίσημη πολιτεία δεν τους ενοχλεί, όπως κατά το παρελθόν. Το Συνέδριο του Ο.Τ. έγινε υπό κρατική προστασία, τα πανηγύρια προστατεύονται από ενοχλητικούς ρατσιστές (π.χ. Μελίτης πρόσφατα), οι δραστηριότητες των μακεδονικών πολιτιστικών συλλόγων το ίδιο.

Αυτό δεν μπορούν να το χωνέψουν οι φασίστες και οι ρατσιστές. Και επειδή δεν μπορούν πλέον να τους εμποδίσουν, καταφεύγουν στην τακτική της συκοφαντίας και της λασπολογίας. Η συκοφαντία είναι χαρακτηριστικό όπλο ανάπηρων πνευματικά ανθρώπων. Το ξέρουν ότι οι επώνυμοι και συνεχώς αυξανόμενοι ακτιβιστές δεν πρόκειται να πτοηθούν και θα συνεχίσουν, και ούτε ελπίζουν σε κάτι τέτοιο οι ρατσιστές. Ο στόχος τους είναι η μεγάλη πλειοψηφία των ντόπιων, που είναι παραπλανημένη, εγλκωβισμένη στην αντιμακεδονική προπαγάνδα και τις φοβίες του παρελθόντος και ελλειπώς ενημερωμένη. Χτυπώντας τους πρωτοπόρους, στέλνουν μηνύματα στην πλειοψηφία:. «Αυτό θα πάθει όποιος τολμήσει».

Η προσπάθεια δεν είναι μεμονωμένη, ούτε πρωτοεμφανιζόμενη. Έτσι αντιμετώπισαν κάθε προσπάθεια αναζωογόνησης της ντόπιας μακεδονικής κουλτούρας. Έτσι αντιμετωπίστηκε ακόμα και η πρωτοβουλία καθιέρωσης ετήσιου Φεστιβάλ Μακεδονικών Χωρών το 1992. Και μιλάμε μόνο για χορούς. Όχι μόνο δεν απαγορεύεται Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών, αλλά και παραχωρούνται κλιματιζόμενα κλειστά γυμναστήρια, επιχορηγούνται και προβάλλονται από την τηλεόραση. Το Φεστιβάλ Μακεδονικών Χορών, αντί να αντιμετωπιστεί ισότιμα και να βοηθηθεί από την πολιτεία, όπως το Ποντιακό, αντιμετωπίστηκε όπως το νεοδημιουργηθέν σωματείο στην Έδεσσα.

Οι μακεδονικοί σύλλογοι πρέπει να περιορίζονται μόνο σε μουσική και όχι και τραγούδι στις εκδηλώσεις τους, αλλιώς μπαίνουν στο στόχαστρο των φασιστών. Δεν πρέπει να έχουν σχέσεις με τους συλλόγους των ομογενών τους στη Δημοκρατία Μακεδονίας και στη διασπορά.. Οι γηγενείς πρέπει να είναι πολίτες περιορισμένων δικαιωμάτων και τα όρια των δικαιωμάτων τους να τα καθορίζουν άλλοι.

Αυτό που γίνεται σήμερα είναι συνέχεια της πολιτικής του ρετσινόλαδου, των εξοριών, των ξυλοδαρμών, των προστίμων σε όσους Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν τη μητρική τους γλώσσα. Επειδή η συγκυρία δεν επιτρέπει πια τέτοιες μεθόδους, έχουν επινοηθεί διάφοροι άλλοι τρόποι. Μαύρη προπαγάνδα, συκοφαντία, λασπολογία.

Ίσως κάποιοι πουν, ότι είναι υπερβολή η χρήση των όρων φασίστες και ρατσιστές.
Πάμπολες φορές ακούμε να τονίζεται, ότι βασικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας είναι ο σεβασμός του δικαιώματος του άλλου να εκφράζει χωρίς κανένα περιορισμό και καμία επίπτωση τη γνώμη του. Πολλούς ακούμε να επαναλαμβάνουν το απόφθεγμα του Βολταίρου

"Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες."

Το δικαίωμα των γηγενών να λένε αυτό που πιστεύουν για ότι τους αφορά, όχι μόνο δεν το σέβονται και δεν το υπερασπίζονται μέχρι θανάτου, αλλά το υπονομεύουν. Αυτό είναι το αντίθετο της δημοκρατίας, δηλαδή φασισμός. Και δυστυχώς αυτός ο ιδιόμορφος φασισμός έχει πολλά μέσα και πολλά πλοκάμια.

Τεράστια ευθύνη γι’ αυτό έχουν και όσοι ανέχονται αυτό το φαινόμενο. Ακόμα και η σιωπή είναι συνενοχή. Συνένοχοι είναι και εκείνοι οι φορείς στους κόλπους των οποίων καλλιεργούνται αντιμακεδονικές προπαγάνδες, όπως κόμματα, ιδρύματα τύπου ΙΜΧΑ, Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, «Παμμακεδονικών Ενώσεων», παραθρησκευτικές οργανώσεις, ποντιακά σωματεία κλπ. Εκεί είναι η φωλιά όπου γαλουχούνται όλες αυτές οι βρώμικες αντιμακεδονικές προπαγάνδες.

Δεν ξέρουν ότι οι Μακεδόνες θεωρούν ύβρη τον χαρακτηρισμό «Βούλγαρος» και της γλώσσας ως «βουλγαρικής»; Όταν χαρακτηρίζουν ως Βουλγάρους τους προγόνους μας που έκαναν την επανάσταση του Ίλιντεν, δεν καταλαβαίνουν ότι είναι σαν να χαρακτηρίζουν και εμάς που είμαστε απόγονοί τους ως Βούλγαρους; Το ξέρουν πολύ καλά, αλλά θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να μας προσβάλουν, χωρίς εμείς να αντιδρούμε.

Θα τους άρεσε να αρχίσουμε και εμείς να αποκαλούμε τους πρόσφυγες Τούρκους ή Τουρκόσπορους, όπως κάνουν κατ’ ιδίαν μερικοί Μακεδόνες; Ασφαλώς όχι. Λοιπόν ας το πάρουν χαμπάρι όσοι μας βρίζουν και μας συκοφαντούν αλλά και όσοι κρύβονται πίσω από αυτούς, ότι αν συνεχιστεί αυτή η ασέβεια, το παρόν μπλογκ θα αρχίσει να αναρτεί Άρθρα και Σχόλια Μακεδόνων που αποκαλούν τους εξ Ασίας πρόσφυγες Τούρκους και Τουρκόσπορους, «εν γνώσει των συνεπειών του νόμου».
Και δεν αναγνωρίζουμε στην πολιτεία το δικαίωμα να τηρήσει δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Σε όλους αυτούς θέλουμε να πούμε, φτάνει πια. Ήρθατε στον τόπο μας και αντί να σεβαστείτε την φιλοξενία μας και να καθίσετε δίπλα μας, με σεβασμό στην ταυτότητά μας και τα δικαιώματά μας, εσείς καθίσατε στο σβέρκο μας. Κατεβείτε, λοιπόν, από το σβέρκο μας, γιατί δεν είμαστε υποχρεωμένοι να σας ανεχόμαστε ως κηδεμόνες επ΄άπειρον. Θα σας αποτινάξουμε και η προσγείωσή σας θα είναι πολύ ανώμαλη.