Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες

Έτσι χαρακτήριζαν πολλές τουρκικές εφημερίδες του περασμένου σαββατοκύριακου τα όσα είπε προχθές ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στο τοπικό συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Ντούζτζε.

Είπε, μεταξύ άλλων:

«Επί χρόνια, στη χώρα αυτή έγιναν κάποια πράγματα. Εκδιώχθηκαν όσοι είχαν διαφορετική εθνική ταυτότητα. Μήπως βγήκαμε κερδισμένοι; Θα πρέπει να το σκεφτούμε. Αλλά κανείς δεν κάθισε να σκεφτεί με ψυχραιμία. Αυτό, στην πραγματικότητα ήταν αποτέλεσμα φασιστοειδούς αντίληψης. Στο λάθος αυτό, ορισμένες φορές υποπέσαμε και εμείς, αλλά όταν σκέφτεται κανείς με ψυχραιμία, αντιλαμβάνεται και λέει, τι λάθη κάναμε».

«Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» χαρακτήρισαν τα λόγια του Ερντογάν και οι εφημερίδες «Χουριέτ» και «Ραντικάλ», ενώ η «Βατάν» είχε και ένα δημοσίευμα για τους διωγμούς που έχουν υποστεί οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Σ΄αυτό, αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι η κρατική τηλεόραση της Τουρκίας, από τις αρχές του έτους, μεταδίδει προγράμματα και στην κουρδική γλώσσα και ότι αναγνωρίζει την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, θα διαπιστώσουμε μια μεγάλη αλλαγή στην επίσημη στάση της Τουρκίας απέναντι στις μειονότητες.

Στην Ελλάδα αυτή η «ιστορική αυτοκριτική», όχι μόνο δεν γίνεται, αλλά συνεχίζεται η «φασιστοειδής αντίληψη» και συμπεριφορά απέναντι στις εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές κλπ. ομάδες. Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι αυτές οι «φασιστοειδής αντιλήψεις» χαρακτηρίζουν την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και των υπηκόων.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, και έχει τις περισσότερες καταδίκες. Σαφώς πιο πίσω από την Τουρκία.

Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων

Είδαμε στις τηλεοπτικές ειδήσεις του Σαββατοκύριακου ρεπορτάζ σχετικά με το Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων, που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 22-24 Μαϊου στο Αργυροπούλι Τυρνάβου και τη Λάρισα.
Μας έδειξαν, μαζί με το εντυπωσιακό θέαμα των βλάχικων χορών, κάποιους Βλάχους που δήλωναν, ότι «με τις εκδηλώσεις αυτές κρατάμε ζωντανές τις παραδόσεις μας, τις ρίζες μας και την ταυτότητά μας».
Τώρα πως γίνεται να λες ότι κρατάς τις ρίζες σου και την ταυτότητά σου, όταν σ’ αυτές τις εκδηλώσεις δεν γεμίζεις εκείνο το φανταστικό περιβάλλον και με βλάχικα τραγούδια (και όχι ελληνοποιημένα) και με τη χρήση της βλάχικης γλώσσας;
Τα βλάχικα τραγούδια και η γλώσσα δεν είναι μέρος της βλάχικης παράδοσης; Η γλώσσα είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό της ταυτότητας ενός λαού.

Οι ρεπόρτερ δήλωναν ότι «οι Βλάχοι με αυτές τις εκδηλώσεις διατρανώνουν την ελληνικότητα των Βλάχων».

Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Οι Βλάχοι στην Ελλάδα δεν είναι ελεύθεροι να καλλιεργήσουν την πραγματική τους ταυτότητα. Αντιπροσωπεύουν το λατινόφωνο τμήμα του νεοελληνικού κράτους.
Ο νεολογισμός «ελληνικότητα των Βλάχων», δηλαδή των λατινόγλωσσων της Ελλάδας, αντιπροσωπεύει ότι θα σήμαινε η έννοια «τουρκικότητα των Ελλήνων» για τους εκ Τουρκίας πρόσφυγες. Και μην ψάχνετε επουσιώδεις διαφορές. Στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την «λατινικότητα των Ελλήνων».

Το ίδιο διάστημα συνέβη ένα γεγονός που φαίνεται να έχει σχέση με αυτές τις εκδηλώσεις. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ),

«Στις 2 Μαϊου 2009, στην Κρυσταλλοπηγή Φλώρινας, στα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας, απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα στον 86άχρονο Γάλλο υπήκοο Jean (Iancu) Perifan. Του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, χορηγώντας του ένα σημείωμα γραμμένο στα ελληνικά και τα αλβανικά (τις οποίες γλώσσες δεν γνωρίζει), το οποίο εξηγούσε ότι ο λόγος για τον οποίο του απαγορεύτηκε η είσοδος ήταν επειδή ήταν ένα «άτομο επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια».

Ο Iancu Periffan έχει γεννηθεί στη Ρουμανία και είναι ο πρόεδρος της Ένωσης των Γάλλων Αρουμάνων (Βλάχων) (http://www.armanami.org/sutsati.php#F). Έχει γράψει και έχει συνηγορήσει υπέρ των δικαιωμάτων των Βλάχων στην Ελλάδα και στις Βαλκανικές χώρες, χωρίς ποτέ να προωθεί τη βία, και έχει επισκεφτεί την Ελλάδα στο παρελθόν για να συμμετάσχει σε σεμινάρια για τους Έλληνες Βλάχους. Ο Perifan έχει συνηγορήσει μέσω δημοσίων δηλώσεων, άρθρων, και πιέσεων (lobbying) στο Στρασβούργο, και μέσω της δουλειάς αρκετών ΜΚΟ για τους Βλάχους, συμπεριλαμβανομένης και της ένωσης της οποίας είναι πρόεδρος»

Απαγορεύτηκε (προσωρινά βέβαια) η είσοδος του προέδρου της Ένωσης των Βλάχων της Γαλλίας, για να μη μολύνει τους Βλάχους της Ελλάδας με τον ιό του αυτοσεβασμού και της ελευθερίας.
Η Ομοσπονδία των Βλάχων της Ελλάδας είναι η μόνη που δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Βλάχων και δεν μετέχει στις εκδηλώσεις της. Αυτή την ελευθερία την έχουν μόνο οι εκτός Ελλάδας Βλάχοι.

Η Ελλάδα προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τις καταπιεσμένες εθνότητες που ζουν στην επικράτειά της μέσα σε ένα γκέτο ανελευθερίας και παραπληροφόρησης.
Οι συνθήκες βέβαια δεν ευνοούν τη συνέχιση αυτής της ρατσιστικής πολιτικής και είναι θέμα χρόνου που ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα αναγκαστεί, κατά το πρότυπο του Τούρκου πρωθυπουργού, να κάνει την «ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» και να καταγγείλει τις «φασιστοειδείς αντιλήψεις».

Οι καταπιεσμένες εθνότητες βέβαια της Ελλάδας δεν πρέπει να τα περιμένουν όλα έτοιμα απ΄έξω, αλλά πρέπει να αγωνιστούν για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους.
Τίποτα δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται.

Οι ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου είναι μια καλή ευκαιρία να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και τα αιτήματά τους, ψηφίζοντας το κόμμα του Ουράνιου Τόξου, που εκφράζει σε κομματικό επίπεδο αυτόν τον αγώνα.

Η ψήφος στο Ουράνιο Τόξο είναι και για τον κάθε πολίτη μια μορφή «ιστορικής αυτοκριτικής» και καταδίκης των «φασιστοειδών αντιλήψεων» που καταδυναστεύουν τις μειοψηφούσες εθνότητες της Ελλάδας. Είναι ψήφος συμπαράστασης στους καταπιεσμένους.