Ρατσιστικά και αντιρατσιστικά κόμματα ζητούν τη ψήφο μας

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν κάποιο από τα κόμματα, με βάση τις πολιτικές του θέσεις και τα προγράμματά του.
Βασικό χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών είναι ότι οι πολίτες έχουν γίνει πλέον πολύ δύσπιστοι ως προς τη συνέπεια των παραδοσιακών κομμάτων σε σχέση με αυτά που διακηρύττουν.
Δεν περιμένουν καμία ουσιαστική μεταβολή στον τρόπο διακυβέρνησης από την πιθανολογούμενη αλλαγή κυβέρνησης.

Είναι ολοφάνερο, ότι εκείνη η μερίδα των ψηφοφόρων που μετακινείται ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας και παίζει το παιχνίδι της εναλλαγής, θα ξαναπαίξει για άλλη μια φορά τον ίδιο ρόλο.
Αυτή η συντηρητική μερίδα που συντηρεί αυτό το παιχνίδι της εναλλαγής των δύο κομμάτων στην εξουσία αυτής της χώρας τα 35 τελευταία χρόνια, το κάνει γιατί ξέρει ότι δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές.
Θέλει ισχυρές κυβερνήσεις, όπως και τα εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, και γι΄ αυτό επενδύει στο κόμμα της εκάστοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το οποίο ο κόσμος έχει ξεχάσει σε μεγάλο βαθμό, ότι όταν ήταν στην εξουσία υπήρχε η ίδια διαφθορά, το ρουσφέτι, η αναποτελεσματικότητα του κράτους, η πολιτική και πνευματική παρακμή κλπ.
Σ’ αυτό βοηθάει και η αδυναμία της Αριστεράς να παρουσιάσει πειστική εναλλακτική πρόταση.
Τα ελεγχόμενα ΜΜΕ ήδη έχουν προετοιμάσει τους ψηφοφόρους να παίξουν σ’ αυτό το στημένο παιχνίδι.

Το ενδιαφέρον στοιχείο σ’ αυτές τις εκλογές είναι σε ποιο βαθμό θα αντιδράσουν οι ψηφοφόροι και σε ποια κατεύθυνση θα στραφεί η αντίδρασή τους.

Για τους Μακεδόνες, που είναι θύματα ρατσιστικής πολιτικής, αλλά και τους δημοκρατικούς πολίτες με δημοκρατικές και αντιρατσιστικές ευαισθησίες, ασφαλώς θα παίξει ρόλο και η πολιτική του κάθε κόμματος σε θέματα ρατσιστικών διακρίσεων και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εφάρμοσαν καθαρά ρατσιστική πολιτική απέναντι στους Μακεδόνες.

Δεν επέτρεπαν τον επαναπατρισμό των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων, την ίδια περίοδο που εγκαθιστούσαν εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες από την Ασία, τους οποίους καταχρηστικά ονόμασαν «παλλινοστούντες», κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη.

Συνέχισαν την πολιτική της εθνοκάθαρσης και της αλλοίωσης της σύνθεσης του πληθυσμού.
Δεν επέτρεπαν ακόμα και την απλή επίσκεψη στη γενέτειρά τους στους Μακεδόνες πολιτικούς πρόσφυγες και σε πολλούς οικονομικούς μετανάστες.

Πρόσφατα ο υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για εξωτερικά θέματα, Ανδρέας Λοβέρδος, σε συνέντευξή του υποσχέθηκε να τακτοποιηθεί το θέμα της επιστροφής των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων.

Για το θέμα των περιουσιών τους, όμως, είπε ότι δεν θα τακτοποιηθούν με τον ίδιο τρόπο που τακτοποιήθηκαν οι υπόλοιποι πολιτικοί πρόσφυγες (επιστροφή ακινήτων ή αποζημιώσεις, παραχώρηση οικοπέδων, μέτρα στέγασης, διορισμοί στο δημόσιο κλπ), αλλά θα αναγκαστούν να προσφύγουν στα δικαστήρια.
Με δεδομένο ότι σχεδόν όλοι δεν είχαν τίτλους κυριότητας, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ελπίδες δικαίωσης.

Εξ άλλου το ΠΑΣΟΚ λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία το 2003 ψήφισε τον νόμο 3147/03 (ΦΕΚ 135/5-6-03) βάσει του οποίου παραχωρούσε έναντι μικρού τιμήματος τα οικόπεδα και τα κτήματα των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων σ’ εκείνους που τα κατείχαν ή δωρεάν στους «παλλινοστούντες». Η κυβέρνηση της Ν.Δ εφάρμοσε στην πράξη εκείνον το νόμο.

Η υπόσχεση για επαναπατρισμό (χωρίς αποκατάσταση), εκτός από κοροϊδία, αποτελεί μια αισχρή πολιτική απάτη.

Τα επόμενα 2-3 χρόνια η Δημοκρατία της Μακεδονίας, αν όχι πλήρες μέλος, θα είναι συνδεδεμένο μέλος της Ε.Ε. και κατά συνέπεια θα είναι ελεύθερη και η διακίνηση και εγκατάσταση των πολιτών της σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.
Ήδη έχει αποφασιστεί η κατάργηση της βίζας από την αρχή του νέου έτους. Επομένως η υπόσχεση του αρμοδίου εξωτερικών υποθέσεων του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι μόνο κοροϊδία προς τους Μακεδόνες, αλλά και υποτίμηση της νοημοσύνης τους.

Ανάλογη απάτη διέπραξε ο Α.Λοβέρδος, όταν είπε ότι το 2003 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε την πρόθεση να καταργήσει τις λεγόμενες «κόκκινες κάρτες», οι οποίες για τους Μακεδόνες οικονομικούς μετανάστες σήμαιναν στέρηση εισόδου στην Ελλάδα και άρα στέρηση του δικαιώματος απλής επίσκεψης στη γενέτειρά τους.
Η υπογραφή της Συνθήκης Σέγκεν κατάργησε τους ελέγχους στις πύλες εισόδου από τις ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι οι Μακεδόνες μετανάστες μπορούσαν απλώς να κάνουν μια στάση σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα και από εκεί να μπούνε ανενόχλητοι στην Ελλάδα.

Οι «κόκκινες κάρτες» είναι δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.
Καταργήθηκαν από τις νέες συνθήκες και όχι λόγω της πολιτικής βούλησης αυτών των κομμάτων. Το ίδιο θα συμβεί και με τον επαναπατρισμό των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων.
Βασικό χαρακτηριστικό του ΠΑΣΟΚ ήταν ανέκαθεν η διαπαιδαγώγηση των στελεχών του στην τέχνη της πολιτικής απάτης. «Παλιά μου τέχνη», «θα».

Στη Νέα Δημοκρατία αυτή την απάτη την κάνουν κατ’ ιδίαν οι πολιτευτές και τα κατώτερα στελέχη. Δεν το κάνουν δημοσίως τα ανώτερα στελέχη, γιατί φοβούνται ότι θα έχουν διαρροές ψήφων προς το ρατσιστικό κόμμα του ΛΑΟΣ.
Το ΠΑΣΟΚ στα αριστερά του έχει κόμματα, τα οποία τουλάχιστον δεν είναι αντίθετα στον επαναπατρισμό των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων, και έτσι δεν φοβάται διαρροές προς αυτά λόγω αυτού του ζητήματος.

Το ΚΚΕ, που ξεκίνησε από τη θέση «της ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας», πέρασε στη θέση της «υπεράσπισης της εθνικής ισοτιμίας των Μακεδόνων», τους χρησιμοποίησε ως «εφεδρεία» κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο και παρόλο που είναι υπεύθυνο για τον ξεριζωμό χιλιάδων Μακεδόνων από τις εστίες τους, σήμερα πρωτοστατεί μαζί με τα καθεστωτικά κόμματα στον αγώνα αφανισμού του μακεδονικού έθνους.
Εκφράζει την πιο ακραία μορφή υποκρισίας και ασυνέπειας προς τους Μακεδόνες.

Οι δυνάμεις που συγκροτούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Οικολόγους Πράσινους έχουν σαφώς μεγαλύτερη ευαισθησία σε θέματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιπαλεύουν το ρατσισμό, αλλά οι ηγεσίες τους, παρόλο που γνωρίζουν την αλήθεια για το Μακεδονικό, είναι άτολμες.

Κανείς βέβαια δεν πρέπει να αγνοήσει το γεγονός ότι εκφράζουν ένα χώρο γόνιμου πολιτικού προβληματισμού και ότι οι αγώνες τους είναι ανιδιοτελής.

Θα πρέπει να επισημάνουμε τις άδικες επιθέσεις που δέχθηκαν κατά τις
ευρωεκλογές μερικά στελέχη τους για τις τολμηρές τους θέσεις στο Μακεδονικό, την αντιρατσιστική τους δράση και την υπεράσπιση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκείνοι που τολμούν να λένε τα πράγματα με το όνομά τους και να συγκρούονται με την επίσημη ρατσιστική και αντιμακεδονική πολιτική στη χώρα μας, είναι τα εξωκοινοβουλευτικά αριστερά κόμματα.

Αν και κινδυνεύουμε να αδικήσουμε, λόγω άγνοιας, κάποιο από αυτά, οφείλουμε να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στον αριστερό σχηματισμό ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., ο οποίος δεν αρκείται στο να παίρνει καθαρές δημόσιες θέσεις για το Μακεδονικό, αλλά υπερασπίζεται έμπρακτα τα θύματα του ρατσισμού.

Όταν το 1992 μια δεκάδα Μακεδόνες πήγαν ως υπεράσπιση στην δίκη δύο συντρόφων τους στην Αθήνα και δέχονταν υβριστικές επιθέσεις και απειλές από ρατσιστές νεοφασίστες, εμφανίστηκε μια ομάδα μελών κάποιων κομμάτων που απαρτίζουν το σημερινό ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., η οποία και λειτούργησε ως ομάδα προστασίας.

Κατά την περίοδο του εθνικιστικού παροξυσμού το 1992 εξέδωσαν το βιβλίο «Η κρίση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η εργατική τάξη», με θέσεις και αλήθειες για το Μακεδονικό και το διακινούσαν στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας.
Δύο διακινητές και οι υπεύθυνοι της έκδοσης (ΟΣΕ – Εργατική Αλληλεγγύη) συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν στη δικαιοσύνη κατηγορούμενοι για «διασπορά ψευδών ειδήσεων», «πρόκληση των πολιτών σε αμοιβαία διχόνοια» και «έκθεση της χώρας σε κίνδυνο διατάραξης των φιλικών σχέσεων με ξένα κράτη».

Παρά την εισήγηση του εισαγγελέα που ζητούσε καταδίκη, οι πέντε κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.
Ήταν οι πρώτη αθώωση αγωνιστών που παραπέμφθηκαν με τέτοιες κατηγορίες, κάτι που ενθάρρυνε όλους τους αγωνιστές, μεταξύ των οποίων και εμάς.

Δεν πρέπει να επιβραβεύονται τέτοιες πολιτικές και τέτοιες δραστηριότητες από εμάς τους Μακεδόνες και τους σκεπτόμενους δημοκρατικούς πολίτες?

Κάτι τέτοιο δεν θα ενθαρρύνει και άλλους να μιμηθούν?

Και τελικά, γιατί πρέπει να ρίχνουμε τις δικές μας πέτρες στα δικά μας κεφάλια?

Η συρρίκνωσης του Ουράνιου Τόξου Αρχή αναγέννησης του Μακεδονικού Κινήματος

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας αποτιμώντας το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών για το κόμμα του, που δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των οπαδών του, δήλωσε μεταξύ άλλων:

«Είναι η στιγμή, με ανοιχτή συζήτηση και με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο, να δούμε πώς θα υπερβούμε τις αδυναμίες αυτές.

Είναι η στιγμή να αποτιμήσουμε τις ευθύνες του καθενός και της καθεμιάς από εμάς και να πάρουμε αποφάσεις για να συνεχίσουμε προς τα εμπρός.

Δεν χάνουμε την ελπίδα μας.»

Αυτή η δήλωση ισχύει για το Ουράνιο Τόξο σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, καθώς το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πολύ χειρότερο. Ισχύει, βέβαια, και για όλους τους Μακεδόνες που δεν είναι μέλη του Ο.Τ. και το ψήφισαν, αν και δεν τους εκφράζει, για όσους προτίμησαν να ψηφίσουν άλλο φιλομακεδονικό κόμμα, αλλά και όσους προτίμησαν την αποχή.

Θα δούμε κατάματα την εκλογική αποτυχία και τις αιτίες που την προκάλεσαν,
και μετά θα τραβήξουμε μπροστά. Ο στρουθοκαμηλισμός δεν βοηθάει σε τίποτα.
Για τα αίτια που αφορούν τους αντιπάλους μας έχουμε μιλήσει πολλές φορές. Τώρα πρέπει να μιλήσουμε για τα αίτια που αφορούν εμάς τους ίδιους. Δεν φταίει μόνο το κακό ελληνικό κράτος. Φταίμε κι εμείς.

Θα κάνουμε το διάλογο δημόσια μέσω ιντερνετ και αυτό γιατί,
Α. Κάποιοι ποτέ δεν επέτρεψαν το διάλογο μέσα στα πλαίσια του Ουράνιου Τόξου
Β. Γιατί πρέπει να ξέρουν και ευρύτερα οι Μακεδόνες, αλλά και οι δημοκράτες που ψήφισαν Ο.Τ. και απορούν γιατί αυτό δεν ψηφίζεται από τους ίδιους τους Μακεδόνες.

Καταθέτουμε κατ΄αρχήν τα εκλογικά αποτελέσματα στους νομούς της Μακεδονίας από το 1994 μέχρι σήμερα. Το κάνουμε αφενός για λόγους ενημέρωσης, αλλά κυρίως διότι νομίζουμε ότι θα βοηθήσουν στην εξαγωγή συμπερασμάτων.

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 1994 – 1999 – 2004 - 2009
ΔΡΑΜΑΣ .........44 – 47 – 42 - 45
ΚΑΒΑΛΑΣ .......79 – 33 – 57 - 32
Α’ ΘΕΣ/ΚΗΣ ...198 – 139 – 231 - 126
Β’ ΘΕΣ/ΚΗΣ ...175 – 165 – 139 - 87
ΣΕΡΡΩΝ .........136 – 82 – 97 - 93
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ....56 – 2 – 48 - 48
ΚΙΛΚΙΣ ..........181 – 131 – 136 - 123
ΠΕΛΛΑΣ .......1.347 – 656 – 404 - 375
ΗΜΑΘΙΑΣ .......375 – 154 – 219 - 131
ΠΙΕΡΙΑΣ ........ 59 – 31 – 57 - 31
ΦΛΩΡΙΝΑΣ.... 2.250 – 1.427 – 1.203 – 1.195
ΚΟΖΑΝΗΣ ......269 – 264 – 199 - 160
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ... 301 – 119 – 101 - 143
ΓΡΕΒΕΝΩΝ ......18 – 14 – 12 – 15
ΣΥΝΟΛΟ ....5.488 – 3.264 – 2.945 – 2.594

Όπως παρατηρούμε, η πτώση δεν ήρθε απότομα, αλλά ήταν σταδιακή και συνεχής.
Τα όργανα οποιουδήποτε κόμματος με τέτοια πτωτική πορεία, το πρώτο που θα έπρεπε να συζητήσουν, είναι τα αίτια που οδηγούσαν σταδιακά και σταθερά στη συρρίκνωση και η αναμόρφωση της πολιτικής του κόμματος.

Για να γίνει ουσιαστικός διάλογος, πρέπει οι μετέχοντες να ενημερωθούν για κάποια σημαντικά γεγονότα. Η σωστή γνώμη προϋποθέτει σωστή γνώση.

Το 2008 ήταν έτος κατά το οποίο το Ουράνιο Τόξο είχε ανέλπιστα μεγάλη προβολή από τα ελληνικά ΜΜΕ και κυρίως από την τηλεόραση.
Βιβλία κυκλοφόρησαν και θετικά ρεπορτάζ και άρθρα γράφηκαν σε μεγάλες εφημερίδες για τους υπαρκτούς «ανύπαρκτους».
Ο αριθμός των ενημερωμένων πολιτών αυξήθηκε.
Οι ρατσιστικές επιθέσεις που δέχθηκαν κάποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις και κυρίως το πανηγύρι της Μελίτης, ευαισθητοποίησαν περισσότερο του Μακεδόνες και τους δημοκρατικούς πολίτες, με αποτέλεσμα να αυξηθούν αισθητά οι συμμετέχοντες σε αυτές.
Έχει αυξηθεί ο αριθμός των συνειδητοποιημένων Μακεδόνων
Πολύ μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων έδειχνε τάσεις αποστασιοποίησης από τα παραδοσιακά κόμματα, κάτι που ευνοούσε τα μικρά.

Το Ουράνιο Τόξο δεν είχε παρά να αξιοποιήσει αυτή την ευνοϊκή συγκυρία.
Αντί γι΄αυτό, όμως, η οργάνωση του κόμματος έδειχνε εικόνα παραλυσίας, σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορούσε να συνεδριάσει το Κ.Σ. λόγω έλλειψης απαρτίας.
Ήταν ολοφάνερο ότι έπρεπε να γίνει κατεπειγόντως ανασυγκρότηση του κόμματος.

Ευκαιρία για την ανασυγκρότηση ήταν το τακτικό Συνέδριο που έπρεπε να γίνει κανονικά το Μάϊο του 2008. Η Γραμματεία, όμως, δεν το προετοίμασε και το ανέβαλε για το Φθινόπωρο, χωρίς να συγκαλέσει το Κεντρικό Συμβούλιο.
Κάποια μέλη πρότειναν να αρχίσει ουσιαστικός διάλογος και στα πλαίσια της ανασυγκρότησης να καλεστούν στο Συνέδριο και όλα τα παλαιά μέλη.
Υπόψη ότι από τα ιδρυτικά μέλη περισσότερα από τα μισά είχαν απομακρυνθεί.
Από τα παραβρισκόμενα μέλη, οι Βοσκόπουλος, Βασιλειάδης και Τασσόπουλος απέρριψαν την πρόταση χωρίς να την θέσουν προς έγκριση στο Κ.Σ. Για να καλυφθεί το κενό κάλεσαν φίλους και συγγενείς, δίνοντάς τους ασυμπλήρωτες προσκλήσεις και εξουσιοδοτώντας τους «να φέρουν και τις γυναίκες τους και τους φίλους τους». Φυσικά σε ένα τέτοιο «συνέδριο» φιέστα δεν ήταν δυνατόν να γίνει κανενός είδους σοβαρή συζήτηση, ούτε και έγινε.

Εξάλλου δεν υπήρχε ούτε απολογισμός, ούτε εισήγηση ή κάποιες επεξεργασμένες προτάσεις του απερχόμενου Κ.Σ. και δεν έγινε απολύτως καμία συζήτηση για την κατάσταση στο κίνημα. Πρόταση που έκανε μέλος της Π.Γ. να θεωρηθεί η εκδήλωση ως προσυνεδριακή για να προετοιμάσει ένα ουσιαστικό συνέδριο μέσα στο επόμενο τρίμηνο, απορρίφθκε από τη διαμορφωμένη πλειοψηφία των κομπάρσων.
Στην παρατήρηση, ότι «έτσι όπως πάμε, θα μείνουμε εμείς κι εμείς», ο Λιθοξόου απάντησε:

«Και πέντε να μείνουμε, έτσι θα συνεχίσουμε»

Αυτή ήταν η μοναδική πολιτική απόφαση και αντικατοπτρίζει το μέγεθος της ανευθυνότητας που χαρακτηρίζει τα αφεντικά του κόμματος.

Η εκδήλωση ήταν μια φιέστα για τα μάτια του κόσμου, και μάλιστα συγκεκριμένου κόσμου. Στην εκδήλωση καλέστηκαν και παραβρέθηκαν δύο τηλεοπτικά συνεργεία από τη Δημ. Μακεδονίας και κανένα από την Ελλάδα. Έτσι η φιέστα προβλήθηκε μόνο στη Δ.Μακεδονίας και κατόπιν μέσω ιντερνετ στη μακεδονική διασπορά. Αυτός ήταν και ο λόγος που την ανακοίνωση για την διενέργεια του Συνεδρίου την ανάρτησαν στο σάιτ του κόμματος μόλις το απόγευμα της προηγουμένης ημέρας.

Η δημοσιότητα που έδωσαν τα ελληνικά ΜΜΕ στα επεισόδια που προκάλεσαν ακροδεξιοί έξω από την αίθουσα όπου διεξάγονταν το 1ο Συνέδριο, τον Μάϊο του 2004 στη Θεσσαλονίκη, είχαν προκαλέσει τα δημοκρατικά ανακλαστικά των πολιτών και είχαν αποφέρει σημαντική αύξηση των ψήφων σε πανελλαδικό επίπεδο στις ευρωεκλογές του 2004.
Οι διοργανωτές του 2ου Συνεδρίου γιατί απέφυγαν τη δημοσιότητα μέσω των ελληνικών ΜΜΕ, κάτι που επιδιώκουν όλα τα κόμματα;

Αποφάσεις του «συνεδρίου» δεν ανακοινώθηκαν ποτέ, γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν.
Σε ανακοίνωση μισής σελίδας έγραψαν, ότι το Συνέδριο αποφάσισε α) να συνεχίσει την ενημέρωση των διεθνών οργανισμών και β) να προχωρήσει στην μαζικοποίηση του κόμματος με τη δημιουργία πυρήνων σε πόλεις και χωριά. Αυτά τα ζητήματα είναι αυτονόητα και δεν χρειάζεται απόφαση κάποιου συνεδρίου.

Στην πράξη επακολούθησε πλήρης αδράνεια. Όχι μόνο δεν δημιούργησαν κανένα νέο πυρήνα, αλλά ούτε καν έκαναν κάποιες επισκέψεις σε πόλεις και χωριά, ούτε παρήγαγαν ή διακίνησαν κάποιο πολιτικό υλικό. Η τελευταία έκδοση της εφημερίδας Ινφο Ζόρα ήταν εκείνη του Δεκεμβρίου 2008. Για το πρώτο εξάμηνο του 2009, που ήταν και προεκλογικό, δεν έκαναν ούτε καν ηλεκτρονική έκδοση της Ινφο Ζόρα.

Το Μάρτιο του 2009 εξαπολύθηκε κυρίως μέσω ίντερνετ και μηχανισμών λασπολογίας οξεία ρατσιστική επίθεση κατά νεοδημιουργηθέντος μακεδονικού σωματείου με έδρα την Έδεσσα. Το υπερασπίστηκαν με κοινή αντεπίθεση τρία μακεδονικά μπλογκ και είχαν θετικά αποτελέσματα. Η ηγεσία του Ο.Τ. ήταν και πάλι πλήρως απούσα. Δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση συμπαράστασης.

Ενώ όλα τα κόμματα είχαν αρχίσει προεκλογικό αγώνα τουλάχιστον δυο με τρεις μήνες πριν τις εκλογές, το Ο.Τ. δεν έδειχνε καν σημεία ζωής. Άρχισαν να φτάνουν στο μπλογκ απορίες φίλων, στις οποίες δεν ξέραμε τι να απαντήσουμε. Τελικά αναγκαστήκαμε δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές (πρωί 22 Μαϊου 09) να κάνουμε ανάρτηση για το Ο.Τ. και να παραπέμπουμε τους αναγνώστες μας στην ιστοσελίδα του Ο.Τ.
Έτσι το απόγευμα της ίδιας μέρας έκαναν επιτέλους ανακοίνωση συμμετοχής στις εκλογές στα αγγλικά!!!

Είχαν και έξι παραπομπές (συνδέσμους) με μικροσκοπικά γράμματα, η πέμπτη από τις οποίες ήταν η ανακοίνωση για τις εκλογές. Προηγούνταν η διακήρυξη της EFA στα αγγλικά και ελληνικά (13 σελίδες η καθεμιά) και ένα μανιφέστο του Ο.Τ. του 1997, επίσης στα αγγλικά και μετά στα ελληνικά.

Ο επισκέπτης δηλαδή έπρεπε να ψάξει με το μικροσκόπιο, να διαβάσει ή να παρακάμψει δεκάδες σελίδες, για να βρει την ανακοίνωση.
Όμως πόσοι ψηφοφόροι το κάνουν αυτό;

Γιατί τα άλλα κόμματα που ανήκουν σε ευρωπαϊκές συμμαχίες δεν κάνουν τις ανακοινώσεις και διακηρύξεις τους πρώτα στα αγγλικά;

Γιατί δεν ανάρτησαν την διακήρυξη της EFA για τις εκλογές που έγινε τον Μάρτιο, περίοδο που έγινα οι διακηρύξεις των περισσοτέρων κομμάτων;

Τα άλλα κόμματα φροντίζουν ώστε οι ανακοινώσεις τους να είναι άμεσα προσβάσιμες, σύντομες και περιεκτικές, το Ο.Τ. γιατί όχι;

Η 7η παραπομπή αφορούσε άρθρο του Δ. Λιθοξόου, η οποία ήταν επίσης πρώτα στα αγγλικά, αν και το άρθρο ήταν στα ελληνικά.
Those who remained standing (Όσοι έμειναν όρθιοι), by D. Lithoxoou

Γιατί δεν εκφράζει τους Μακεδόνες η πολιτική του Ουράνιου Τόξου;

Ο D. Lithoxoou μέχρι το 1993 αρθρογραφούσε σε ελληνικά έντυπα, κάτι που βοηθούσε τον αγώνα μας. Αυτός ήταν και ο λόγος που τον δεχθήκαμε στο κόμμα μας. Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί μόνο στην ιστοσελίδα του Ο.Τ. και δίνει συνεντεύξεις μόνο σε έντυπα της Δημ. Μακεδονίας, όπου έχουν εκδοθεί και τα τρία βιβλία του. Έχει δημιουργήσει φήμη εθνικού ευεργέτη, φήμη την οποία για προφανείς λόγους προσπαθεί να συντηρεί. Το γεγονός ότι δεν αρθρογραφεί από το 1993 σε ελληνικά έντυπα, κάτι που θα βοηθούσε τον αγώνα μας, δείχνει τον λόγο που ο τίτλος του άρθρου του είναι στα αγγλικά.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι εν λόγω αναρτήσεις είναι στα αγγλικά. Εξυπηρετούν το σκοπό της αυτοπροβολής κάποιων προσώπων στη μακεδονική ομογένεια

Ο Λιθοξόου, ο Βοσκόπουλος, ο Βασιλειάδης και ο Τασόπουλος είναι αυτοί που το 1996 οδήγησαν το Ο.Τ. στην εκλογική συνεργασία με την ΟΑΚΚΕ.
Η ΟΑΚΚΕ, για όσους δεν την ξέρουν, είναι ακροαριστερό κόμμα, το οποίο στις εκλογές του 1993 είχε πάρει πανελλαδικά 703 (επτακόσιους τρεις) ψήφους. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές πήρε 2.807 ψήφους.

Η εν λόγω παρέα, περίπου τέσσερις μήνες πριν τις εκλογές, έκανε επαφές και συμφωνία με την ΟΑΚΚΕ, χωρίς να έχει κανενός είδους εξουσιοδότηση από τα αρμόδια όργανα του κόμματος, τα οποία δεν ενημέρωσε ούτε εκ των υστέρων.
Τα υπόλοιπα μέλη του Κ.Σ. ενημερώθηκαν μόλις την τελευταία και προτελευταία μέρα πριν τη συνεδρίαση του Κ.Σ. Χωρίς το στοιχείο του αιφνιδιασμού, η πρόταση της συνεργασίας δεν είχε απολύτως καμία πιθανότητα έγκρισης από το Κ.Σ.

Το Κ.Σ. αιφνιδιάστηκε και στη συνέχεια εκβιάστηκε. «Αν δεν δεχθούμε την εκλογική συνεργασία θα μας κατηγορήσουν ως εθνικιστές που δεν θέλουν συνεργασία με ελληνικά κόμματα».
Έτσι η απόφαση πέρασε με οριακή πλειοψηφία. Την επόμενη μέρα κάποιοι από εκείνους που ψήφισαν υπέρ της συνεργασίας, συνειδητοποίησαν το τι είχαν διαπράξει, άλλαξαν άποψη, αλλά ήταν πλέον αργά για να ανακληθεί εκείνη η απόφαση.
Τη συνεργασία εκείνη δεν την ενέκρινε ούτε ένας στους εκατό Μακεδόνες.
Η συμμαχία ΟΑΚΚΕ – Ουράνιο Τόξο πήρε πανελλαδικά 3.500 ψήφους.

Εκείνο το αποτέλεσμα έδωσε δικαίωμα στον τότε Υπ. Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο να πει στον ομόλογό του της Δημ. Μακεδονίας:
«Για ποια μειονότητα μιλάτε; Το Ουράνιο Τόξο κατέβηκε στις εκλογές μαζί με τους σταλινικούς και τους ομοφυλόφιλους και πήρε 3.5 χιλιάδες ψήφους πανελλαδικά».
Αυτό το γεγονός φανέρωσε το μέγεθος της ζημιάς που είχε προκληθεί.

Στοιχειώδη υπευθυνότητα και τσίπα αν είχαν οι υπεύθυνοι εκείνου του εκλογικού και πολιτικού διασυρμού του Ο.Τ., θα αναλάμβαναν τις ευθύνες τους και θα ζητούσαν δημοσίως συγγνώμη.

Αντί γι΄αυτό, η εν λόγω κλίκα επέδειξε πλήρη αναλγησία και ανευθυνότητα.
Κατά τη συνεδρίαση του Κ.Σ. με την την τακτική της συνεχούς επιθετικότητας δεν επέτρεψε να γίνει κανενός είδους συζήτηση για το αποτέλεσμα των εκλογών, για τον τρόπο που οδηγηθήκαμε στην καταστροφική εκείνη συνεργασία και για προγραμματισμό δράσης που θα μείωνε τις αρνητικότατες επιπτώσεις του.
Δεν επέτρεψαν ούτε να αναγνωστεί επιστολή του Τ. Τίλιου, μέλους του Κ.Σ. και φίλου μέχρι τότε του Λιθοξόου, με την οποία αποκάλυπτε την σκευωρία που είχε στηθεί προ τετραμήνου με σκοπό την συνεργασία με την ΟΑΚΚΕ, εν αγνοία του Κ.Σ.

Στα πλαίσια της επιθετικότητάς τους πρότειναν την απομάκρυνση του εκδότη της εφημερίδας Ζόρα, Τρ. Πασόη. Η πρότασή τους υπερψηφίστηκε μόνο από τρία άτομα (Λιθοξόου, Βοσκόπουλος, Βασιλειάδης) σε σύνολο 17 μελών του Κ.Σ.
Οι τρεις δήλωσαν ότι παραιτούνται και ζητούν αλλαγή του Κ.Σ. χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά το όπλο του εκβιασμού.
«Ή αλλάζει το Κ.Σ. ή φεύγουμε»
Ήταν άλλη μία από τις πολλές φορές που έδειξαν πόσο δημοκράτες είναι, αυτοί που συχνά κατηγορούν την Ελλάδα για «δημοκρατικό έλλειμμα».
Το Κ.Σ. υπέκυψε στον εκβιασμό, ελπίζοντας ότι με την ικανοποίηση του αιτήματος των τριών θα εκτονωθεί η κρίση.

Οι τρεις βέβαια εκ των υστέρων συνειδητοποίησαν ότι και με αλλαγή του Κ.Σ. δεν επρόκειτο να ικανοποιηθεί ο βασικός σκοπός τους, που ήταν ο έλεγχος της εφημερίδας και των κεντρικών γραφείων
Επινόησαν τότε ένα άλλο εξωκαταστατικό τέχνασμα. Κατέθεσαν προς συζήτηση και έγκριση στη Γενική Συνέλευση ένα μανιφέστο αρχών και θέσεων, που περιείχε ιδεολογικοπολιτικά θέματα όπως τα βλέπει η ακροαριστερά στην οποία ανήκει ο Λιθοξόου.

Τέτοιο μανιφέστο είχε δικαίωμα να καταθέσει μόνο το Κ.Σ. μετά από επεξεργασία.
Και το πέρασαν δημιουργώντας μια απολίτικη τεχνητή πλειοψηφία «συγγενών και φίλων».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συμμετοχή της οικογένειας Σ. Αναστασιάδη. Εκτός από τη γυναίκα του, τον πατέρα του, την κόρη του και τον ανεψιό του (15 ετών) είχε και τα τρία αδέρφια του με τις γυναίκες τους και δύο εργαζόμενους στην επιχείρησή του. Όταν σήκωνε το χέρι να ψηφίσει, σηκώνονταν άλλη μια ντουζίνα χέρια, που δεν είχαν καν ιδέα τι ψήφιζαν, και μηδένιζαν τις ψήφους μιας ντουζίνας συνετών και με πολιτικό υπόβαθρο μελών.

Με την εξευτελιστική αυτή διαδικασία επικύρωσαν τις θέσεις ενός ασυνείδητου πολιτικού τσαρλατάνου, σε θέματα για τα οποία τα σοβαρά κόμματα αφιερώνουν διαδικασία μηνών. Με αυτό τον τρόπο, εκείνο που πραξικοπηματικά ξεκίνησαν με την ΟΑΚΚΕ, το έκαναν πάγια πολιτική του Ουράνιου Τόξου.

Αυτό βέβαια ήταν το πολιτικό περιτύλιγμα.
Στην πράξη το κόμμα μετατράπηκε σε λέσχη όπου διαφόρων ειδών ψώνια και φιγουρατζήδες πουλάνε πνεύμα και επαναστατικότητα, κάτι που αντανακλάται και στην ιστοσελίδα του κόμματος.

Εκδότη της εφημερίδας όρισαν τον Σ. Αναστασιάδη, που δεν ξέρει να συμπληρώσει ούτε μια αίτηση. Υπεύθυνη και έμμισθη του γραφείου όρισαν τη σύζυγο του Τασσόπουλου, που στα δώδεκα χρόνια δεν έχει συντάξει ούτε μια απάντηση σε κάποια εφημερίδα, ούτε ένα δελτίο τύπου. Ήταν φυσικό επακόλουθο να σταματήσει η έκδοση της εφημερίδας μετά από τρεις εκδόσεις (1997).

Με αυτό τον τρόπο, οι παραπάνω δικτατορίσκοι έβγαλαν από τη μέση εκείνους που με αγώνες και θυσίες δημιούργησαν τη ΜΑΚΙΒΕ, το Ουράνιο Τόξο και τη Ζόρα. Εκείνους που όχι μόνο άντεξαν τις λυσσαλαίες επιθέσεις των αντιπάλων αλλά και οδηγούσαν το κίνημα με προσεγμένα βήματα σε διαδοχικές επιτυχίες.

Το ΛΑΘΟΣ τους ήταν ότι μαχόμενοι στην πρώτη γραμμή, δεν πρόσεξαν όσο έπρεπε τα νώτα τους και δέχθηκαν το θανάσιμο χτύπημα από τους ημετέρους. Υποτίμησαν τα σημάδια της προετοιμασίας του μεγάλου χτυπήματος και της μεθοδικής δημιουργίας αυτού του καρκινώματος.

Σωστά λοιπόν κάποιοι έγραψαν σε σχόλιο μακεδονικού μπλογκ, ότι «το κίνημα χτυπήθηκε από μέσα», αλλά έδειξαν λάθος ανθρώπους και πρέπει να το προσέξουν πολύ σοβαρά αυτό.
Κάποιο έστρεψαν τα βέλη τους κατά του blog belomorska Macedonia, το οποίο δημόσια πήρε θέση υπέρ άλλου κόμματος και στράφηκε κατά του Ουράνιου Τόξου. Αυτοί οι σύντροφοι κάνουν πως δεν βλέπουν τον μεγάλο αριθμό Μακεδόνων που όχι μόνο δεν ψήφισαν Ο.Τ. αλλά λένε κατ΄ιδίαν πολύ χειρότερα κατά της ηγεσίας του Ο.Τ.

Υπάρχουν και αρκετοί πολιτικοποιημένοι σύντροφοι που υποστήριζαν πως μόνο με την ολοκληρωτική αποσύνθεση του Ο.Τ. θα δοθεί η δυνατότητα δημιουργίας κάτι πιο σωστού, Η σαπίλα και η στάχτη, λένε, θα γίνει λίπασμα για να ξεπεταχθούν νέα φυντάνια με πιο ισχυρά αντισώματα.

Ή μήπως δεν είναι απάτη να δημιουργείς στη μακεδονική ομογένεια την ψευδή εντύπωση ότι κάνεις αγώνα, ενώ στην πραγματικότητα έχεις κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο κίνημα ακόμη και από τους φανερούς εχθρούς του;

Η άγαρμπη πολιτική εκμετάλλευση του νεοεκδοθέντος ελληνομακεδονικού λεξικού του Βάσκο Καρατζά του επικολλάει την ετικέτα «αντικειμένου προς πολιτική εκμετάλλευση».
Αυτό είναι προβοκάτσια εις βάρος του ή δεν είναι;

Κατάλληλος φορέας για την έκδοση τέτοιου λεξικού είναι κάποιος πολιτιστικός σύλλογος, όπως η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού, ή κάποια Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία. όπως η Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας κλπ.
Καθήκον του κόμματος είναι να αγωνίζεται για τη διαμόρφωση πολιτικού περιβάλλοντος που θα επιτρέπει στους συλλόγους να κάνουν εκδόσεις μορφωτικού περιεχομένου και όχι να κάνει τις εκδόσεις το ίδιο και να τις χρησιμοποιεί ως μέσον αυτοπροβολής.

Γιατί δεν κάνουν εκδόσεις εφημερίδων, φυλλαδίων κλπ πολιτικού περιεχομένου, όπως κάνουν όλα τα κόμματα;


Τα περισσότερα από τα μέλη που απομακρύνθηκαν, δραστηριοποιούνται είτε κατά ομάδες είτε μεμονωμένα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, που τον αγώνα μέσω ιντερνετ τον κάνουν ακτιβιστές, που δεν είναι μέλη του σημερινού Ουράνιου Τόξου.
Ας μην χαίρονται, λοιπόν, καθόλου οι ρατσιστές αντίπαλοί μας. Χτύπησαν ένα σκιάχτρο και όχι το ίδιο το μακεδονικό κίνημα.

Γιατί στις Ευρωεκλογές Ουράνιο Τόξο;

Βασική αρχή της δημοκρατίας είναι το δικαίωμα έκφρασης της γνώμης.
Στην Ελλάδα αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα δεν ισχύει για τις μειοψηφούσες εθνικές κοινότητες, όπως η μακεδονική, η βλάχικη, η τούρκικη κλπ.
Το να εκφράσουν τα μέλη αυτών των κοινοτήτων τη γνώμη τους για την ταυτότητά τους και την ιστορία τους, θεωρείται βαρύτατο παράπτωμα. Ακόμα και το να εκφράσουν τα συναισθήματά τους μέσα από το τραγούδι στη γλώσσα τους, θεωρείται παράπτωμα.

Κατά το παρελθόν η χρήση αυτού του δικαιώματος τιμωρούνταν με εξορίες, πρόστιμα, ξυλοδαρμούς, ρετσινόλαδα. Σήμερα, λόγω διεθνών Συνθηκών, η ποινή έχει μετατραπεί σε συκοφαντία, λασπολογία, πολιτική τρομοκρατία, στέρηση του δικαιώματος επαναπατρισμού σε οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες.
Φορείς αυτής της φασιστικής ιδεολογίας και συμπεριφοράς είναι κόμματα, σωματεία και πολίτες που αυτάρεσκα αυτοπροβάλλονται ως κάτοικοι της χώρας όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, και μάλιστα εμφανίζονται και ως απόγονοι εκείνων που έβαλαν τις βάσεις της δημοκρατίας.
Η ίδια η πραγματικότητα αναδεικνύει την Ελλάδα ως το πλέον αντιδημοκρατικό κράτος της Ευρώπης.

Το Ουράνιο Τόξο είναι κόμμα που δημιούργησαν Μακεδόνες ακτιβιστές, με σκοπό να βοηθήσει στην αποκατάσταση της δημοκρατίας για το λαό τους και για τις άλλες καταπιεσμένες εθνότητες της Ελλάδας.

Οι εκλογές είναι κορυφαία πράξη δημοκρατικής έκφρασης.

Η ψήφος στο κόμμα Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο δίνει τη δυνατότητα στο δημοκρατικό πολίτη:

- Να καταδικάσει τη στέρηση του δικαιώματος κάθε μορφής έκφρασης γνώμης στις μειοψηφούσες εθνικές κοινότητες της Ελλάδας

- Να ενισχύσει τον αγώνα κατά του ρατσισμού και της καταπάτησης Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

- Να καταδικάσει τη ρατσιστική πολιτική του επίσημου κράτους και των μεγάλων κομμάτων, που καθιστούν την Ελλάδα μοναδική χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να παραβιάζει τις Διεθνείς Συνθήκες προστασίας των δικαιωμάτων των εθνικών, γλωσσικών, θρησκευτικών κλπ. ομάδων της επικράτειάς της.

- Να στείλει μήνυμα με την ψήφο του στους Μακεδόνες πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες, στους οποίους έχει αφαιρεθεί η ελληνική υπηκοότητα , ο επαναπατρισμός ή ακόμα και η απλή επίσκεψη στην πατρίδα τους, ότι οι Μακεδόνες και οι δημοκρατικοί πολίτες της Ελλάδας δεν τους ξεχνούν και συμπαραστέκονται ενεργά στον αγώνα τους.

- Να καταδικάσει όλες εκείνες τις αισχρές ενέργειες συκοφαντίας, λασπολογίας, παραπληροφόρησης που δημιουργούν κλίμα ανελευθερίας στις κάθε είδους πολιτιστικές εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μακεδονικό, βλάχικο, τούρκικο, αρβανίτικο τραγούδι.
Στις δημοκρατικές χώρες, οι λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες διδάσκονται ως δεύτερες γλώσσες στη δημόσια εκπαίδευση, ενώ σε πολλές από αυτές είναι υποχρεωτική η γνώση τους για την πρόσληψη σε δημόσια θέση.

- Ειδικά οι Μακεδόνες με την ψήφο τους στο Ουράνιο Τόξο αποτίουν φόρο τιμής στους προγόνους τους, θύματα αυτής της ρατσιστικής πολιτικής.
Στέλνουν το μήνυμα προς τους διώκτες τους, ότι δεν θα αναγνωρίσουν ποτέ τα αποτελέσματα της ρατσιστικής πολιτικής σε βάρος τους, και ότι απαιτούν την άμεση έναρξη διαλόγου με την πολιτεία, ώστε να αποκατασταθούν οι αδικίες, τα δικαιώματά, η αξιοπρέπειά και οι εθνικές τους ελευθερίες.

Η ψήφος στο Ουράνιο Τόξο είναι η ουσιαστικότερη και βαρύτερη για τις επικείμενες ευρωεκλογές.

Είναι ψήφος συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους για ουσιαστική δημοκρατία και εθνική ισοτιμία Μακεδόνες.

Το πεντάλεπτο μήνυμα του Ουράνιου Τόξου

Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες

Έτσι χαρακτήριζαν πολλές τουρκικές εφημερίδες του περασμένου σαββατοκύριακου τα όσα είπε προχθές ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στο τοπικό συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Ντούζτζε.

Είπε, μεταξύ άλλων:

«Επί χρόνια, στη χώρα αυτή έγιναν κάποια πράγματα. Εκδιώχθηκαν όσοι είχαν διαφορετική εθνική ταυτότητα. Μήπως βγήκαμε κερδισμένοι; Θα πρέπει να το σκεφτούμε. Αλλά κανείς δεν κάθισε να σκεφτεί με ψυχραιμία. Αυτό, στην πραγματικότητα ήταν αποτέλεσμα φασιστοειδούς αντίληψης. Στο λάθος αυτό, ορισμένες φορές υποπέσαμε και εμείς, αλλά όταν σκέφτεται κανείς με ψυχραιμία, αντιλαμβάνεται και λέει, τι λάθη κάναμε».

«Ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» χαρακτήρισαν τα λόγια του Ερντογάν και οι εφημερίδες «Χουριέτ» και «Ραντικάλ», ενώ η «Βατάν» είχε και ένα δημοσίευμα για τους διωγμούς που έχουν υποστεί οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Σ΄αυτό, αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι η κρατική τηλεόραση της Τουρκίας, από τις αρχές του έτους, μεταδίδει προγράμματα και στην κουρδική γλώσσα και ότι αναγνωρίζει την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, θα διαπιστώσουμε μια μεγάλη αλλαγή στην επίσημη στάση της Τουρκίας απέναντι στις μειονότητες.

Στην Ελλάδα αυτή η «ιστορική αυτοκριτική», όχι μόνο δεν γίνεται, αλλά συνεχίζεται η «φασιστοειδής αντίληψη» και συμπεριφορά απέναντι στις εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές κλπ. ομάδες. Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι αυτές οι «φασιστοειδής αντιλήψεις» χαρακτηρίζουν την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και των υπηκόων.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, και έχει τις περισσότερες καταδίκες. Σαφώς πιο πίσω από την Τουρκία.

Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων

Είδαμε στις τηλεοπτικές ειδήσεις του Σαββατοκύριακου ρεπορτάζ σχετικά με το Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων, που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 22-24 Μαϊου στο Αργυροπούλι Τυρνάβου και τη Λάρισα.
Μας έδειξαν, μαζί με το εντυπωσιακό θέαμα των βλάχικων χορών, κάποιους Βλάχους που δήλωναν, ότι «με τις εκδηλώσεις αυτές κρατάμε ζωντανές τις παραδόσεις μας, τις ρίζες μας και την ταυτότητά μας».
Τώρα πως γίνεται να λες ότι κρατάς τις ρίζες σου και την ταυτότητά σου, όταν σ’ αυτές τις εκδηλώσεις δεν γεμίζεις εκείνο το φανταστικό περιβάλλον και με βλάχικα τραγούδια (και όχι ελληνοποιημένα) και με τη χρήση της βλάχικης γλώσσας;
Τα βλάχικα τραγούδια και η γλώσσα δεν είναι μέρος της βλάχικης παράδοσης; Η γλώσσα είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό της ταυτότητας ενός λαού.

Οι ρεπόρτερ δήλωναν ότι «οι Βλάχοι με αυτές τις εκδηλώσεις διατρανώνουν την ελληνικότητα των Βλάχων».

Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Οι Βλάχοι στην Ελλάδα δεν είναι ελεύθεροι να καλλιεργήσουν την πραγματική τους ταυτότητα. Αντιπροσωπεύουν το λατινόφωνο τμήμα του νεοελληνικού κράτους.
Ο νεολογισμός «ελληνικότητα των Βλάχων», δηλαδή των λατινόγλωσσων της Ελλάδας, αντιπροσωπεύει ότι θα σήμαινε η έννοια «τουρκικότητα των Ελλήνων» για τους εκ Τουρκίας πρόσφυγες. Και μην ψάχνετε επουσιώδεις διαφορές. Στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την «λατινικότητα των Ελλήνων».

Το ίδιο διάστημα συνέβη ένα γεγονός που φαίνεται να έχει σχέση με αυτές τις εκδηλώσεις. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ),

«Στις 2 Μαϊου 2009, στην Κρυσταλλοπηγή Φλώρινας, στα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας, απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα στον 86άχρονο Γάλλο υπήκοο Jean (Iancu) Perifan. Του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, χορηγώντας του ένα σημείωμα γραμμένο στα ελληνικά και τα αλβανικά (τις οποίες γλώσσες δεν γνωρίζει), το οποίο εξηγούσε ότι ο λόγος για τον οποίο του απαγορεύτηκε η είσοδος ήταν επειδή ήταν ένα «άτομο επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια».

Ο Iancu Periffan έχει γεννηθεί στη Ρουμανία και είναι ο πρόεδρος της Ένωσης των Γάλλων Αρουμάνων (Βλάχων) (http://www.armanami.org/sutsati.php#F). Έχει γράψει και έχει συνηγορήσει υπέρ των δικαιωμάτων των Βλάχων στην Ελλάδα και στις Βαλκανικές χώρες, χωρίς ποτέ να προωθεί τη βία, και έχει επισκεφτεί την Ελλάδα στο παρελθόν για να συμμετάσχει σε σεμινάρια για τους Έλληνες Βλάχους. Ο Perifan έχει συνηγορήσει μέσω δημοσίων δηλώσεων, άρθρων, και πιέσεων (lobbying) στο Στρασβούργο, και μέσω της δουλειάς αρκετών ΜΚΟ για τους Βλάχους, συμπεριλαμβανομένης και της ένωσης της οποίας είναι πρόεδρος»

Απαγορεύτηκε (προσωρινά βέβαια) η είσοδος του προέδρου της Ένωσης των Βλάχων της Γαλλίας, για να μη μολύνει τους Βλάχους της Ελλάδας με τον ιό του αυτοσεβασμού και της ελευθερίας.
Η Ομοσπονδία των Βλάχων της Ελλάδας είναι η μόνη που δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Βλάχων και δεν μετέχει στις εκδηλώσεις της. Αυτή την ελευθερία την έχουν μόνο οι εκτός Ελλάδας Βλάχοι.

Η Ελλάδα προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τις καταπιεσμένες εθνότητες που ζουν στην επικράτειά της μέσα σε ένα γκέτο ανελευθερίας και παραπληροφόρησης.
Οι συνθήκες βέβαια δεν ευνοούν τη συνέχιση αυτής της ρατσιστικής πολιτικής και είναι θέμα χρόνου που ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα αναγκαστεί, κατά το πρότυπο του Τούρκου πρωθυπουργού, να κάνει την «ιστορική αυτοκριτική για τις μειονότητες» και να καταγγείλει τις «φασιστοειδείς αντιλήψεις».

Οι καταπιεσμένες εθνότητες βέβαια της Ελλάδας δεν πρέπει να τα περιμένουν όλα έτοιμα απ΄έξω, αλλά πρέπει να αγωνιστούν για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους.
Τίποτα δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται.

Οι ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου είναι μια καλή ευκαιρία να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και τα αιτήματά τους, ψηφίζοντας το κόμμα του Ουράνιου Τόξου, που εκφράζει σε κομματικό επίπεδο αυτόν τον αγώνα.

Η ψήφος στο Ουράνιο Τόξο είναι και για τον κάθε πολίτη μια μορφή «ιστορικής αυτοκριτικής» και καταδίκης των «φασιστοειδών αντιλήψεων» που καταδυναστεύουν τις μειοψηφούσες εθνότητες της Ελλάδας. Είναι ψήφος συμπαράστασης στους καταπιεσμένους.

Tο Ουράνιο Τόξο στις Ευρωεκλογές του 1994

«Το ουράνιο τόξο είναι προάγγελος του τέλους της καταιγίδας. Βγαίνει μόλις αρχίζουν να διαλύονται τα γκρίζα, σκοτεινά σύννεφα και να ξεπροβάλει ο καθαρός ουρανός και ένας ιδιαίτερα λαμπερός ήλιος.
Το κόμμα «Ουράνιο Τόξο» που δημιούργησαν μέλη και φίλοι της ΜΑ.ΚΙ.Β.Ε. και εμφανίστηκε στις ευρωεκλογές της 12ης Ιουνίου 1994, είναι ένα ουράνιο τόξο του οποίου μόνο μια μικρή άκρη εμφανίστηκε μετά από μια πολύχρονη σφοδρή πολιτική καταιγίδα που ταλαιπώρησε τους ντόπιους Μακεδόνες του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας. Θύελλες, αστραπές, βροντές, τρομοκρατία, εξορίες, διαλυμένες οικογένειες, ρετσινόλαδα, εξαφανίσεις, βίαιη αφομοίωση, δηλώσεις, εξαναγκασμοί, χαφιεδισμοί, αδικίες, διακρίσεις, φτώχια, στερήσεις, διχασμοί, εξευτελισμοί, απαρνήσεις, απογοήτευση….».

Έτσι άρχιζε την παρουσίαση της δημιουργίας του κόμματος «Ουράνιο Τόξο» το πρωτοσέλιδο άρθρο του περιοδικού «Ζόρα» (Αρ.4, Ιούλιος 1994).
Εκδότης του περιοδικού και δημιουργός του κόμματος ήταν η «Μακεδονική Κίνηση Βαλκανικής Ευημερίας» (ΜΑ.ΚΙ.Β.Ε.), που είχε έδρα την Αριδαία Πέλλας.

Ο βασικός λόγος που δημιουργήθηκε το κόμμα, ήταν να δοθεί η δυνατότητα στους δημοκρατικούς πολίτες της Ελλάδας να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στον αγώνα της ΜΑ.ΚΙ.Β.Ε., και κυρίως στους μακεδονικής καταγωγής πολίτες, που δεν ήταν εύκολο την εποχή εκείνη να εκφραστούν με άλλον τρόπο.
Μέχρι τότε η αντιμακεδονική προπαγάνδα υποστήριζε την ανυπαρξία μακεδονικής εθνικής κοινότητας στην Ελλάδα και την ύπαρξη μερικών δεκάδων ακτιβιστών καθοδηγούμενων από «ανθελληνικά κέντρα του εξωτερικού».
Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές (Οκτώβριος 1993) είχε κατέβει ως ανεξάρτητος υποψήφιος στο Νομό Φλώρινας ο Αναστάσιος Μπούλες και είχε πάρει 369 ψήφους.

15η επέτειος από την ίδρυση του Ουράνιου Τόξου

Η δήλωση του κόμματος έγινε στις 21 Μαϊου 1994 και η κατάθεση του συνδυασμού στις 24 Μαϊου.
Αμέσως εξαπολύθηκε ένας άνευ προηγουμένου πόλεμος λάσπης. Χαρακτηριστικά, η εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» έγραψε την επόμενη μέρα: «Προσοχή στο Ουράνιο Τόξο … που ουσιαστικά αποτελεί το «μακρύ χέρι» του Γκλιγκόρωφ και του αλυτρωτισμού των Σκοπίων». Η «Απογευματινή» της 29-5-94 έγραψε: «Ουράνιο Τόξο»: Το ψηφοδέλτιο των προδοτών, - με δικό τους ψηφοδέλτιο κατεβαίνουν οι γνωστοί πράκτορες των Σκοπίων…».
Ανάλογα ήταν τα δημοσιεύματα όλων των μεγάλων εφημερίδων. Συκοφαντούσαν τον αγώνα των καταπιεσμένων και αδικημένων Μακεδόνων, παρουσιάζοντάς τον ως βρώμικο πολιτικό παιχνίδι. Είναι η πάγια τακτική του καλυμμένου με πατριωτικό προσωπείο ρατσισμού.
Θετικά έγραψαν μόνο εφημερίδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Αυτό το κλίμα διευκόλυνε τον Άρειο Πάγο, που στις 29 Μαϊου δεν ανακήρυξε τον συνδυασμό του Ουράνιου Τόξου και άλλων δύο αριστερών σχημάτων, με το αιτιολογικό ότι δεν κατέθεσαν δήλωση, σύμφωνα με την οποία, το κόμμα «είναι αντίθετο στην δια της βίας κατάληψη της εξουσίας».
Υπήρχε πράγματι ένας νόμος του 1974, που προέβλεπε (λόγω πρόσφατης χούντας) εκείνη τη δήλωση, αλλά είχε περιπέσει σε αχρηστία. Χάριν του Ουράνιου Τόξου ανασύρθηκε. Φυσικά για τις Ευρωεκλογές ίσχυαν οι κανονισμοί της Ε.Ε., που δεν προέβλεπαν κάτι τέτοιο.

Οι Μακεδόνες ακτιβιστές απευθύνθηκαν αμέσως στο Ευρωκοινοβούλιο μέσω της κοινοβουλευτικής ομάδας των εθνοτικών κομμάτων, που τότε είχε το όνομα «Ουράνιο Τόξο» (“Rainbow”). Εκείνοι έστειλαν αμέσως επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής και το Υπουργείο Εσωτερικών, με την οποία δήλωναν ότι το κόμμα των Μακεδόνων της Ελλάδας ήταν εκπρόσωπος της ευρωκοινοβουλευτικής τους ομάδας και ζητούσαν τη συμμετοχή του στις επικείμενες ευρωεκλογές.

Αυτό πιθανότατα επηρέασε και τη Διακομματική Επιτροπή, η οποία πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι ο Άρειος Πάγος συνεδρίασε εκ νέου το μεσημέρι της 1ης Ιουνίου και ανακήρυξε το συνδυασμό του Ουράνιου Τόξου.
Με αυτό τον περιπετειώδη τρόπο οι Μακεδόνες ακτιβιστές δημιούργησαν και επίσημο συλλογικό φορέα. Το επόμενο έτος το κόμμα έγινε τακτικό μέλος της ομοσπονδίας εθνοτικών ευρωπαϊκών κομμάτων, που τότε είχε την επωνυμία «Ουράνιο Τόξο» (“Rainbow”) και η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία».

Τα προβλήματα βέβαια δεν σταμάτησαν εκεί.
Το χαρτί που δικαιούταν το κόμμα, το πήρε από το Υπ. Εσωτερικών το μεσημέρι της 2ας Ιουνίου, δηλαδή 9 μέρες πριν τις εκλογές. Τότε άρχισε ένας αγώνας δρόμου για την εκτύπωση των ψηφοδελτίων και τη διανομή τους στις νομαρχίες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραδοθούν ψηφοδέλτια μόνο στις 29 από τις συνολικά 56 νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις.
Ο χρόνος που απέμεινε για προεκλογικό αγώνα ήταν ελάχιστος.
Εκτός αυτού, ενώ η τηλεόραση είχε ανακοινώσει τον αρχικό αποκλεισμό του Ουράνιου Τόξου, δεν ανακοίνωσε την εκ των υστέρων νομιμοποίησή του. Έτσι αρκετός κόσμος έμεινε με την εντύπωση του αποκλεισμού. Ελάχιστες εφημερίδες που αναφέρθηκαν σε αυτό, το έκαναν για να το λασπώσουν.

Το βράδυ των εκλογών έγινε άλλη μια μεθόδευση, που από την πρώτη στιγμή φάνηκε ύποπτη.
Τα αποτελέσματα για το Ο.Τ. δεν ανακοινώνονταν ξεχωριστά, αλλά συμπεριλαμβάνονταν στα «ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ». Αυτά τα κόμματα ήταν από εκείνα που δεν συγκέντρωναν πάνω από 200 ψήφους το καθένα και δεν συμμετείχαν σε κάποιον ευρωπαϊκό σχηματισμό. Το τραγελαφικό ήταν, ότι ανακοίνωναν ξεχωριστά τις ψήφους ενός κόμματος, του «ΑΚΕΠ», που συγκέντρωσε πανελλαδικά 79 ψήφους, το οποίο με ανακοίνωσή του κατήγγειλε, ότι είχε δηλώσει στο Υπουργείο και τον Άρειο Πάγο, ότι δεν συμμετέχει στις εκλογές και ότι δεν είχε τυπώσει και δεν είχε αποστείλει ψηφοδέλτια στις νομαρχίες.

Τόση ήταν η δυσκολία των αρμοδίων να ανακοινώσουν το αποτέλεσμα ως προς το Ουράνιο Τόξο, ώστε το έκαναν μετά από δύο εβδομάδες, οπότε κανένας πλέον δεν ασχολούνταν με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Ανακοίνωσαν επίσημα 7.263 ψήφους. Επιπλέον, ενώ για τα «λοιπά κόμματα», το βράδυ των εκλογών είχαν ανακοινώσει συνολικά 25.696 ψήφους, το σύνολο των ψήφων που ανακοίνωσαν για κάθε κόμμα ξεχωριστά μετά από δύο εβδομάδες, ήταν 22.368. Έλειπαν δηλαδή 3.328 ψήφοι. Επειδή κανένα από τα άλλα «λοιπά κόμματα» δεν ήταν «επικίνδυνο», ήταν προφανές ότι εκείνοι οι ψήφοι αφαιρέθηκαν από το Ουράνιο Τόξο.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στο Νομό Πέλλας, όπου ήταν και η έδρα του κόμματος.
Η νομαρχία ανακοίνωσε την επόμενη των εκλογών 1.601 ψήφους για το Ο.Τ. κάτι που δημοσίευσαν οι τοπικές εφημερίδες. Το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε μετά από δύο εβδομάδες 1.347 ψήφους.
Στις υπόλοιπες νομαρχίες δεν υπήρχαν εκλογικοί αντιπρόσωποι, και καθώς δεν υπήρχε την εποχή εκείνη ιντερνετ, ήταν αδύνατο να διασταυρωθούν τα αποτελέσματα.
Δύο μήνες αργότερα έφτασε μια πληροφορία, σύμφωνα με την οποία ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος είχε πει σε κομματικό στέλεχος της Μακεδονίας ότι: «Ήρθαν στο Υπουργείο δεκάμιση χιλιάδες ψήφοι του Ουράνιου Τόξου και δεν ξέραμε τι να κάνουμε».
Εκείνος ο αριθμός συνέπιπτε με το άθρισμα των ψήφων της επίσημης ανακοίνωσης (7.263) συν τι ψήφους που έλειπαν από τα «λοιπά κόμματα» (3.328)

Αυτό το τέχνασμα καταγγέλθηκε στους διεθνείς οργανισμούς, οπότε δεν επαναλήφθηκε ξανά. Στις επόμενες εκλογές τα αποτελέσματα για το Ουράνιο Τόξο ανακοινώνονταν ξεχωριστά, μαζί με εκείνα των άλλων κομμάτων.

Για την ιστορία παραθέτουμε τα «επίσημα» αποτελέσματα, που ανακοίνωσε το Υπουργείο Εσωτερικών, στις 29 από τις 56 περιφέρειες όπου είχαν αποσταλεί ψηφοδέλτια.
ΡΟΔΟΠΗΣ ..341
ΞΑΝΘΗΣ ....228
ΔΡΑΜΑΣ ......44
ΚΑΒΑΛΑΣ..... 79
Α’ ΘΕΣ/ΚΗΣ 198
Β’ ΘΕΣ/ΚΗΣ 175
ΣΕΡΡΩΝ .... 136
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ .56
ΚΙΛΚΙΣ........ 181
ΠΕΛΛΑΣ ....1.347
ΗΜΑΘΙΑΣ..... 375
ΠΙΕΡΙΑΣ ........59
ΦΛΩΡΙΝΑΣ . 2.250
ΚΟΖΑΝΗΣ ..... 269
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ... 301
ΓΡΕΒΕΝΩΝ .......18
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ...120
ΛΑΡΙΣΗΣ .......106
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ .....77
ΤΡΙΚΑΛΩΝ .......95
ΑΙΤ/ΝΙΑΣ ......... 7
ΑΧΑΪΑΣ ...........91
ΒΟΙΩΤΙΑΣ ........ 3
Α’ ΑΘΗΝΩΝ ....203
Β’ ΑΘΗΝΩΝ ....279
Α’ ΠΕΙΡΑΙΑ ........2
Β’ ΠΕΙΡΑΙΑ ........9
ΑΤΤΙΚΗΣ .........34
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ....142
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ....36

Για περισσότερες πληροφορίες, μπείτε στην ιστοσελίδα του Ουράνιου Τόξου, την οποία μπορείτε να βρείτε και κάνοντας κλικ στην σχετική ένδειξη στην «λίστα ιστιολογίων μου» στη διπλανή στήλη.

Ευρωεκλογές και Μακεδονικό

Λόγω ευρωεκλογών, το Μακεδονικό θα είναι για άλλη μια φορά στην επικαιρότητα, κάτι που μας αναγκάζει να ασχοληθούμε.

Θα αρχίσουμε με τα ευτράπελα.
Με σημαία το Μακεδονικό δημιουργήθηκε ένα κόμμα, που θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών, με την επωνυμία ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ.
Δημιουργοί οι γνωστοί «μακεδονομάχοι» Στέλιος Παπαθεμελής και Κώστας Ζουράρης.
Ο Ζουράρις είναι κρητηκός.
Ο Παπαθεμελής είναι φανατικός γκρεκομάνος Μακεδόνας. Κατάγεται από την Βισόκα ή Βυσσώκα της επαρχίας Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, που το 1925 μετωνομάστηκε σε Όσσα. (Βισόκα = υψηλή, όσσα = σφήκα).

Ο Ιός της Κυριακής, έγραψε μεταξύ άλλων για τον Παπαθεμελή:
«Ειδικά για το χωριό του κ. Παπαθεμελή, τη Βυσσώκα, παραθέσαμε την ακόλουθη μαρτυρία του παλαίμαχου Μακεδονομάχου Κ. Μαζαράκη, ειδικού στον «εθνοφυλετικό» προσδιορισμό των πληθυσμιακών ομάδων της Μακεδονίας: «Βυσσώκα: Μακεδονόφωνον χωρίον, εξελληνισθέν διά των σχολείων» (1913, Αρχείο Κ. Μαζαράκη, φ. 7α).»

Ο Παπαθεμελής στην απαντητική επιστολή του έγραψε:

Αγαπητή «Ε»,

Κατόπιν οδηγιών των «4» συντακτών σου πήγα να ψάξω στα δημοτολόγια του χωριού μου, αλλά αυτά τα έκαψαν οι Βούλγαροι το 1913. Εκ των πραγμάτων, μου απέμεινε το οικογενειακόν μου αρχείον.

Βρίσκω λοιπόν σ' αυτό ότι ο γενάρχης της ταπεινής και άσημης οικογένειάς μου, ο ιερεύς παπα-Θεμελής Θεμελής, γεννήθηκε στην Ηπειρο το 1799 και εκοιμήθη σε ηλικία 104 ετών στην Οσσα το 1903. Τόπος γέννησής του πιθανολογείται, σχεδόν σε βαθμό βεβαιότητας, η Δόβριανη της Β. Ηπείρου. Εκεί μαρτυρούνται και άλλες οικογένειες με το επώνυμο Θεμελής, μεταξύ των οποίων ο παπα-Γιάννης Θεμελής, πατέρας του ιερομονάχου Σαμουήλ που ανετίναξε το Κούγκι.

Ο παπα-Θεμελής Θεμελής στο μακρόχρονο βίο του υπηρέτησε ως ιερεύς της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης σε διάφορα μέρη και οπωσδήποτε στον μοναστηριακό Ναό του Αγίου Αθανασίου παρά την σημερινήν Νέαν Μεσημβρίαν, όπου τότε λειτουργούσε γυναικεία ιερά Μονή, όπως προκύπτει από γραπτή μαρτυρία. Αργότερα εγκατεστάθηκε στην Οσσα.

Το κατ' εμέ συμμερίζομαι την αποστροφή του σοφού δασκάλου Νίκου Σβορώνου, ο οποίος σε απορούντα δοκησίσοφον συνομιλητήν του, αν στις φλέβες μας ρέει αίμα αρχαίων Ελλήνων, τον απεστόμωσε: «Εγώ κάνω ιστορία, δεν κάνω ζωολογία»!
(Ελευθεροτυπία, 8/11/2003)

Είναι βέβαια και το ΛΑΟΣ του Γ.Καρατσαφέρη, που ανταγωνίζεται το κόμμα του Παπαθεμελή. Ο Καρατζαφέρης έχει αρβανίτικη καταγωγή και το όνομά του Καρα-τζαφέρη είναι αλβανικό.

Πρωτοπαλήκαρό του στη Μακεδονία είναι ο Κ. Βελόπουλος, που κατάγεται από τον Αξό Γιαννιτσών, στο οποίο μέχρι πρόσφατα μιλούσαν τουρκικά.

Να μη ξεχάσουμε εμείς οι Μακεδόνες, να τους ζητήσουμε την άδεια να ονομαζόμαστε Μακεδόνες και να λέμε τον τόπο μας Μακεδονία.

Αντί άλλης κριτικής, τους αφιερώνουμε τα παρακάτω βίντεο.

Αφιέρωση στους "μακεδονομάχους"